«Քվեարկությունը ցույց տվեց, որ ռուսամետ եւ արեւմտամետ արտաքին քաղաքականության կողմանկիցները գրեթե հավասար են» Հ.Բաբուխանյան

Օրերս ТАСС լրատվական գործակալության հետ զրուցելիս ՌԴ Պետդումայի ԱՊՀ, Եվրասիական ինտեգրացիայի եւ հայրենակիցների հետ կապերի հանձնաժողովի նախագահի առաջին տեղակալ Վիկտրոր Վոդոլացկին, ով որպես դիտորդ հետեւում էր ՀՀ Աժ արտահերթ ընտրություններին նշել է, որ նշված ընտրություններին հակառուսական որեւէ ուժ նույնիսկ 1 տոկոս ձայն չի ստացել: Այդտեղից նա եզրակացրել է, որ Հայաստանի քաղաքացիները կողմ են արտահայտվել Ռուսաստանի հետ խոչը համագործակցությանը: Վոլոդացկին կարծում է, որ Նիկոլ Փաշինյանի օգտին քվեարկած քաղաքացիները նույնպես կարեւորում են Ռուսաստանի հետ համագործակցության հարցը:

Այդ տեսակետը չի կիսում «Ուժեղ Հայաստան Ռուսաստանի հետ. հանուն նոր Միության» շարժման գործկոմի անդամ, ՍԻՄ կուսակցության նախագահ Հայկ Բաբուխանյանը: Ըստ նրա Նիկոլ Փաշինյանը իր քաղաքական գործունեության հիմնական ժամանակահատվածում եղել է ընդգծված հակառուս գործիչ: Եվ միայն վերջերս է, որ, կարելի է ասել, իրեն դրսեւորում է չեզոքության դաշտում: Համենայնդեպս, Նիկոլի նախընտրական քարոզչության մեջ Ռուսաստանի հետ սերտ դաշինք ստեղծելու թեզ չկար: «Նիկոլի ընտրողները նրան ձայն էին տալիս ոչ թե Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացման տեսակետից, ընդհակառակը արտաքին քաղաքական հարցերը նրանց քիչ էին հետաքրքրում եւ նրանք առաջնորդվում էին այլ շահերով: Ռուսաստանի հետ հարաբերություններ զարգացնելու տեսակետից ավելի շատ ընտրողների գիտակցության մեջ ընկալվում էր Ռոբերտ Քոչարյանը, որը ստացել է մասնակիցների մոտ 20 տոկոս ձայները: Որոշ չափով այդպես է ընկալվում նաեւ Վանեցյանի գլխավորած «Պատիվ ունեմ» դաշինքը, որը ստացել է 5,5 տոկոս, ԲՀԿ-ն, որի ձայները վերջին 3 տարվա ընթացքում կտրուկ նվազել են եւ այս անգամ նա ստացել է 4 տոկոս եւ եւս 1-2 կուսակցությունները, որոնք չեն գերազանցել 1 տոկոսը: Այսպիսով, կարելի է ասել, որ Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացման օգտին քվեարկել են ընտրություններին մասնակցած ընտրողների շուրջ 30 տոկոսը», - նշում է Հ.Բաբուխանյանը:

Ինչ վերաբերում է կոշտ ռուսատյաց դիրքերից հանդես եկողներին, ապա, ըստ փորձառու քաղաքագետի, դրանք 4 կուսակցություններ էին, որոնք միասին հավաքեցին 6 տոկոսից ավելի ձայներ: Ընդ որում, Երեւանում նրանք հավաքեցին գրեթե 10 տոկոս, եւս 5 կուսակցություն հանդես էին գալիս արեւմտամետ կարգախոսներով, որոնք հավաքեցին շուրջ 4,5 տոկոս ձայն, իսկ Երեւանում իրենց թիվը գերազանցեց 6 տոկոսը: Այսպիսով, կարելի է ասել, որ եթե անգամ Նիկոլին տված ձայները չհամարենք արեւմտամետ, ապա բացահայտ հակառուսական ուժերը ստացել են գրեթե 11 տոկոս, իսկ Երեւանում 16 տոկոսից ավելի ձայներ: Եթե հաշվի առնենք, որ Փաշինյանին տված ձայների որոշ մասը, այնումաենայնիվ, արեւմտամետներն են, ապա կարելի է ասել, որ Հայաստանի արտաքին քաղաքականության ռուսամետ եւ արեւմտամետ ուղղությունների կողմանկիցների թիվը մոտավորապես հավասար է:

Իհարկե, դրան նպաստեց նաեւ քարոզարշավը, որի ընթացքում ռուսատյաց եւ արեւմնտամետ կուսակցությունները ստացել էին ամբիոն իրենց հակառուսական քարոզչության համար, որը պետք է նշել, որ նրանք լայնորեն օգտագործեցին իրենց տրված հանձնարարականները ի կտար ածելու համար: Նրանց ամեն մի խոսքը ուղեկցվում էր ռուսատյացության դրսեւորումներով, իսկ ռուսամետ քաղաքական ուժերի եւ գործիչների ելույթներում հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացման թեման առաջնային չէր եւ այդ տեսակետից քարոզչությունը ավելի պասիվ էր:

Նույնը կարելի է ասել լրատվամիջոցների վերաբերյալ: Արեւմտյան եւ արեւմտամետ լրատվամիջոցները ակտիվորեն ներկայացնում էին ռուսատյաց գործիչների խոսքը եւ դիրքորոշումը: Դրան հակառակ ռուսական եւ ռուսամետ ԶԼՄ-ները այդ տեսակետից հիմնականում նույնպես բավականին պասիվ էին:

«Արդյունքում` եթե նախորդ խորհրդարանում կային 2-3 ակտիվ ռուսամետ պագմավորներ, ապա ներկայիս խորհրդարանում կարող է դա էլ չլինել, կախված նրանից, թե ովքեր կվերցնեն մանդատները եւ ովքեր դրանից կհրաժարվեն: Դրա փոխարեն Նիկոլ Փաշինյանի թիմում կան շուրջ 20 ռուսատյաց գործիչներ: Ամփոփելով կարող եմ ասել, որ, ցավոք, չեմ կարող կիսել մեր ռուս գործընկերների լավատեսությունը»,- եզրափակեց իր խոսքը Հ. Բաբուխանյանը:

Ա. Հովհաննիսյան