1$ = 0 AMD 1€ = 0 AMD 1Р̵ = 0 AMD

Եթե քաղաքակիրթ աշխարհն ունի ազնվության գեթ մի կաթիլ, պետք է համախմբվի Արցախի ազատատենչ ժողովրդի բարձրացրած դրոշի ներքո՝ պայքարելու ընդդեմ ահաբեկչության և համամադկային չարիքի ՝Թուրքիայի և Ադրբեջանի»

Պատերազմ Արցախում: Արդեն 43-րդ օրն է, ինչ միջազգային լրատվությունից չի իջնում այս գլխագիրը: Թուրքիան, հավատարիմ պանթուրքիզմի իր նկրտումներին և ցեղասպան գենին, Ադրբդջանի հետ լայնամասշտաբ պատերազմ է սանձազերծել Հայաստանի ու Արցախի դեմ՝ տարածաշրջան բերելով նաև վարձկան ահաբեկիչներին: Ու մինչ համայն հայությունն աշխարհով մեկ բարձրաձայնում է մեր ազգի դեմ կատարվող միջազգային հանցագործությունների մասին, թշնամին շարունակում է կիրառել արգելված զենքեր, թիրախավորվում են եկեղեցիները, խաղաղ բնակիչների տները, անգամ՝ ծննդատներն ու հիվանդանոցները: Իսկ միջազգային հանրությունը լռում է, ինչպես մեկ դար առաջ՝ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ: Եվ արդեն իսկ թուրքական ծայրահեղական խմբավորումները դարձել են սպառնալիք հենց եվրոպական քաղաքներում՝ խարխլելով այդ երկրների ներքին անվտանգությունը: 

ԵՊՀ Արևելագիտության ֆակուլտետի դեկան, դոկտոր-պրոֆեսոր, թուրքագետ Ռուբեն Մելքոնյանի բնորոշմամբ այսօր աշխարհը բախվել է հակաքաղաքակրթական մի երևույթի, ինչպիսին է Թուրքիան:
-Թուրքիան ի սկզբանե ձևավորվել է որպես ահաբեկչական մտածողությամբ պետություն և հետզհետե այն ավելի է կատարելագործել: Եվ այսօր Թուրքիան ու Ադրբեջանն աշխարհի համար սպառնալիք են՝ որպես ահաբեկչական պետություններ,-համոզված է գիտնականը:
Ներկայացնում ենք NEWSMEDIA.am-ի զրույցը թուրքագետ Ռուբեն Մելքոնյանի հետ, մի շարք հարցերի շուրջ. որոնք ուղենշային են մեր հետագա քայլերի համար:

-Պարոն Մելքոնյան, այսօր լրանում է թուրք–ադրբեջանական տանդեմի՝ Հայաստանի ու Արցախի դեմ սանձազերծած պատերազմի 43-րդ օրը, որում Թուրքիայի հովանավորությամբ ներգրավված են ահաբեկչական խմբավորումներ Մերձավոր Արևելիքից: Հայոց բանակի և Արցախի Պաշտպանության բանակի զինվորները ոչ թե կռվում են որևէ պետության, այլ միջազգային ահաբեկչության դեմ: Եվ Դուք բազմիցս նշել եք, որ սա պատերազմ է՝ ուղղված ոչ թե Արցախին, այլ քաղաքակրթությանը: Ձեր դիտարկումներով Եվրոպայում որքանո՞վ են հասկանում և նկատում, որ ահաբեկչական սպառնալիքի վտնագը նաև իրենց դեմ է ուղղված:

-Հայաստանը, Արցախը և, ընդհանրապես հայությունը բախվել են մի չարիքի հետ, որի մեջ ներառված են Թուրքիան, Ադրբեջանը ու Թուրքիայի դաշնակից՝ նրանց բանակի ստորաբաժանման ու պետության մի կառույցի վերածված ահաբեկիչները: Հայաստանն ու հայությունը բախվել են հակաքաղաքակրթական մի երևույթի հետ, և այսօր հայ զինվորը պայքարում է ոչ միայն Արցախի սահմաններն անառիկ պահելու, ոչ միայն հայությանը հերթական ցեղասպանության վտանգից զերծ պահելու համար, այլև քաղաքակրթության համար, պայքարում է ամբողջ աշխարհի, համամարդկային արժեքների պահպանման համար: Այդ արժեքների մեջ, բնականաբար, քաղաքակրթական դաշտում կարևոր տեղ ունի Եվրոպան, ցավոք, որի ջանքերով Թուրքիան տասնամյակների ընթացքում վերածվել է գերհզոր ռազմական պոտենցիալ, առաջատար բանակ ունեցող պետության: Եվ ՆԱՏՕ-ի ու արևմտյան պետությունների «շնորհիվ» այսօր աշխարհը բախվել է հակաքաղաքակրթական մի երևույթի, ինչպիսին է Թուրքիան:

Այդ վտանգն այսօր սպառնում է ամբողջ աշխարհին, բնականաբանր, նաև՝ Եվրոպային: Եվ այսօր թուրքական թիրախներն են, ընդհանրապես, քաղաքակրթական աշխարհն ու Հայաստանը՝ որպես այդ աշխարհի առաջատար մաս, առաջատար պետություն: Կգիտակցի՞ արդյոք Եվրոպան այդ վտանգը , թե՞ ոչ: Ես ենթադրում եմ, որ Եվրոպան խորքի մեջ՝ եվրոպական հասարակությանը և պետական վերնախավը միգուցե նրանց գիտակցման որոշ տարրեր կակտիվանան՝ հասկանալու այն, ինչ կատարվել է իրենց «ջանքերով» ՝ այն հետևանքները, որ այսօր կան: Բայց արդյո՞ք դրանք կվերածվեն ռեալ քայլերի, գործուն մեխանիզմների: Ես այդ հարցում շատ լավատես չեմ և ենթադրում եմ, որ Եվրոպան ինքը վերաարժևորելու և, ցավոք, կարծրացած մոտեցումներից դուրս գալու հրամայականի առաջ է կանգնած, որովհետև այն, ինչ բախել է իրենց դռները, համամարդկային խնդիր է: Եվ կարծում եմ՝ եվրոպական տերությունները շատ վերաարժևորելու հարցեր ունեն…Եթե կկարողանան հաղթահարել այդ պատնեշը՝ հասկանալու իրականությունը, ապա միգուցե շանս ունեն հաղթահարելու չարիքը: Իսկ եթե պետք է շարունակեն առաջնորդվել ոչինչ չասող հայտարարություններով ( այնպիսին, ինչպիսին անում են Հայոց ցեղասպանության հետ կապված որոշ եվրոպական երկրներ), ապա թուրքական սպառնալիքը, թուրքական չարիքը ավելի է ուժեղանալու և նորանոր թիրախներ է խոցելու քաղաքակրթական աշխարհում:

-Դեռ օգոստոսի սկզբին, երբ անց էր կացվում թուրք-ադրբեջանական լայնամասշտաբ զորավարժությունը,Դուք Ձեր հարցազրույցներից մեկում դիտարկել էիք. «Թուրքիան ոչ թե Արցախի հարց է դրել իր առաջ, այլ՝ Հայաստանի բնաջնջման հարցը»: Այսօր կարո՞ղ ենք ասել, որ այդ զորավարժությունը այս պատերազմին տարիներ շարունակ պատրաստվելու վերջնական փուլն էր՝ որպես ուղերձ Հայաստանին ու Արցախին և, առհասարակ, ամբողջ տարածաշջանին:

-Այո: Հուլիս-օգոստոս ամիսներին տեղի ունեցած թուրք-ադրբեջանական զորավարժությունները` ես և իմ գործընկերները բնութագրել էինք, որպես աննախադեպ գործընթաց: Որոշ կարճատես փորձագետներ կամ այդպիսիք հորջորջվողները ասում էին, որ որևէ արտառոց բան չկա: Բայց զորավարժության աննախադեպությունը նրա հետևանքների և միտումների՝ նաև զարգացման մեջ էր: Եվ ցավոք սրտի, դրան հաջորդող պրոցեսները և պատերազմը ապացուցեցին, որ այդ զորավարժություններն, իրոք, աննախադեպ էին իրենց ծավալվելու պոտենցիալով. այն, ինչ որ հիմա տեղի է ունենում: Եվ բնականաբար, թուրք–ադրբեջանական զորավարժությունների ընթացքում հնչած հայտարարությունները լրացուցիչ ուղերձներ էին՝ հասցեագրված առաջին հերթին Հայաստանին և, կարծում եմ նաև՝ մեր դաշնակից Ռուսաստանին: Այդ ժամանակ ես նկատում էի, որ այդ սպառնալիքը խոսքից գործ դառնալու լուրջ պոտենցիալ ունի: Եվ այն սպառնալիքները, որ հնչում էին զորավարժությունների ժամանակ, այսօր վերածվել են ռազմական գործողությունների, դարձել են ռմբակոծություններ, հրետակոծություններ և այլն:

-Թուրքիան միշտ ձգտել է տեղ զբաղեցնել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի բանակցային սեղանի շուրջ, ինչը միշտ ձախողվել է: Ի՞նչ խնդիր է այսօր իր առջև դրել Թուրքիան՝ լայնամասշտաբ պատերազմի ճակատ բացելով , և ահաբեկիչներին տարածաշրջան բերելով: Կարո՞ղ ենք արդեն ասել, որ այսպիսով Թուրքիան հիմքեր է ստեղծում ներխուժել Հայաստան այնպես, ինչպես Սիրիա, Լիբիա…Ի՞նչը կարող է կանգնեցնել այսօր կատարվող միջազգային հանցագործությունը՝ Հայաստանի ու Արցախի դեմ:

-Թուրքիան մշտապես ձգտել է տարբեր ձևակերպումներով մաս կազմել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների ֆորմատին, իբրև թե նպաստելու խնդրի լուծմանը: Բայց նրա նպատակներն ակնհայտ էին. է՛լ ավելի խորացնել խնդիրը և ադրբեջանանպաստ լուծման տանել՝ դրա դիմաց Ադրբեջանից ստանալով տարատեսակ զիջումներ, տարբեր առումներով իր ազդեցության մեծացում Ադրբեջանում և տարածաշրջանում: Այսօր այս բիրտ մեթոդներով Թուրքիան փորձում է ներխուժել կոնֆլիկտի ֆորմատ: Եվ, եթե ոչ դե յուրե, ապա դե ֆակտո պատերազմի հրահրող Թուրքիան այսօր, ցավոք սրտի դարձել է կոնֆլիկտի խաղացողներից մեկը: Ռեալ քաղաքականության տեսակետից չի կարելի բացառել, որ կողմերը՝ տարբեր միջնորդ պետություններ, Թուրքիային պետք է հաշվի առնեն: Մենք դա արդեն տեսնում ենք՝ տարբեր հանդիպումներ, հեռախոսազրույցներ Ռուսաստանի և Թուրքիայի տարբեր պաշտոնյաների միջև, նույնը ԱՄՆ-ի և Թուրքիայի տարբեր պաշտոնյաների դեպքում… Այսպես Թուրքիան փորձում է ամրապնդել իր դիրքերը: Բայց սա դարձյալ ահաբեկչական գործելաոճ է: Եվ անգամ այս հարցում Թուրքիան դրսևորում է ահաբեկչական կառույցին հատուկ մոտեցումներ:
Թուրքիայի կողմից Հայաստանի և Արցախի դեմ իրականացվող հանցագործությունը կարող է կանխել երկու բան. առաջինն ու ամենաիրատեսականն այն է, ինչ անում է Հայոց բանակը: Այսինքն, Թուրքիային կարող է կանխել միայն հայ զինվորը: Եվ երկրորդ. քաղաքակիրթ երկրների իրական ցանկությունը՝ սանձել Թուրքիային: Բայց դա անել ոչ միայն հայտարարություններով, այլ կոնկրետ քայլերով: Ես կարծում եմ, որ միգուցե մենք տեսնենք որոշ պետությունների ոչ բացահայտ, բայց, այնուամենայնիվ, աջակցությունն այս ամենին: Բայց դրանք ուղղակի կարող են լինել նպաստող քայլեր: Ամենամեծ անելիքն ու պատասխանատվությունն ընկած է մեր ուսերին՝ մեր պետականության և առաջին հերթին մեր բանակի ուսերին, որ նա անում է փառքով:

- Պատերազմի սկզբից ևեթ ինչպես և սպասվում էր, մարդասիրական հրադադարի որոշումից կարճ ժամանակ չանցած, կրկին հրթիռակոծվել է Շուշին՝ կիրառելով Ժնևյան կոնվենցիաներով արգելված և քիմիական զենքի տարրեր (սպիտակ ֆոսֆոր) պարունակող զինատեսակ: Օգտագործելով սպիտակ ֆոսֆոր պարունակող զենք, որը ևս արգելված զինատեսակներից է: Հայաստանն ու Արցախը մեկ ամսից ավելի պանթուրքիզմի ու ցեղասպանության վտանգի առջև են: Մինչդեռ Թուրքիան ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի անդամ է: Այսքանից հետո ի՞նչ արձագանք պետք է ակնկալենք միջազգային կառույցներից: Որքանո՞վ է հավանական , որ մենք կարող ենք Ադրբեջանին ու Թուրքիային Միջազգային դատարանի առաջ կանգնեցնել:

-Գիտեք, ես միջազգային կառույցներից վաղուց որևէ ակնկալիք չունեմ: Ցավոք, միջազգային կառույցներն ու երեսպաշտությունը դարձել են հոմանիշներ: Եվ այդ միջազգային կառույցները հետևողականորեն ոչնչացնում են իրենց հեղինակությունը տարբեր երկրների հասարակության մեջ և այդ թվում՝ Հայաստանի հասարակության մեջ. իրենց երկդիմի, կեղծավոր պահվածքի հետևանքով: Եվ չեմ կարծում, որ միջազգային կառույցների վրա մենք կարող ենք որևէ հույս դնել: Իսկ Թուրքիային Միջազգային դատարանի առաջ կանգնեցնելու հարցը՝ ավելի անիրատեսական գործընթացների շարքից է, և ես հակված եմ կենտրոնանալու ավելի իրատեսական խնդիրների լուծման վրա:

 

Միջազգային կառույցները հետևողականորեն ոչնչացնում են իրենց հեղինակությունը տարբեր երկրների հասարակության մեջ և այդ թվում՝ Հայաստանի հասարակության մեջ

 

- Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք Իսրայելի որդեգրած թշնամական դիրքը Հայաստանի ու Արցախի նկատմամբ. երկիր, որի ժողովուրդը ապրել է Հոլոքոստ, բայց այդ պետությունը հովանավորում է Թուրքիայի ու Ադրբեջանի ցեղասպան քաղաքականությունը Հայաստանի ու Արցախի նկատմամբ:

-Իսրայելի պահվածքի հետ կապված ես կարող եմ ասել, որ հնարավոր չէ բարոյականության տրամաբանության մեջ այն մեկնաբանել, ինչպես նաև տարբեր պետությունների կեցվածքը, որ տարբեր դետալներ են վաճառում Թուրքիային՝ զենքեր կառուցելու համար , Ադրբեջանին են զենքեր մատակարարում ՝ քաջ գիտակցելով, որ դրանք ահաբեկչական պետություններ են, և օգտագործելու են նաև խաղաղ բնակչության զանգվածային սպանդի համար: Իսկ Իսրայելի պահվածքն այս առումով բացատրելի չէ: Եվ ենթադրում եմ, որ այն կարելի է մեկնաբանել միայն քաղաքականության սառը և դաժան օրենքների շրջանակներում, համաձայն որի Ադրբեջանն Իսրայելի համար որոշակիորեն հարմար գործընկեր է:
Ադրբեջանն Իսրայելի համար հարմար գործընկեր է նաև զենքի վաճառքի տեսանկյունից: Բայց, միևնույն ժամանակ համագործակցելով Ադրբեջանի հետ, Իսրայելն առաջին հերթին իրեն դարձնում է նաև ահաբեկիչների գործընկեր և խարխլում է իր հեղինակությունը՝ տարբեր պետություններում և հասարակություններում: Եվ մենք, ի վերջո, պետք է ռեալ նայենք այս ամենին ու հասկանանք, որ քաղաքականությունն ունի դաժան օրենքներ: Իսրայելն առաջնորդվում է քաղաքականության այդպիսի դաժան օրենքներով: Չեմ կարծում, թե մենք որևէ դրական իլիուզիա ունեինք՝ կապված Իսրայելի Հայաստանի հանդեպ վերաբերմունքի: Եվ այդ երկրում մեր դեսպանատուն բացելելու քայլը, փաստորեն, ունեցավ զրոյական արդյունք:

-Դեռ մեկ շաբաթ առաջ, Դուք մի կարևոր դիտարկում էիք կատարել՝ ասելով. «Այսօր մարդկության և քաղաքակրթության համար, ահաբեկչությանը զուգահեռ և միգուցե առավել, վտանգավոր են ահաբեկչական մտածողությամբ պետությունները և նրանց բացահայտ, լուռ կամ անուղղակի սատարող երկրներն ու կազմակերպությունները»:Ի՞նչ հրամայականի առաջ է կանգնեցնում այս իրավիճակը տարածաշրջանի և եվրոպական երկրների հասարակություններին: Կարո՞ղ ենք արդեն հստակ կանխատեսել, որ նրանք ընտրելու են ցանկացած թիրախ, ովքեր կսատարեն մեր պայքարին:

-Նոր աշխարհը, 21-րդ դարում նոր մարտահրավերների է բախվում: Եվ այդ մարտահրավերներից մեկը իհարկե, ահաբեկչությունն է՝ որը տարբեր մուտացիաների է ենթարկվում: Այդ մուտացիաներից մեկն էլ՝ ահաբեկչական կառույցներից բացի նաև ահաբեկչական պետությունների ստեղծումն է, կամ էլ՝ տարբեր երկրների վերածումն է ահաբեկչական պետությունների: Եվ Թուրքիան ու Ադրբեջանը՝ հենց նման օրինակներ են:
Թուրքիան ի սկզբանե ձևավորվել է որպես ահաբեկչական մտածողությամբ պետություն, և հետզհետե այն ավելի է կատարելագործվել: Եվ այսօր Թուրքիան ու Ադրբեջանը աշխարհի համար սպառնալիք են՝ որպես ահաբեկչական պետություններ: Եվ իմ կարծիքով, հավասարազոր սպառնալիքներ են՝ ինչպես «Իսլամական պետություն», «Ալ-Կայիդա», «Գորշ գայլեր» և այլ ահաբեկչական կառույցները, որոնք Թուրքիայի դաշնակիցներն են, և նրանց կողմից են աջակցություն ստանում:

-Օրերս մենք ականատեսը եղանք «Գորշ գայլեր» խմբավորման ներկայացուցիչների ահաբեկչական գործողություններին՝ Ֆրանսիայի Նիսս քաղաքում. ուղիղ եթերում տեսանք, թե ինչպես Վալանի հայության խաղաղ ցույցի ժամանակ, մուրճերով հարձակվեցին անզեն մարդկանց վրա: Ի՞նչ երևույթի հետ գործ ունենք. ո՞րը պետք է լինի եվրոպական պետությունների համարժեք քայլը մի երկրի նկատմամբ, որի արտաքին քաղաքականության գերակա ուղղությունը հայատյացությունն է, և այն արդեն տեղափոխվում է իրենց պետությունների տարածքներ:

-Եվրոպայում գոյություն ունեցող թուրքական ահաբեկչական կառույցների ցանցը՝ նորություն չէ. «Գորշ գայլերն» անցած դարի կեսերից արդեն եվրոպական տարբեր երկրներում կառույցներ, ցանցեր ունեին, իրականացնում էին ահաբեկչական գործողություններ: Եվ դա անում էին պետության՝ Թուրքիայի հրամանով: Այսօր այդ միտումը՝ նույն քաղաքական ոճը շարունակվում է: Թուրքիան, փաստորեն իր բանակին զուգահեռ ունի ահաբեկչական բանակ, այդ թվում՝ Եվրոպայում, որը նրա հրամանով իրականացնում է տարբեր ահաբեկչական գործողություններ: Այսօր Եվրոպան հերթական անգամ բախվել է այդ իրողության հետ: Իսկ ի՞նչ կարող է անել քաղաքակիրթ աշխարհը կամ միջազգային կառույցները, արդեն պատասխանեցի. ես այդ կառույցներին, միջազգային հանրությանն ու Եվրոպայի քայլերին՝ մոտենում եմ խիստ վատատեսական դիրքերից, և հույս չունեմ նրանց հետ կապված:

-Պարո՛ն Մելքոնյան, Ֆրանսիայի դեպքերից հետո հարձակման թիրախում էր Ավստրիայում՝ Վիեննայի շրջանում գտնվող Սուրբ Անտոնիա Պադուանսկի կաթոլիկ եկեղեցին: Եվ արդեն կա Ավստրիայի կանցլերի պաշտոնական հայտարարությունը. «Բոլոր քրիստոնյաները պետք է հնարավորություն ունենան ազատորեն եւ անվտանգ դավանել իրենց հավատը Ավստրիայում: Մենք վճռականորեն կշարունակենք պայքարը քաղաքական իսլամի դեմ, եւ այստեղ կեղծ հանդուրժողականություն չենք ցուցաբերի»: Այստեղ ևս նկատվու՞մ է թուրքական «Գորշ գայլերի» ձեռագիրը: Արդյո՞ք իրականություն չի դառնում Ձեր այն կանխատեսումը ևս, որ Արցախի դրոշի ներքո պետք է համախմբվի ողջ քաղաքակիրթ աշխարհը՝ իրականացնելու հակաահաբեկչական պատերազմ: Եվ ինչպես ընդգծել էիք՝ աշխարհը պետք է ֆիքսի, որ Թուրքիան սպառնալիք երկիր է, Թուրքիան սպառնալիք է ոչ միայն Արցախին, Հայաստանին և տարածաշրջանին, այլև, ընդհանրապես, քաղաքակրթությանը:

-Վիեննայի պարագայում ես այստեղ մի ուրիշ խորհրդանշական տարր էլ եմ տեսնում. Վիեննան այն քաղաքն է, որը օսմանյան բանակի կողմից պաշարվել է 16-րդ դարում՝ Սուլեյման I սուլթանի կողմից, բայց չեն կարողացել նվաճել: Եվ Վիեննայի պաշարումը թուրքական խոսույթի և ընկալման մեջ՝ կարևոր տեղ ունի: Այսօր ահաբեկչություն իրականացնելով Վիեննայում, կարծում եմ թուրքերը իրենց այդ ընկալումը բերել են առաջին պլան: Մենք տեսնում ենք դա: Եվ կարող ենք ասել, որ եթե 16-րդ դարում թուրքերը չկարողացան նվաճել Վիեննան, ապա 20-21-րդ դարերում թուրքերը, որպես միգրանտներ հայտնվելով Եվրոպայում, արդեն կարողացել են նվաճել Վիեննան և եվրոպական բազմաթիվ քաղաքներ: Եվ ինչպես Վիեննայի, այնպես էլ այլ քաղաքների պարագայում բախվելով թուրքական սպառնալիքի հետ ՝ աշխարհը, այո՛ պետք է գիտակցի. որ այդ ամենի հիմքը, սնուցման օջախը ՝ Թուրքիան է: Հետևաբար, Թուրքիային պետք է դիտարկի որպես սառնալիք՝ Եվրոպային ու ամբողջ քաղաքակրթությանը: Եվ քանի որ Եվրոպան ինքն ուշացել է պայքարում, ապա պետք է միանա այն երկրներին, որոնք արդեն բարձրացրել են հակաահաբեկչական պայքարի դրոշը, և իրականացնում են այդ պատերազմը: Բնականաբար, դա Արցախի ու Հայաստանի Հանրապետություններն են: Եվ, եթե քաղաքակիրթ աշխարհն ունի ազնվության գեթ մի կաթիլ, պետք է համախմբվի Արցախի ազատատենչ ժողովրդի բարձրացրած դրոշի ներքո՝ պայքարելու ընդդեմ ահաբեկչության և համամադկային չարիքի ՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի:

-Կուզենայի մեկնաբանեք նաև ՌԴ Պետդումայի պատգամավոր Վիտալի Միլոնովի հետևյալ խոսքերը. «Ապշած եմ, որ Նիցայում 3 մարդու մահը մարդկանց ավելի շատ է զայրացրել, քան 3000 մարդու մահն Արցախում։ Այն, ինչ հիմա անում է Թուրքիան, ցեղասպանություն է, ինչը թուրքական պետության համար ավանդույթ է։
Այս իրավիճակը կարող է ավարտվել երրորդ համաշխարհային պատերազմով, որը բորբոքել է Թուրքիան։ Թուրքիան մերժված պետություն պետք է դառնա ամբողջ աշխարհում»:
Այսպիսի համախոհներ մենք շատ ունենք տարբեր պետությունների պառլամենտներում, միջխորհրադրանական բարեկամական խմբերում: Որո՞նք են լինելու մեր պետության և Սփյուռքի այն կարևոր քայլերը, որով կհասնենք Թուրքիայի՝ որպես ահաբեկիչ երկիր ճանաչվելուն:

-Այո, մենք տարբեր երկրներում, խորհրդարաններում, քաղաքական գործիչների շրջանում կարող ենք ունենալ համախոհներ, ազնիվ մարդիկ, որոնք տեսնում են իրական վտանգը և իրերը կոչում են իրենց անունով. Թուրքիային անվանում են ցեղասպան, ահաբեկիչ, տեսնում են նրա քայլերի ահաբեկչական բնույթը: Սակայն, ցավոք, այդ մարդիկ իրենց երկրներում առայժմ քաղաքական իրավիճակ փոխող կամ ստեղծող չեն, որովհետև այդ երկրների իրական իշխանությունն առաջնորդվում է քաղաքական նեղ՝ դաժան շահերով, օրենքներով: Բայց, վստահ եմ, որ այդ մարդիկ պետք է կարողանան իրենց ձայնը լսելի դարձնել հանրության ավելի լայն շրջանակների, ինչպես նաև քաղաքական շրջանակներին՝ փորձելով այդ տեսակետները գերակա դարձնել իրենց երկրներում՝ հենց հանուն իրենց երկրների ու հասարակության անվտանգության:
Իսկ այն որ եվրոպական կամ համաշխարհային տարբեր՝ իրավունքներին սատարելու օրենքներ կան, որոնք կարող են վերագրվել, ասենք, ընտանի կենդանիների իրավունքներին, բայց, միևնույն ժամանակ այդ նույն քաղաքակիրթ Եվրոպան կամ Արևմուտքը կարող է անտեսել մի ողջ ազգի ողբերգությունը(կոտորած, մշակութային եղեռն և այլն), ցավոք սրտի վաղուց արդեն հայտնի իրողություն է, և դրա վրա պետք չէ զարմանալ: Պարզապես պետք է հերթական անգամ դա արձանագրել և անցնել առաջ: Մենք պատրաստ ենք համագործակցության. մենք առաջամարտիկն ենք ցեղասպանությունների դատապարտման, մենք առաջամարտիկն ենք ահաբեկչության դեմ պատերազմի: Մեր դռները բաց են, և աշխարհը կարող է համախմբվել հայության շուրջ՝ որպես հանուն քաղաքակրթության պայքար մղող ժողովրդի և պետության:

 

Զրուցեց ՝Հասմիկ Պողոսյանը

 

NewsMedia.am 

Լուրեր  Հայաստանից եւ աշխարհից 

Քիմ Քարդաշյանը հայտնել է արցախցի երեխաներին ո... Կներեք մեզ փշրված սրտերով, բայց դեռ անհայտ կո... Պայթյուն լսելու դեպքում խնդրում ենք խուճապի չ... VIDEO.Հետևից մեր հրետանին էր մեզ խփում, դեմից... Իրանցի գիտնականի սպանությունը անպատասխան չի մ... Դատախազությունը միջոցներ է ձեռնարկել Ադրբեջան... Ամենահին սրբավայրերից մեկը՝ Ծիծեռնակավանքը, ե... «Մնացինք մեն-մենակ թուրք-ադրբեջանական ալյանսի... Հանրահավաքի մասնակիցների ուղղությամբ ծխանռնակ... Անգամ նահանջի հրամանը ստանալուց հետո Նարեկը չ... Բզկտվել ու անդամահատվել է Արցախ աշխարհը՝ երես... Խնածախում և Ստեփանակերտում կիրականացվի ականնե... «Գերիների առումով 60-ից մինչև 150 զինծառայողի... Դու ո՞նց ես ապրում, ո՞նց ես հանգիստ քնում.Էս ... Պուտինը ՌԴ ԱԽ-ի հետ քննարկել է Ղարաբաղում ռու... Ֆրանսիայից հումանիտար օժանդակության երկրորդ ի... Թշնամու երեք տանկ խոցած եւ հերոսաբար ընկած 19... Ոնց որ մոտիկանում ա Ձեր տներին.Քաղաքը միահամո... «Ռուսաստանը շփման մեջ է Թուրքիայի հետ ղարաբաղ... Քայլերթ Եռաբլուրում. ֆոտոռեպորտաժ.Iravunk.com... «Կարևոր հարցերը նորից մնացին անպատասխան». Էդգ... Սա կեղտոտ ձեւով վաճառված պատերազմ էր. Ղրիմի լ... Եռաբլուրում տեղի ունեցավ խոնարհման արարողությ... Փոխգնդապետին ստիպել են, համոզել են հրաժարվել ... Ի՞նչ է կատարվում Սոթքում ու հանքի հարակից տար...
Այսօր
Շաբաթ
1 Ամիս
ԿԱՐԵՒՈՐ ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ.Վրաստանի Բորժոմի քաղաքի կայ... Հայտնի հեղինակություն՝ քանաքեռցի Տույից ստացա... «Բանանի արքա»-ն պոռթկաց. գործին խառնվեցին Գագ... 5 տարուց ավելի է՝ Ար­մավիրի ուսուցիչներն աշխա... FBI-ի քննիչները Հայաստանում են. պահանջել են Ս... Հայտնի հեղինակություններ՝ Արթուր Ղազարյանն ու... VIDEO.Սաշիկ Սարգսյանը, Ռուբեն Հայրապետյանն ու... Հայտնի հեղինակություն Արմեն Իսրայելյանը` Էրեբ... VIDEO.Երեւանի թիվ 75 դպրոցի ուսուցչուհի Աննա ... Շատ շուտով մեր հազարավոր համաքաղաքացիների հետ... Օրենքով գողեր՝ Սուրոն, Օշականցի Գևորիկը, եւ Զ... Գրիշա Սարգսյանը ` ՀՀ փոխոստիկանապետ ՇԱՐՄԱԶԱՆՈՎԻ ԴՍՏԵՐ ՆԱՄԱԿԸ. Հորս ընկերներից մե... Շուրջ 150 աշխատակից, այսօր 50 հազար ավել են ս... Շնորհակալ ենք եզդի համայնքի ներկայացուցիչներ ... ՇՏԱՊ․ ԱԱԾ աշխատակիցները Սամվել Ալեքսանյանի տա... Ոստիկանությունն ինքը բացեց Բաղրամյան 26-ի դռն... Նոր տեսանյութ Մանվել Գրիգորյանի «պադվալներ»-ի... Ո՞վ պետք է սպանվեր հոկտեմբերի 27-ին. (տեսանյո... Լուրջ աժիոտաժ՝նախկին ու ներկա ոստիկանների շր... Հայտնի հեղինակություն Արթուր Ղազարյանը՝ Քանաք... Այլևս ոչ ոք չի համարձակվի մեր երկրին կծու խոս... Եգիպտոսի հյուրանոցների մեկում լուրջ բախում է ... «Գուդվին Բետ» բուքմեյքերական ընկերությունը` ... Բախում՝ կարմիր բերետավորների և գեներալ Մանվել...
Փոխգնդապետին ստիպել են, համոզել են հրաժարվել Անդրանիկ Քոչարյանի դեմ ցուցմունքից ՀՔԾ-ն դեռեւս քրեական գործ չի հարուցել ԱԺ պաշտպանության, անվտանգության մշտական հանձնաժողովի նախագահ, «Իմ քայլի» պատգամավոր Անդրանիկ Քոչարյանի՝ ՀՀ զորամասերից մեկի հրամանատարին ուղղված սպառնալիքների փաստով։ Նոյեմբերի 17-ին մենք գրել էիք, թե ինչպես են հրամանատարին բերման ենթարկել Ռազմական ոստիկանության պետի մոտ, որտեղ նստած է եղել նաեւ Անդրանիկ Քոչարյանը, ով ուղիղ տեքստով սպառնալիքներ է հնչեցրել նրա հասցեին: &laq Լևոն Երանոսյանին Արցախ մեկնելիս առևանգել են, տարել Շուշիի բերդ, թուրք գերիների հետ պահել «Ոստիկանության ներքին զորքերի նախկին հրամանատար, գեներալ-լեյտենանտ Լևոն Երանոսյանը մասնակցել է Արցախյան պատերազմին, ժամանակին եղել է նաև 1-ին, ապա նաև 3-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար։ Նա, ինչպես ինքն է ասում՝ գիտի Արցախի ամեն մի ծառն ու թուփը, ուստի սեպտեմբերի 27-ին սկսված պատերազմում գնացել է Արցախ, որ առաջարկի իր օգնությունը։ Սակայն Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարությունը մերժել է նրան, ինչպես մերժել են Յուրի Խաչ Անկարայի նկրտումներն ավելացել են․ «Հայաստանի Հանրապետություն» «Թուրքիայի խորհրդարանի (մեջլիս) քննարկմանը և հաստատմանն է ներկայացվել օրինագիծ, որը երկրի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին կարող է արտոնություն վերապահել Ադրբեջան զորակազմ ուղարկելու հարցում: Արցախի Հանրապետության մի շարք շրջաններ միջազգային հանրության կողմից համարվում են ադրբեջանական տարածք, հետևաբար, եթե Ադրբեջանը տալիս է իր համաձայնությունը, ապա որևէ միջազգային նորմով չի արգելվում թուրքական բանակի ներկայությունն այ Էրդողանի հատուկ նշանակության ջոկատները պատրաստվում են ներխուժել Հայաստան. Wargonzo Էրդողանի հատուկ նշանակության ջոկատները պատրաստվում են ներխուժել Հայաստան: Այս մասին հայտնում են Ստամբուլում Wargonzo նախագծի աղբյուրները: Հենց այդ աղբյուրներն էին խոսում թուրքամետ զինյալների՝ Բաքու տեղափոխման մասին պատերազմի մեկնարկից առաջ և ճիշտ էին դուրս եկել: «Տեղեկատվություն կա, որ Ռուսաստանի օդատիեզերական ուժերի՝ Սիրիայում Էրդողանի խմբավորումների դեմ զանգվածային հարվածներից հետո թուրքական «սուլթանը» Ովքեր են հայտնվում Ադրբեջանի «սեւ ցուցակում» «Հրապարակ» թերթը գրում է. «Ադրբեջանի գլխավոր դատախազությունը քրեական գործ է հարուցել ՌԴ քաղաքացի, ռազմական լրագրող Սեմյոն Պեգովի՝ WarGonzo նախագծը ստեղծողի դեմ, որն այս օրերին մեր եւ միջազգային լրատվության համար արժեքավոր տեղեկատվություն է ապահովում։ Լրագրողին մեղադրում են այն բանում, որ նա Լեռնային Ղարաբաղ է մուտք գործել Հայաստանից։ Մարդիկ, ովքեր հայտնվում են Արցախում՝ առանց պաշտոնական Բաքվի թույլտվութ
website by Sargssyan