20 Հոկտեմբեր, 2013

«Իմ նպատակը օլիմպիական խաղերում հաղթելն է»

Այսանգամ, <Անվանիները> խորագրի ներքո Forums.am-ը ներկայացնում է ԾանրամարտիՀայստանի, Եվրոպայի բազմակի, չեմպիոն Տիգրան Գ. Մարտիրոսյանին, ով համոզված ենք սիրված ու գնահատված է շատուշատ երկրպագուների կողմից: Ծանրամարտի Հայաստանի, Եվրոպայի բազմակի, աշխարհի 2010 թվականի չեմպիոն Տիգրան Գ. Մարտիրոսյանը մեջքի վնասվածքի պատճառով չկարողացավ մասնակցել 2012 թվականի Լոնդոնի օլիմպիական խաղերին։ Այս տարի էլ չի մասնակցում աշխարհի առաջնությանը, ուստի մենք ցանկացանք իմանալ, թե ինչ մարզավիճակում է, ապաքինվե՞լ է վնասվածքից, եւ ինչ ծրագրեր ունի ընդհանրապես. -Անցյալ տարի օլիմպիական խաղերին էի պատրաստվում, շատ լավ մարզավիճակում էի, եւ միայն վերջին օրերին պարզ դարձավ, որ վնասվածքի պատճառով չեմ կարող մասնակցել Լոնդոնի ստուգատեսին։ Դրանից հետո վնասվածքից ապաքինվելու համար ժամանակ էր անհրաժեշտ, եւ այդ իսկ պատճառով որոշեցինք, որ այս տարի մրցաշարերի չեմ մասնակցի, մի քիչ էլ կհանգստանամ ու նոր ուժերով եկող տարվանից արդեն ծանրաբեռնված կանցնեմ գործի։ Հիմա արդեն վնասվածքս չի անհանգստացնում, ամեն ինչ նորմալ է։ -Հայաստանո՞ւմ եք բուժվել, թե՞ այլ երկրում։ -Ռուսաստանում՝ Մոսկվայում, հետո Հայաստանում շարունակել եմ բուժումը։ -Մոտենո՞ւմ եք Ձեր լավագույն արդյունքին։ -Հիմա դրա անհրաժեշտությունը չկա։ Եվրոպայի առաջնությանը դեռեւս վեց ամիս, աշխարհի առաջնությանը գրեթե մեկ տարի կա, եւ լավագույն մարզավիճակ պետք է ձեռք բերեմ աշխարհի առաջնությունից առաջ։ Այսինքն, այդքան լարված մարզվելու անհրաժեշտությունը չկա, իսկ մարզավիճակս հիմիկվա համար նորմալ է։ -Բնական է, հետեւելիս կլինեք ծանրամարտի մրցաշարերին, Ձեր քաշային կարգում արդյունքներն ինչպիսի՞ն են, Ձեր արդյունքները գերազանցո՞ւմ են։ -Այս տարվա Եվրոպայի առաջնությունում իմ քաշային կարգում չեմպիոնը բարձրացրեց 161, 190, իսկ իմ արդյունքը Անթալիայի աշխարհի առաջնությունում 173, 200 էր, այսինքն՝ երկամարտում 22 կիլոգրամ ավելի։ Ընդ որում, հրում վարժությունում էլ ընդամենը մի մոտեցում եմ օգտագործել, իսկ դա նշանակում է, որ իմ լավագույն ցուցանիշը չեմ ցույց տվել։ ՈՐՈՇՈՒՄԸ ԿԿԱՅԱՑՆԵՆ ՄԱՐԶԻՉՆԵՐԸ

-Հիմա ո՞ւմ գլխավորությամբ եք մարզվում, ո՞վ է մարզիչը։ -Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Աշոտ Մխիթարյանը նաեւ իմ անձնական մարզիչն էր, եւ նրա մահվանից հետո հիմա Հարություն Եղոյանն է իմ անձնական մարզիչը։ Մենք նրա հետ նույն դահլիճում ենք մարզվել, ուղղակի ինձանից մի քիչ տարիքով մեծ է։ Հավաքականի հետ էլ եմ միշտ գնում հավաքների, մարզվում եմ։ -Հիմնականում Գյումրիո՞ւմ եք մարզվում։ Իսկ համապատասխան պայմաններ կա՞ն։ -Այո, հիմնականում Գյումրիում, համապատասխան պայմաններ էլ կան։ -Այս օրերին ընթանում է ծանրամարտի աշխարհի առաջնությունը։ Հետեւո՞ւմ եք դրան։ -Իհարկե հետեւում եմ։ Մեր տղաներից երեք հոգի են գնացել՝ Սմբատ Մարգարյանը, Վանիկ Ավետիսյանը եւ Հայկ Հակոբյանը, ովքեր նորմալ մարզավիճակում են։ Իսկ իմ առաջիկա գլխավոր նպատակը, ինչպես արդեն նշեցի, եկող տարվա աշխարհի առաջնությանը մասնակցելն է։ -Իսկ Եվրոպայի առաջնությա՞նը։ -Եվրոպայի առաջնությանն էլ եմ ուզում մասնակցել. նման ծրագրեր կան, իսկ վերջնական որոշումը կկայացնեն մարզիչները։ -Եկող տարվա աշխարհի առաջնությունն արդեն օլիմպիական վարկանիշայի՞ն է։ -Այո, եկող եւ 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունները վարկանիշային են։ -Իսկ սովորո՞ւմ եք։ -Սովորում եմ Երեւանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի մագիստրատուրայում։ ԵԹԵ ՀԻՄԱ ԱՄՈՒՍՆԱՆԱՄ, ԴՐԱՆԻՑ ԿՏՈՒԺԵՆ ԵՒ ԱՊԱԳԱ ԸՆՏԱՆԻՔՍ, ԵՒ ՄԱՐԶԱԿԱՆ ԿԱՐԻԵՐԱՍ

-Ընկերուհի ունե՞ք, մտածո՞ւմ եք ամուսնության մասին։ -Ընկերուհի չունեմ։ Ամուսնությունն էլ, ճիշտն ասած, հիմա ցանկալի չէ, քանի որ իմ հիմնական նպատակը օլիմպիական խաղերում հաղթելն է։ Եվ եթե հիմա ամուսնանամ, դրանից կտուժեն եւ ապագա ընտանիքս, եւ մարզական կարիերաս։ -Աղջկա մոտ ի՞նչն եք ավելի շատ գնահատում, ինչպիսի՞ն կցանկանաք, որ լինի Ձեր ապագա կինը։ -Ճիշտն ասած, կոնկրետ ինչ-որ բնավորության գծեր կամ իդեալներ չունեմ, չեմ պատկերացնում, կնոջ մոտ ինձ համար ամենակարեւորը հավատարմությունն է, եւ որ կարողանա լինել իմ երեխաների համար լավ մայր։ Բացի այդ, միմյանց ճիշտ հասկանանք։ Այսքանը։ -Կինո, թատրոն, երաժշտություն սիրո՞ւմ եք։ -Կինո էլ եմ սիրում, երաժշտություն էլ, գրքեր եմ կարդում, եթե ազատ ժամանակ եմ ունենում, սիրում եմ այն ընկերներիս հետ անցկացնել։ -Ձեր ընտանիքը մե՞ծ է։ -Ունեմ երկու եղբայր, մեծն ամուսնացած է, արդեն երկու երեխա ունի։ Ես, փոքր եղբայրս եւ մայրս ենք։ -Ո՞րն է գյումրեցիների ուժի գաղտնիքը, որ արդեն քանի տարի եղանակ են ստեղծում ոչ միայն հայկական, այլ հաճախ նաեւ համաշխարհային ծանրամարտում։ -Ասում են՝ գյումրեցիները թասիբով են, եւ ես դրա հետ համամիտ եմ։ Իսկ ընդհանրապես Գյումրիում ծանրամարտը զարգացած է, մենք ունենք բարձրակարգ մարզիչներ։ Բացի այդ, Գյումրիում այնքան ժամանցային վայրեր չկան, որքան մեծ քաղաքներում, մեզ մոտ մարզադահլիճներն են ավելի շատ, եւ այդ իսկ պատճառով գրեթե բոլորն են զբաղվում սպորտով։

Զրույցը՝ Ռուսլան ԹԱԹՈՅԱՆԻ