Գլխավոր դատախազը կաշկանդված է Աղվան Հովսեփյանով

1-in.m-ը գրում է.Գլխավոր դատախազ Արթուր Դավթյանը կաշկանդված է նախկին գլխավոր դատախազ, այժմ՝ ՔԿ նախագահ Աղվան Հովսեփյանով: ՔԿ-ի քննիչները սպանության ինչ վարկած բերում են դատախազություն, Արթուր Դավթյանը նրանց «չէ» չի ասում, կամ էնպես է ասում, որ այդ «չէ»-ի մեջ «հա» կա:

Ամեն դեպքում՝ դատախազությունն այդ վարկածները հլու աշակերտի պես «բանտիկով» կապում է և, որպես մեղադրանք՝ հրամցնում մեղադրյալին ու հանրությանը:

Հետո, երբ այդ մեղադրանքները հասնում են դատարան, հաճախ պարզվում է, որ դա ոչ թե մեղադրանք է, այլ զառամյալ ծերունու խառնիճաղանջ մտքեր հիշեցնող զառանցանք:

Ենթադրվում է, որ այդպիսի մի զառանցանք էլ դատարան կբերվի 67-ամյա Մանուշակ Մկրտչյանի գործով: Նա մեղադրվում է ամուսնու՝ Մամիկոնի դաժան սպանությունը պատվիրելու մեջ. իբր Մանուշակը սպանության «նիսյա» պատվեր է «տվել». 20,000 դոլար է խոստացել «կիսամեռ», հազիվ իրեն քարշ տվող, դիալիզի փող չունեցող, հատիկով դեղ գնող իր ազգական Սամվել Ալիխանյանին: Նախկինում դատապարտված Սամվելն էլ իբր սպանել է:

Հիշեցնենք, որ Մամիկոն Ասատրյանը սպանվել է Երևանի իր բնակարանում՝ 2013թ-ի հունվարի 17-ին, իսկ 4 տարի անց՝ 2017թ-ի սեպտեմբերի 18-ին, դաժանաբար սպանվել են Սամվել Ալիխանյանը և նրան խնամող Վարդուհի Սիմոնյանը: Ըստ նախաքննական մարմնի՝ վերջին երկուսին սպանել է Հրազդան քաղաքի բնակիչ, նախկինում մի քանի անգամ դատապարտված Սամվելի հարևան Լյուդվիգ Գագիկի Հակոբյանը՝ իր հայրական տանը: Հետո դիակները կապկպել ու մեքենայով տեղափոխել են Երևան- Սևան մայրուղու հարակից ամայի տարածք ու թաղել:

Մանուշակին ու Մամիկոնին ճանաչողները, հարազատներն ասում են, որ Մանուշակը նման բան չէր անի: Ընդհակառակը. պատմում են, որ մինչև դեպքը՝ 2012թ.-ին, երբ Մամիկոնը ուղեղի կաթված է ստացել և չի կարողանում քայլել, նրա կինը՝ Մանուշակը այնպիսի հոգատարությամբ է խնամել նրան, որ ամիսների ընթացքում նա կարողացել է ոտքի կանգնել և նույնիսկ քայլել:

Հարևանուհիներից մեկն էլ, ով սպանության դեպքից դեռ անտեղյակ, սակայն անհանգստացած շտապել է Մանուշակի տուն, մեզ հետ զրույցում ասաց. «Ես քարացա, շատ վատ զգացի, արդեն դիակը տարել էին, ոստիկանները գնացել էին…Ես եկել եմ այն ժամանակ, երբ ամեն ինչ վերջացած էր: Ինքը էնպես լցված էր, էնպես էր լացում, որ ես չկարողացա ինչ-որ բան հարցնել, չուզեցա ցավեցնեմ, որպեսզի չբորբոքեմ էդ վիճակը, ցրեմ: Ես խելագարվա. երեխեն ոնց ա իր պաշտպանին, իրեն պահողին կորցնելուց խեղճանում, կծկվում, այ տենց վիճակում էր…Բերեցի, արյունը մաքրեցի…

Ես որ մտել եմ, գետինը արյուն ա եղել, աթոռը արյուն ա եղել՝ էդ ոտքի տեղը, ու վերևը /հյուրասենյակի առաստաղը/ էդ թռած արյունն էր…

Ես ձեզ մի բան ասեմ՝ Գոհարը շատ պատկառելի կին ա. ես առ էսօր Գոհարի սովորացրած ճաշերն եմ եփում: Ինքը շատ կանացի, ընտանիքը շատ առողջ ընտանիք, քույրերով շատ լավ, իրար հետ գնային, իրար հետ գային: Մենք շատ մտերիմ ենք…»: Այժմ հարևանուհին շատ ապշած է և չի հավատում Մանուշակի մեղավորությանը, ինչպես՝ առողջ տրամաբանություն ունեցող շատերը:

Բացի այդ, Մանուշակն ինչու՞պետք է ամուսնուն սպանելու պատվեր տար և 62 տարեկանում երկար տարիների ազատազրկման դատապարտվելու մեղքի, բեռի, վտանգի տակ մտներ, երբ Մամիկոնը ինսուլտ ստանալուց հետո արդեն վատ էր և գուցե հազիվ 2-3 տարվա կյանք ուներ…

Ավելին, Մամիկոնի հարազատները չեն հավատում, որ նրան Սամվելն է սպանել, թեև չեն բացառում, որ նրան «օգտագործելով», նրա միջոցով է դա հնարավոր դարձել: Մամիկոնի դուստրը՝ Լիլիթը, «Լակմուս»-ի հետ զրույցում նշեց. «Նախ,… ես հենց առաջին օրն ասեցի՝ բացառվում ա, որ Սամվելը նման բան աներ մեր ընտանիքի հանդեպ: Ասել եմ՝ ինքը վատ կենսագրություն ունի, բան չունեմ ասելու, բայց ինքը էնքան հարգանքով ա եղել պապայի նկատմամբ, կոնկրետ մեր ընտանիքի հանդեպ, ու էս ամեն ինչը ես Դավիթին /քննիչին-հեղ./ էլ եմ պատմել… Ասում էր՝ ախր ինքը ինչ էր իրանից ներկայացնում , որ նրան տուն թողնեիք:

Պատմեցի՝ որտեղից ա դա գալիս… իմ ծնողների շնորհակալ լինելը. Երբ որ իմ ծնողները Ռուսաստանում էին, պապան ուզում էր, որ ես ու քույրս այստեղ սովորենք: Մենք, պապան, մաման գնում- գալիս էինք, բայց ուսանողական տարիներին այստեղ ենք եղել ես ու քույրս: Էդ ժամանակ Սամվելն էր, որ գալիս հարցնում էր մեզ, հետաքրքրվում՝ ո՞նց եք, հո բան ասող չկա՞ մեզ: Ու էն վատ տարիներին, երբ հաց չկար, մարդիկ դժվարությամբ էին առնում, Սամվելը միշտ տաք հաց էր հասցնում մեզ: Իսկ իմ ծնողները միշտ երախտապարտ մարդիկ են եղել:

Պապան կանչել ա իր մոտ՝ եղբորն էլ, իրեն էլ: Եղբոր /Պարգևի/ քավորն ա եղել պապան: Իրենք աշխատել են, Սամվելը դե աշխատող չէր, բայց ախպերը եկավ, մնաց: Ու ախպոր փողը որոշակի չափով մաման բերել ա /2007թ.-ին/, էդ Հրազդանի տունն են առել ու մի քանի տարվա աշխատավարձ պարտք ա մնացել: Էդ ամեն ինչը ասվել ա իրանց: Ու պապաս ոչ թե կերել էր էդ փողը, չէր տվել, այլ գործերը վատացել էին, էդպես էր ստացվել»:

Իսկ Սամվելը կամային առումով ինչպիսի՞ անձնավորություն էր, վախկո՞տ էր. նրան կարո՞ղ էին «օգտագործել» ինչ-որ անձինք՝ հետաքրքրվեցինք Լիլիթից: Պատասխանեց՝ «Հա, կարող էին…»

Իսկ հարցաքննության ժամանակ քննիչի կողմից կասկածելի ուղղորդումներ նկատե՞լ են: Զրուցակիցս չժխտեց. « Հա էդ առաջին անգամ, որ գնացել էինք ցուցմունք տալու, քննիչն ասում էր՝ Վարդի հետ ա եկել Սամվելն ա /իբր Մամիկոնին սպանելու/: Ես ասում էի՝ բացառվում ա, Սամվելն ըտենց բան չի անի: Կամ՝ խի կնոջ հետ գնում են ըտենց բան անելու՞… Հա, ու ասում ա՝ Լյութոն նստած ա եղել այդ ժամանակ, երբ որ պապայի դեպքը եղել ա: Ասում եմ՝ ուրեմն հերն ա եղել, ասում ա՝ չէ, հերը չի, 2013-ին իբր նստած ա եղել, բայց հետո պարզվում ա՝ չէ, նստած չի եղել:»

Այդուհանդերձ, նախաքննական մարմինը «չորս ոտքը» դրել է մի կոշիկի մեջ և ամեն գնով ուզում է հնարավոր մեղավորներից կամ պատվիրատուներից քննությունը շեղել և համոզել, որ պատվիրատուն Մանուշակն է, ով կալանքի տակ է արդեն 6 ամիս:

Ակամայից հարց է ծագում՝ իսկ ի՞նչ շահագրգռվածություն ունի քննչական մարմինը Մանուշակին մեղադրելու և, որպես սպանված Մամիկոնի իրավահաջորդ, մեկուսացնելով չեզոքացնելու…

Ինչու՞ է սույն գործով քննիչ Դավիթ Թովմասյանը նրանց հարազատներին հարցաքննելիս ավելի շատ կենտրոնացել տուժողների ունեցվածքի առկայության, պատկանելության վրա, քան սպանության բացահայտման: Հետաքրքրվել, թե որ տունը ում անունով է, տուն ունեն, թե ոչ, ընտանիքի անդամներից ով է ում պարտք…

մանրամասն՝այստեղ: