Վերադարձը 1991թ. սահմաններին գայթակղություն է ստեղծում նոր Ցեղասպանության ենթարկելու մեզ.Դ. Բաբայան՝ Ջ. Ոորլիքին

Tert.am-ը գրում է.

ԼՂՀ Նախագահի մամուլի խոսնակ Դավիթ Բաբայանը Tert.am-ի հետ զրույցում անդրադառնալով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ Ջեյմս Ուորլիքի հարցազրույցին, որում նա ԼՂՀ-ին հարակից տարածքները անվանում է օկուպացված և նշում, որ դրանք պետք է վերադարձվեն Ադրբեջանին, ասում է, որ ԼՂՀ ասել է, որ վերադարձը ԼՂԻՄ սահմաններին կամ 1991թ. սահմաններին, կենսունակ չէ: «Սա ապացուցել է կյանքը՝ պրակտիկան: Սա ուղղակի հակառակորդի համար գայթակղություն է ստեղծում հարձակվել մեզ վրա, տեսնելով, որ այդ դեպքում մենք թույլ ենք, շրջափակված, ի վիճակի չենք մեզ պաշտպանել: Սա գայթակղություն է ստեղծում նոր Ցեղասպանություն կատարել»,– ասում է նա:

- Պարո՛ն Բաբայան, ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ամերիկացի համանախագահ  Ջեյմս Ուորլիքը ռուսական «Վեդոմոստին» թերթին տված հարցազրույցում նշել է, թե մեծ հիասթափություն կա բանակցային գործընթացից և ավելացրել, որ պետք է Ադրբեջանին վերադարձվեն իր ձևակերպմամբ՝ օկուպացված տարածքները: Ինչ մեկնաբանություն ունի պաշտոնական Ստեփանակերտը այս կապակցությամբ:

- Մենք կարող ենք միայն ասել, որ մեր տեսլականը այս հարցում չի փոխվել: Այն է, որ հակամարտության կարգավորման մեջ պետք է հաշվի առնել հետևյալ հանգամանքները. նախ, հակամարտությունը չի կարող կարգավորվել միմիայն փորձ կատարելով վերացնելու հետևանքները, անհրաժեշտ է առաջին հերթին վերացնել պատճառները: Եվ եթե պատճառներին որևէ կերպ չեն անդրադառնում, ապա խոսել հետևանքների մասին, անիմաստ է: Այն, որ այս սահմաններն են, այն, որ մենք հիմա ունենք նոր իրավիճակ՝ ռազմաքաղաքական, սրանք հետևանքներ են: Պատճառները ժամանակին չեն վերացվել, բերել են պատերազմի և հիմա կա այն, ինչ ունենք: Եվ հիմա հետևանքները վերացնելու փորձ կատարելը առանց պատճառներին անդրադառնալու, ոչ միայն անիրատեսական է, այլ նաև ճանապարհ է հարթում սարսափելի զարգացումների համար. տարածաշրջանում, պատերազմների, արյան, մահերի: Դրա համար մենք ասում ենք՝ պատճառները պետք է վերացվեն:

Ինչ վերաբերում է հետևանքներին՝ փախստականների վերադարձ և այլն, և այլն, ապա ո՞վ է  ասում, որ սա չպետք է լինի, բայց սա, նախևառաջ, պետք է լինի  համալիր և հավասարության սկզբունքով: Այսինքն՝ հայ փախստականները նույնպես պիտի վերադառնան իրենց տները: Չի կարող այնպես լինել, որ միայն ադրբեջանցիները վերադառնան, հայերը չվերադառնան: Եվ եթե չեն վերադառնալու հայերը, չպետք է վերադառնան ադրբեջանցիները: Սա շատ հասկանալի տրամաբանություն է:

– Իսկ ի՞նչ կասեք տարածքները վերադարձնելու մասին համանախագահի ձևակերպման մասին։

— Մենք բազմիցս ասել ենք, որ վերադարձը Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի սահմաններին կամ 1991թ. սահմաններին, կենսունակ չէ: Սա ապացուցել է կյանքը՝ պրակտիկան: Սա ուղղակի հակառակորդի համար գայթակղություն է ստեղծում հարձակվել մեզ վրա, տեսնելով, որ այդ դեպքում անկլավ է՝ մենք թույլ ենք, շրջափակված, ի վիճակի չենք մեզ պաշտպանել: Սա գայթակղություն է ստեղծում նոր Ցեղասպանություն կատարել, ինչը տեղի է ունեցել 1988 թվականին՝ Սումգաիթ, Բաքու, Կիրովաբադ, Հյուսիսային Արցախ, Հարավային Արցախ, Հադրութի շրջանի հայաթափում, այնուհետև «Կոլցո» օպերացիան, ապա՝ լայնածավալ պատերազմ և այլն:

Եվ սա ոչ թե ամբիցիաների խնդիր է՝ ինչ-որ աննորմալ գաղափարների, այլ սա մարդկային պարզ անվտանգության հարց է: Ինչպե՞ս եք պատկերացնում՝ հակառակորդն իր վերահսկողության տակ վերցնի Քարվաճառը, որտեղից սկիզբ են առնում Արցախ և Որոտան գետերը, Արցախի ջրային պաշարների մի պատկառելի մասը: Սա նրանց թույլ կտա ամբողջ Սևանը թունավորել, Սյունիքը, չգիտեմ՝ Վայոց ձորը: Սևանը Հայաստանի ջրային պաշարների  80 տոկոսն է՝ մեր ամենամեծ հարստությունը: Ինքը կատարել է նման քայլ: Ինքը պատերազմի ժամանակ նման քայլ արել է՝ 1990 թվականին թունավորել է Ստեփանակերտի ջրամատակարարման ցանցը: Սա սպասելի է մի պետությունից, որը հերոսացրել է քնած հային գլխատած տականքին, որն ամենաբարձր մակարդակով հայատյացություն է քարոզում: Ահա, սա պետք է հաշվի առնել, ոչ թե մենք ինչ-որ ամբիցիաներ ունենք: Մենք ուզում ենք պարզ անվտանգություն: Ի վերջո, հայ ժողովուրդն իր ողջ պատմության ընթացքում ցեղասպանություններ է տեսել, ինչ է՝ նորից կրկնվի: