Կանոնավոր զորքը թշնամու հետ ուղիղ բախման պարագայում պարտություն չի կրել. Պատերազմից մեկ տարի անց փակագծեր է բացում Արծրուն Հովհաննիսյանը

<<Պարտության հիմնական պատճառները թվարկել մեկ, երկու անգամ հինգ կետով, կներեք, բայց առնվազն անլուրջ պոպուլիզմ կլինի: Պարտության պատճառները շատ են>>,- <<Իրավունքի>> հետ զրույցում անդրադառնալով պատերազմից մեկ տարի անց պարտության պատճառներին, ասաց Արծրուն Հովհաննիսյանը, այնուամենայնիվ ընդգծելով.-Եթե, այնուամենայնիվ, կոպիտ ասած, ամփոփ ներկայացնենք, ապա պատերազմի պարտության հիմնական պատճառն այն է, որ մենք 1994թվականից սկսած, իմ կարծիքով, մեր առջեւ ծառացած մարտահրավերները ճիշտ չենք գնահատել: Սա է գլոբալ խնդիրը, ես չեմ ուզում ժամանակահատված կամ անձանց նշել, որպեսզի չքաղաքականացվի: Մենք բոլորս սխալ ենք հասկացել մեր առջեւ ծառացած մարտահրավերները, ըստ այդմ չենք կարողացել չեզոքացնել առկա վտանգները:

Ես կարող եմ մի բան ասել, զինվորը, կանոնավոր զորքը, թշնամու հետ ուղիղ բախման պարագայում, թշնամու հետ ճակատ-ճակատի մենամարտում պարտություն չի կրել: Այսքանը կարող եմ ասել, իսկ, թե ունեցանք այն ինչ ունենք՝ պատասխանը կտա ժամանակը ու պատմությունը:

-Պարոն Հովհաննիսյան, պատերազմից մեկ տարի անց արդյո՞ք Ձեզ հաջողվել է հաղթահարել պատերազմի հասցրած բարոյահոգեբանական հետեւանքները:

-Իհարկե ոչ, առհասարակ պատերազմը այնպիսի խորը վերքեր է թողել, որոնք ամբողջ կյանքում էլ դժվար հաղթահարենք: Ինձ կամաց-կամաց ուժ է տալիս առաջ նայել այն մարտահրավերները, որոնք առկա են մեր երկրի առաջ եւ որոնց վերջնական լուծումները դեռ չկան: Ուժ են տալիս այն հերոս տղաները, ովքեր կենդանի են եւ այն հերոսները, ովքեր հանուն հայրենիքի իրենց կյանքն են զոհել: Ամեն անգամ հերոսների շիրիմների մոտ կանգնելիս զգում եմ, թե ինչ մեծ բեռ կա բոլորիս ուսերին ու ինչ մեծ մարտահրավերներ կան, որոնք կիսատ թողնել չես կարող: Ճանապարհի կեսից փախնում են վախկոտները, թույլերը, ես այդ տեսակը չեմ: Ինձ ուժ, ստիմուլ տվող մարդիկ շատ կան, ովքեր կաթիլ-կաթիլ ստիպում են առաջ նայել:

ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆ

Iravunk.com