Վանա լիճը վտանգված է կլիմայի փոփոխության պատճառով

Թուրքիայի արեւելքում գտնվող Վանա լիճը, որը երկրի ամենամեծ լիճն է, աստիճանաբար կորցնում է ջուրը կլիմայի փոփոխության պատճառով, գրել է Sabah-ը։

Նրանց համար, ովքեր առաջին անգամ են այցելում լիճ, Վանա լճի շուրջ ճաքած հողը կարող է բնական աշխարհագրական առանձնահատկություն թվալ: Այնուամենայնիվ, սա իրականում համազգային երաշտի վերջին նշանն է, որը սրվել է կլիմայական ճգնաժամի պատճառով:

Միկրոբիալիտները՝ հազարավոր տարիների ընթացքում գոյացած նստվածքաշերտերը, աղետի մասշտաբի ամենավառ ցուցիչներն են։ Այս հնագույն ժայռերը, որոնք նախկինում լճի հատակին տեսել են միայն սուզորդները, արդեն տեսանելի են ցամաքում, ինչը լուսանկարիչներին մեծ հնարավորություններ է տալիս, սակայն անհանգստություն է առաջացնում լճի ապագայի վերաբերյալ: Լճի արբանյակային լուսանկարները հստակ ցույց են տալիս տարիների ընթացքում տեղի ունեցած փոփոխությունները, մինչդեռ փորձագետները զգուշացնում են, որ երաշտն այժմ գլխավոր մտահոգությունն է ամբողջ ավազանի համար: 

Պրոֆեսոր Մուստաֆա Աքքուշը զգուշացրել է, որ երաշտի ազդեցությունը լճի վրա միայն կվատթարանա։ «Մեզ ջրային ռեսուրսների լավ կառավարում է պետք՝ ինչպես Վանը, այնպես էլ երաշտային այլ լճերը պահպանելու եւ փրկելու համար: Մեզ ճիշտ եւ կայուն ջրային քաղաքականություն է պետք»,- ընդգծել է նա։  

Չնայած այն հանգամանքին, որ Թուրքիան շրջապատված է ծովերով, այն տառապում է ջրի պակասից, եւ իշխանությունները մշակում են այդ խնդիրը լուծելու ծրագրեր։ Աքքուշն ասել է, որ Վանա լիճն ավելի խոցելի է այլ ջրավազանների համեմատ: «Երկրի բոլոր լճերի ու գետերի մակարդակը նվազել է տեղումների բացակայության պատճառով: Վանա լիճը գտնվում է փակ ավազանում, ջուրը դուրս չի գալիս այլ տարածքներ»,- ասել է նա։ «Այստեղ դինամիկ հավասարակշռություն կա։ Ջուրը Վան է մտնում միայն տեղումների միջոցով, իսկ ջրի ելքը տեղի է ունենում գոլորշացման հաշվին։ Վերջին տարիներին ամառային սեզոնն ավելի երկար է դարձել, իսկ ձմեռները՝ ավելի կարճ։ Հետեւաբար, գոլորշացումն ավելի մեծ է, ինչը ցույց է տալիս, որ լիճը ստացած ջրի «յուրաքանչյուր միավորի» դիմաց կորցրել է մոտ «երեք միավոր»», - հավելել է նա:

Կլիմայի փոփոխությունը կարող է լինել հիմնական մեղավորը, սակայն դա գործոն չէ, հավելել է Աքքուշը։ «Մենք չունենք ջրամատակարարման առողջ քաղաքականություն։ Իհարկե, հնարավոր չէ միջամտել երաշտին եւ կարճ ժամկետներում վերացնել այն, սակայն կայուն ջրային քաղաքականությունը կօգնի մեզ այս գործընթացից վերականգնվել նվազագույն վնասներ կրելով»։