Ժամանակավոր ամուսնություն, թե՞ օրինականացված մարմնավաճառություն…

Դժվար է չնկատել, որ վերջին տարիներին Հայաստանում կտրուկ աճել է օտարերկրացիների` մասնավորապես իրանցիների թիվը: Այդ տենդենցն ընդհանուր առմամբ դրական երևույթ է, սակայն միևնույն ժամանակ իր հետ բերում է բավական լուրջ խնդիրներ: Իսկ ինչո՞վ է գայթակղիչ Հայաստանն իսլամական պահպանողական կարգերին «խստորեն հետևող» իրանցիների համար… Գաղտնիք չէ, որ հայ աղջիկների մի ստվար զանգված կանգնած է կյանքի «կարևորագույն խնդրի» լուծման առաջ` ԱՄՈՒՍՆՈՒԹՅՈՒՆ, իսկ իրանցի «փեսաները» խոստանում են հետաքրքիր համատեղ կյանք, անսպառ հարստություն Իրանում և երջանիկ ապագա:

Սակայն անհրաժեշտ է փոքր ինչ ծանոթանալ շիական ամուսնական ավանդույթներին` հասկանալու համար, թե ինչ է թաքնված այդ ամենի հետևում: Իսլամական ամուսնական օրենքները, կարծես թե, ստեղծված են տղամարդկանց կյանքը հեշտացնելու և հնարավորինը հաճելի դարձնելու համար: Բազմամուսնության օրինականացման հետ մեկտեղ, ինչը հիմնավորվում է կնոջ բարօրության ապահովման անհրաժեշտությամբ, շիական իսլամում գործում է նաև «ժամանակավոր ամուսնություն» հասկացությունը: Հենց այդ երևույթից բխող օրինական իրավունքներն ու պարտավորություններն էլ անհրաժեշտ է պարզաբանել:

Դու կնքում ես ամուսնական պայմանագիր և համարվում պաշտոնապես ամուսնացած: Կարծես` ամեն ինչ օրինական է և բնական, սակայն, ի տարբերություն սովորական ամուսնության, ձեր համատեղ կյանքը կարող է տևել ընդամենը մեկ ժամ, ինչից հետո դուք միմյանց հանդեպ այլևս չեք կրում ոչ նյութական, ոչ բարոյական պատասխանատվություն: Կհարցնես ինչպե՞ս, արդյո՞ք իսլամական օրենքը չի դատապարտում անհիմն ամուսնալուծությունը, չէ՞ որ ամուսնալուծության դեպքում ամուսնու ունեցվածքի կեսն անցնում է կնոջը:

Այո´, այդ ամենը ճիշտ է, սակայն ամուսնական պայմանագրի մեջ ուշադրությունից վրիպել էր կամ պարզապես լեզվի չիմացության պատճառով կարևորություն չէր տրվել «ժամանակավոր» բառին, իսկ դա ամեն ինչ գլխիվայր փոխում է: Ժամանակավոր ամուսնության պարագայում ամուսինը չունի որևէ նյութական պարտավորություն կնոջ նկատմամբ, կարող է միևնույն ժամանակ լինել մշտական ամուսնության մեջ, և եթե մշտական ամուսնության պարագայում սահմանված է ունենալ առավելագույնը չորս կին, ապա ժամանակավոր կանանց թիվը սահմանափակ չէ, իսկ ամուսնական պարտականությունները կարող են կատարվել չորս ամիսը մեկ անգամ:

Իսկ որո՞նք են կնոջ պարտականությունները. լինել չամուսնացած, գերադասելի է ոչ կույս, ամուսնական պայմանագրի կնքման ժամանակ չլինել միստրուացիոն ցիկլի մեջ, հավատարիմ լինել ամուսնուն և արդյունքում ակնկալել «պարգևատրում», չէ որ անգամ Ղուրանում է գրված Մուհամմադ մարգարեի պատգամը տղամարդկանց. «Իսկ այն հաճույքի համար, որը դուք ստանում եք նրանցից, տվեք նրանց հատկացված պարգևատրումը»: Սակայն այդ երևույթի մեջ կանանց համար կան նաև մեղմացնող հանգամանքներ. ժամանակավոր ամուսնության դեպքում ամուսինը պարտավոր է կնոջը վճարել իսլամական օրենքով սահմանված ամուսնական գլխագինը, այդ ամուսնության արդյունքում ծնված երեխաները համարվում են օրինական և ձեռք են բերում դրանից բխող բոլոր իրավունքները: Երկկողմանի համաձայնության պարագայում ժամանակավորը կարող է վերափոխվել մշտական ամուսնության: Դե ինչ, դեռ պատրա՞ստ եք ուղևորվել Իրան հարսնացուի կարգավիճակով:

Աղբյուրը` wedding.am