Ինչպես ուռին ու բարդին, ամեն մեկն իրա դարդին

Հայ-ադրբեջանական սահմանի լարվածությունն իր անմիջական ազդեցությունն ունեցավ Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում ևս՝իր դրսևորումը գտնելով մասնավորապես խորհրդարանական ուժերի շրջանում: Այսպես, սահմանային լարվածության օրերին, վարչապետի դրոշի ներքո խորհրդարանական ուժերի ներկայացուցիչները` բացառությամբ ՀԱԿ-ի,մեկնեցին Արցախի դիրքեր:ՀԱԿ-ը հրաժարվեց այսպես ասած իր մասնակցությունն ունենալ վարչապետի քարոզչությանը.կարճ ասած իրեն հակավարի պահեց: Եւ այս համատեքստում ՀԱԿ-ի դիրքորոշումն այնքան էլ անսպասելի չէր,քանի որ ինչպես միշտ ՀԱԿ-ը պետք է խաղեր տա,ցույց տալով որ, իր հովերը`ուրիշ հովերեն են…

Ըստ էության,ստացվում է, որ <հրաշալի քառյակը> դեպքերի այսպիսի դասավորության արդյունքում,չդիմացավ , ու դա փաստորեն կատարվեց Հովիկ Աբրահամյանի ներկայության պայմաններում: Ինչ խոսք,քառյակի ներքին խոհանոցը երբեք էլ հարթ ու առանց անհամաձայնությունների չի եղել,սակայն ՀԱԿ-ի նման քայլից և ընդհանրապես ստեղված իրավիճակից,պարզ է դառնում քառյակի գործունեության հետագա ընթացքը:Կարծես թե <հրաշալի քառյակը> կանգնած է <հրաշալի եռյակ> կամ էլ ուղղակի պահեստայինների < հրաշալի թիմ> դառնալու վտանգի տակ,քանի որ ստացվում է,որ ՀԱԿ-ն աստիճանաբար դառնում է ավելորդ, կամ , գուցե խանգարող: ՀԱԿ-ի <թելը չթելեցին> մյուս <հրաշալիները> ու հարմարավետ տեղավորվելով վարչապետի ուղղաթիռում` գնացին կատարելու իրենց պարտքը:
Փաստորեն,ինչպես և սպասվում էր, վարչապետի փոփոխությունը ԲՀԿ-ին ստիպեց փոխել իր դիրքորոշումը մի շարք հարցերում և ներկայումս այլընտրանքն իր աշխատանքը իշխանությունների հետ կատարում է այլ կերպ ու այլ կոնտեքստում: Դե իսկ ՀԱԿ-ի՝կառավարական ուղղաթիռից դուրս մնալու փաստն այնքան էլ անսպասելի չէր…
Իսկ ահա սահմանային գոտու խնդիրներից դուրս, պետք է նկատել, որ ներքաղաքական օրակարգում <հրաշալի քառյակը> մինչև վերջ հավատարիմ դժվար թե մնա իր՝սկզբում որդեգրած սկզբունքներին, քանի որ նրանց
ներքաղաքական մանր խաղերը հիշեցնում են` կարապի, խեցգետնի ու գայլաձուկի հայտնի պատմությունը:

Սակայն <հրաշալիները> իհարկե չպետք է մոռանան մի կարևոր փաստ ևս՝ ավելի կոնկրետ այն,որ տևական ժամանակ է,նրանք այդպես էլ չեն կարողանում ընդհանուր եզրահանգման ու համաձայնության գալ՝օրակարգային ու կարևոր հարցերի շուրջ`ակամայից իրենց բռնած գործերը վերածելով մի շոուի ու կանխատեսելի ներկայացման, երբ այլեւս ցանկություն էլ չի առաջանում տարբերակել, թե ով է այդ թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն ու <գլավնի> դերակատարը:

Կարինա  Սահակյան