Նվիրյալ Հայուհի Զարինե Հակոբյանը 28 տարի է սպասում է սիրելի ամուսնուն՝հավատով որ միեւնույնն է.մի օր իր Սիրելի Յուրին տուն է վերադառնալու…

Յուրի Առուստամյանը գնաց պաշտպանելու Հայրենի հողը: Նա սիրելի կնոջը՝Զարինե Հակոբյանին պատգամեց . «սպասիր, գալու եմ»: Զարինե Հակոբյանը արդեն 28 տարի է, սպասում է սիրելի ամուսնուն՝հավատով որ միեւնույնն է.մի օր իր Սիրելի Յուրին տուն է վերադառնալու…
Իր գիրկն է առնելու սիրելի թոռնիկներին, զավակներին, ընտանիքի անդամներին եւ այն խիզախ ու տոկուն կնոջը՝ որ տարիների բովի մեջ կարողացավ, ու կարողանում է բարձր պահել Հերոս ամուսնու պատիվն ու անունը՝ ամեն րոպե սրտի խորքում սպասելով Հրաշքի…

Սեպտեմբերի 28-ին նորից ապրումներ, նորից հուշեր, նորից պատերազմական տարիներ. նորից հին ու նոր ընկերների, հարազատների ու բազում նվիրյալների հանդիպում մեկ հարկի տակ…

Պատճառը հայտնի էր.Արցախյան պատերազմի ՀԵՐՈՍ  հրամանատարներից Յուրի Առուստամյանի Տարեդարձն էր…Հերոսի Կինը՝ Զարինե Հակոբյանը, (ով Գերիների պատանդների ,անհայտ կորածների հարցերով զբաղվող հանձնաժողովի անդամ է) Հերոս ամուսնու մասին երբեք անցյալով չի խոսում. խոսք է տվել` սպասում է նրան:

Զարինե Հակոբյանի աչքերում՝ ինչպես բոլոր օրերին, այնպես էլ հիմա. մեծ սեր, կարոտ, լույս ու նվիրվածություն կա, երբ խոսում է Սիրելի ամուսնու՝ Յուրի Առուստամյանի մասին…
Ասում է. ճիշտ է՝ Յուրին թոռնիկներին չի տեսել, բայց նրանք ամեն օր սպասում են իրենց պապիկին:
Ամեն տարի Հերոսի Ծննդյան օրը, Յուրի Առուստամյանին գնահատող եւ արժեվորող մարդիկ, նրա ընկերներն ու հարազատները, ընտանիքի անդամները բաժակ են բարձրացնում, հարգանք ու խոնարհում ցուցաբերում Հերոսի՝ Հայրենիքի համար դրսեւորած անմնացորդ նվիրման ու անձնուրաց ծառայության համար: Համոզմունք հայտնելով որ, Յուրի Առուստամյանի Հերոսական տեսակից ու օրինակից սերունդները արժանապատվության և քաջության դասեր պիտի առնեն միայն ՝ վերստին ամբարելով հաղթանակներ կերտելու մեր հավաքական կամքն ու ցանկությունը:

ՅՈՒՐԻ ԱՌՈՒՍՏԱՄՅԱՆԸ 90-ականների ԱՐԺԱՆԻ ՆՎԻՐՅԱԼՆԵՐԻՑ Է.

1989 թվականից, Յուրի Առուստամյանը գաղտնի կամավորագրվում և պայքարում է ազատ և անկախ երկիր ունենալու համար...

«1991 թվականին կամավորագրվում է, իսկ 1992-ի նոյեմբերից հրավիրվում որպես սպա: Յուրի Առուստամյանը լեյտենանտ էր, դասակի հրամանատար: 1993-ի մայիսի 8-ին Կապանի Շիկահող գյուղում ստեղծում է թիվ 6 գումարտակը: Իսկ այդ գումարտակում հավաքվում են տղաներ, ովքեր արդեն մարտնչել էին ու մեծ փորձ ունեին: Հրամանատար է նշանակվում Մարտուն Բադալյանը, իսկ  հերթական կռվի ժամանակ նրանք կարողանում են տարածքներ ազատագրել:
Հերթական մարտը պետք է լիներ Հորադիզ կայարանում. հունվարի 5-ին գումարտակը հրահանգ է ստանում, որ պետք է իջնի Հորադիզ: Այդպես էլ անում են. իջնում են Հորադիզ, երեկոյան մինչեւ ուշ ժամի մնում են այնտեղ,  ու դիրքավորվում են Հորադիզ կայարանում: Յուրի Առուստամյանի հետ այդ օրը կային 7 սպաներ, եւ 15 զինվոր: Հերոսի հետ էին նաեւ հրամանատարներ Մարտուն Բադալյանն ու իրենց սպաներից դասակի հրամանատար Սարգիս Ղուկասյանը, Վալերի Մանուչարյանը և այլք»:

Ավաղ, ՀՀ-ի հարավարևելյան սահմանագոտում՝ (Հորադիզ կայարանում) ծավալված թեժ մարտական գործողությունների ժամանակ, դասակը հայտնվում է շրջափակման մեջ, ու մինչև վերջ պայքարում: Յուրայի զինվորներից մեկը փոխանցում է նրա խոսքերը, որ «ՆԱՀԱՆՋԵԼ ՉԿԱ»:

Ու ցավոք, այդ թեժ մարտից հետո էլ, Հերոս Յուրի Առուստամյանը տուն չվերդարձավ. բայց նրա ընտանիքի անդամները, հարազատները, հույսով ու հավատով դեռ սպասում են նրան.ՈՐ ԿԳԱ ՄԻ ՕՐ...

Իսկ Հերոսի կինը՝ Տիկին Զարինեն(որ զգայուն հոգու տեր է, ու կամային տեսակ) այսօր էլ կսկիծը, սպասումը կարոտը սրտում՝ չի դադարում պայքարել ու սպասել իր Սիրելիին:

Ցավը սրտում անգամ՝ Տիկին Զարինեն կարողանում է իր մեջ մեծ ուժ գտնել եւ սատար կագնել Հերոսածին մայրերին մեր, կանանց, քույրերին…հուսադրելով որ մի օր՝ Հայն իրեն վերագտնելու է, եւ որ մի օր՝ հաղթանակելու է լիարժեք:

Եւ պատահական չէր,որ Հերոս Յուրի Առուստամյանի Ծննդյան օրը Տիկին Զարինեին իրենց  սերն ու ջերմությունն  էին բերել Հերոսածին Մայրերը, քույրերը, ՄԵՐ ՀԵՐՈՍԻՆ, ՆՐԱ ԱՆԿՈՏՐՈՒՄ ԿՆՈՋԸ  գնահատող եւ արժեվորող մարդիկ, նվիրյալներ, հասարակական ու քաղաքական շրջանակներ, բազում ԵԿՄ-ականներ, ՀՀ Զինված ուժերի ներկայացուցիչներ, ովքեր Հերոսի կնոջը՝ Պաշտպանության նախարար Արշակ Կարապետյանի անունից փոխանցեցին Ուղերձ՝ ի նշան հարգանքի եւ երախտագիտության Յուրի Առուստամյանի անցած փառահեղ ու մարտական ուղու:
Ուղերձը՝ Ստորեւ.

Իսկ ահա ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության Հայաստանի Պաուրելիֆտինգի ֆեդերացիայի կողմից՝ Յուրի Առուստամյանն արժանացավ պատվավոր անդամի բարձրագույն կոչման՝ ՀՀ Թեթեւ Ատլետիկայի եւ այլ Մարզաձեւերում սպորտային բարձր ցուցանիշներ գրանցելու, 1991-1994 թթ Հայրենիքի պաշտպանության եւ ազատագրական մարտերին մասնակցության համար:

Իսկ Տավուշի մարզի «Անառիկ Բերդ» Ռազմահայրենասիրական Հասարակական Կազմակերության կողմից էլ, Պատվոգիր հանձնվեց Հերոսի կնոջը՝ Զարինե Հակոբյանին. մշտապես հայոց բանակի կողքին կանգնելու, մայրական հոգատարության, անսահման հայրենասիրության եւ բարի կամեցողության համար:

Նշենք, որ միջոցառման ընթացքում, ի թիվս վերը նշված պատվոգրերի ու հավաստագրերի, Հերոս Յուրի Առուստամյանին փոխանցվեցին այլ պատվոգրեր եւ շքանշաններ եւս ՝Հերոսի կողմից Հայրենիքի պաշտպանության գործում ցուցաբերած մեծ ավանդի եւ ներդրման համար:

Միջոցառումը, որ բավականին հագեցած օրակարգ եւ ասելիք ուներ՝ յուրովի շունչ ու ոգի էր առել շնորհիվ նվիրյալ Հայուհի, սցենարիստ, ռեժիսոր, լրագրող   Զեփյուռ Սարդարյանի,

գրող, մտավորական Խաչիկ Մանուկյանի, Ռազմահայրենասիրական երգերի լեգենդար հեղինակ-կատարող Աշուղ Ռազմար Սասունցու, Աշուղ Աստղանուշի՝ նույն ինքը Աստղիկ Մելիքբեկյանի, Տավուշ աշխարհից հյուրընկալած բազմաթիվ հյուրերի, Հայրենիքի պաշտպանության գործում մեծ ավանդ ունեցող եւ ստեղծագործ մտքի տեր Շուշանիկ Մելիքբեկյանի, ովքեր իրենց ոգով ու ջերմությամբ կրկին անգամ  հավերժացրեցին Հերոս Յուրի Առուստամյանին՝  ՆՎԻՐՅԱԼԻՆ, ում համար Հայրենիքը իսկապես մեծագույն արժեք էր, իսկ Հայրենասիրությունը՝ սրբազան զգացում:

Իսկ թիվ 194 դպրոցում, ուր կայացավ Հերոս Յուրի Առուստամյանի Մեծարման երեկոն, եւ Ծննդյան Տարեդարձը , նկատենք որ շնորհիվ երկարամյա տնօրեն, Հայրենիքի Նվիրյալ Նունե Մանուկյանի՝ Հայրենասիրության ծիլերը տարածվում են դպրոցի դռները բացելուն պես. մուտքից մեզ դիմավորում եմ 44-օրյա պատերազմի մեր ԱՆՄԱՀ ՀԵՐՈՍՆԵՐԸ. ԴԱՎԻԹ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ, ԳԵՒՈՐԳ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԸ , ՀԱՎԵՐԺԻ ՃԱՆԱՊԱՐՀԸ ԲՌՆԱԾ ՄԵՐ ՏՂԵՐՔԻՑ ՇԱՏ-ՇԱՏԵՐԸ ,ՈՎՔԵՐ ՄԵՐ ԳՈՅՈՒԹՅԱՆ ու ԼԻՆԵԼԻՈՒԹՅԱՆ ԼՈՒՌ ՎԿԱՆԵՐՆ ԵՆ…

NewsMedia.am

Լուրեր Աշխարհից եւ Հայաստանից