Մեգերյանների ընտանիքը զբաղվել է հին գորգերի վերականգնումով և նոր գորգերի արտադրությանբ ավելի քան չորս սերունդ

Ինչպե՞ս հայրենիքից հեռու հայ մնալ․ Մեգերյան ընտանիքի բանաձևը

Ինչպես հայտնի է, բոլորովին վերջերս «Մեգերյան կարպետ» ընկերության կողմից մայրաքաղաք Երևանի սրտում՝ Կարապի լճի հարևանությամբ, բացվեց հայկական վիշապագորգի խճանկարը: 

Այդ խճանկարը պատրաստելու համար պահանջվել է շուրջ 900 հազար կտոր քար՝ մարմար, գրանիտ, ազուրիտ, տուֆ-ավազաքար…

Խճանկարում արտացոլված է Լոնդոնի պատմության թանգարանում գտնվող 16-րդ դարի հայկական վիշապագորգը։

Մեգերյանների ընտանիքը զբաղվել է հին գորգերի վերականգնումով և նոր գորգերի արտադրությանբ ավելի քան չորս սերունդ:
1917թ-ին. Մեգերյաները գաղթել են ԱՄՆ և հիմնադրել են Մեգերյան ընկեությոնը, որը սկզբում զբաղվել է հին գորգերի վերանորոգումով և լվացումով, ինչպես նաև առքուվաճառքով: Մեգերյանների գորգեր ստեղծելու գործում վարպետության և հմտության ավանդույթը վերագրվում է վերջին չորորդ սերնդի ժամանակաշրջանին:
Մոտ երեսուն տարի առաջ Մեգերյանների ընտանիքը սկսեց այդ գորգերի վերարտադրությունը, որոնց հիմքում ընկած էին գորգերի տեսքի և հնագուն ոճի
սկզբունքները: Ընթացքում զարգացրեցին և կիրառեցին գորգերի վերարտադրման համար բնական ներկանյութեր և հանգույցի հին հայկական տեխնոլոգիաները` այպիսով ստեղծելով «ձեռագործ գորգերի արտադրության գործընթացում վաղեմության սկզբունքը»: Րաֆֆի Մեգերյանի որդին՝ Հովհաննես Մեգերյանը պատմեց՝ Մեգերյան ընտանիքը ուրախ է և, միաժամանակ, հպարտ, որ կարողացել է մայրաքաղաք Երևանին այդպիսի նվեր մատուցել։

Անդրադառնալով հայկական գորգերին՝ Հովհաննես Մեգերյանը շեշտեց՝ վստահաբար կարելի է ասել՝ դրանք պահանջված են ոչ միայն Հայաստանում, այլև ողջ աշխարհում:

«Վերջին 15 տարիների ընթացքում հայաստանյան մասնաճյուղը մեր բիզնեսի համար կարևոր մաս է կազմում։ Հայկական գորգերը բարձր որակ ունեն և, միևնույն ժամանակ, գեղեցիկ են։ Ես կարող եմ ասել՝ աշխարհում ոչ մի տեղ չկան այնքան սիրուն գորգեր, ինչպիսիք կան Հայաստանում: Մենք Հայաստանում դեռ այլ ծրագրեր էլ պետք է իրականացնենք. սա առաջինն էր: Քաղաքապետարանը մեզ օգնեց, և մենք կարողացանք մեր ծրագիրն իրականություն դարձնել, այսինքն՝ Երևանի կենտրոնում տեղադրվեց այսպիսի գեղեցիկ մշակութային կոթող: Հնարավոր է՝ ամիսներ անց կամ մյուս տարի Երևանը գեղեցկացնենք ուրիշ գորգերով և մշակութային գեղեցիկ զարդանախշերով: Փորձելու ենք մայրաքաղաքը զբոսաշրջիկների համար ավելի գրավիչ դարձնել»,– նշեց Հովհաննես Մեգերյանը:

Վերջինս մի գաղտնիք բացեց․ հայկական գորգերը տարբերվում են ոչ միայն զարդանաշխերով, այլև հանգույցներով․ գորգերից լավ հասկացող մարդիկ դա կարողանում են հասկանալ միանգամից՝ գորգին նայելով։

«Երեք տարբերակիչ երևութներ կան, որոնք կարող են վկայել՝ տվյալ գորգը հայկական է։

Հայկական գորգերի նախշերի հանգույցները զույգ են, իսկ, օրինակ, պարսկական գորգերը մեկ, մեկ ու կես հանգույց են ունենում։ Գորգը շատ ավելի լավ որակ է ունենում, եթե գործված է զույգ հանգույցով։ Բացի այդ՝ պետք է ասել՝ այն գույները, որոնք կան հայկական գորգերի մեջ, յուրահատուկ են։ Այդ գունանյութերը պատրաստվում են բնական ճանապարհով․ սարերի ծաղիկներից պատրաստվող գունանյութեր են դրանք։ Հենց այդ պատճատով է, որ հայկական գորգերի գույները պահպանվում են հարյուրավոր տարիներ, չէ՞ որ դրանց գունանյութերը պատրաստված չեն քիմիական նյութերով, այլ օրգանիկ նյութերով։ Եվ, վերջապես, անպայման պետք է կարևորել մի փաստ․ մեր գորգերը գործվում են հայի ձեռքերով, իսկ հայ ժողովուրդը հզորագույն մշակույթի կրող է։ Մենք պարտավոր ենք պահպանել մեր մշակութային արժեքները և փոխանցել գալիք սերունդներին»,- շեշտեց Հովհաննես Մեգերյանը։

Վերջինս շեշտեց՝ Մեգերյան ընտանիքը մշտապես կարևորել է հայապահպանության գործոնը։
«Հայապահպանությունը մեր ընտանիքի համար, իսկապես, կարևոր է։ Մենք մեր տանը մշտապես հայերեն ենք խոսել։ Բոլորս ուզում ենք, որ մեր զավակները հայերի հետ ամուսնանան․ դա ևս կարևոր գործոն է հայապահպանության հարցում։ Ես ուրախությամբ կարող եմ ասել՝ ինձ բախտ է վիճակվել ամուսնանալ հայուհու հետ․ կինս բեյրութահայ է։ 
Ես ծնվել եմ Նյու Յորքում, բայց մինչև հինգ տարեկան հասակը միայն հայերեն եմ խոսել, հետո նոր դպրոց գնալիս եմ անգլերեն սովորել։ Մեր նպատակն այն է, որ մեր զավակները պահպանեն հայոց լեզուն, մշակույթը և այն փոխանցեն եկող սերունդներին։ Նույնիսկ հայրենիքից հեռու լինելով՝ հայը պետք է հայ մնա», - եզրափակեց Հովհաննես Մեգերյանը։