Հայաստան է տեղափոխվում ՌԴ ամենագործունակ երիտասարդությունը` ՀՀ-ում գործունեություն իրականացնելու համար. Ալեքսեյ Սանդիկով

Արցախում առաջացած առկա հումանիտար եւ անվտանգային խնդիրները ինչքանո՞վ կարող են հետեւանք լինել ռուս-ուկրաինական հակամարտության, ինչո՞ւ հայկական իշխանությունները հստակ դիրքորոշմամբ հանդես չեն գալիս վերը նշված հակամարտության վերաբերյալ, ի՞նչ խնդիրների հետ են հիմնականում բախվում ռուս ժողովուրդը ՀՀ տեղափոխվելուց հետո այս եւ այլ հարցերի շուրջ «Իրավունքը» զրուցել է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության, ռուսական համայնքի պատգամավոր Ալեքսեյ Սանդիկովի հետ, ով անդրադառնալով Արցախում առկա իրավիճակին եւ դրա հնարավոր հետեւանքներին նախ նկատեց.

-Բնականաբար, ակնհայտ է, որ Ադրբեջանը`  հաշվի առնելով, որ ողջ աշխարհի ուշադրությունը սեւեռված է ռուս-ուկրաինական հակամարտության վրա, փորձում է, իր պատկերացմամբ, պատեհ պահը օգտագործել եւ լրացուցիչ ճնշում գործադրել թե՛ արցախահայության, թե՛ ընդհանուր առմամբ Հայաստանի վրա: Այս անգամ թշնամին որոշել է բացի սահմանային սադրանքներց կիրառել նոր գործիքակազմ` Արցախում ստեղծելով հումանիտար աղետ: Բայց ՀՀ իշխանությունները բոլոր ջանքերը գործադրում են` այդ թվում միջազգային հարթակներում, հումանիտար աղետը կանխելու ուղղությամբ:

Ինչ վերաբերում է ռուս-ուկրաինական հակամարտությանը եւ դրա հնարավոր հետեւանքներին, ապա կարծում եմ, որ այլեւս բոլորի համար տեսանելի է, որ այսօր ռազմական գործողություններ են տեղի ունենում ոչ թե Ռուսաստանի եւ Ուկրաինայի միջեւ, այլ Ռուաստանի կողմից Ուկրաինայի տարածքում նացիստական ռեժիմի դեմ հատուկ գործողություն է իրականացվում, որի հակառակորդ կողմը հենց Արեւմուտքն է, որը իր քաղաքական ողջ գործիքակազմն է այսօր կիրառում ՌԴ-ի դեմ: Բնականաբար, դա չի կարող չանդրադառնալ մեզ վրա, գիտեք, որ այսօր ե՛ւ թռիչքների սահմանափակումներ կան, ե՛ւ ապրանքների արտահանման-ներմուծման սահմանափակումներ կան, տարադրամի փոխարժեքի խնդիրներ եւ այլն, որոնք բնականաբար, չեն կարող չազդել մեր տնտեսության վրա: Թեեւ այս առումով, եթե կարելի է այսպես ասել, կան նաեւ որոշ դրական երեւույթներ, հաշվի առնելով, որ Հայաստան են տեղափոխվում ՌԴ ամենագործունակ, խելացի երիտասարդության մի մասը` իրենց գործունեությունը ՀՀ-ում իրականացնելու համար, ինչը իր դրական էֆեկտներ է թողնելու ՀՀ տնտեսության վրա:

-Պարոն Սանդիկով, համանացում շատ է քննարկվում, որ ՀՀ տեղափոխվող ռուս ժողովրդին ՀՀ-ում առաջարկվում են բավականին թանկ գներով, երբեմն ֆանտաստիկ թվերի հասնող վարձով բնակարաններ:

-Շատ բնական երույթ է, որ բնակարանների գները կտրուկ աճել են, դա պահանջարկ-առաջարկի ամենադասական օրինակն է: Բնականաբար, բնակարարանատերերի սեփականատերերը այս հարմար առիթն օգտագործելով արհեստականորեն բարձրացրել են գները, բայց որքանով, որ ես տեղյակ եմ, կամաց-կամաց որոշակի կայունացում է նկատվում բնակարանների շուկայում` հատկապես վարձակալությունների մասով:

Կողմնակից եմ ինտեգրացիոն պրոցեսների դինամիկ քննարկմանն ու զարգացմանը

-Պարոն Սանդիկով, ի տարբերություն այլ երկրների, ՀՀ-ն կարծես մինչ օրս այդպես էլ հստակ դիրքորոշում չի հայտնել ռուս-ուկրաինական հակամարտության վերաբերյալ, ինչո՞ւ:

-Եթե խոսքը գնում դիվանագիտական օղակների մասին, դա թերեւս կարելի է կոչել կոմպլեմենտարիզմ: Բոլորիս համար էլ հասկանալի է, որ ե՛ւ ռուս ե՛ւ ուկրաինացի ժողովուրդները մեր բարեկամ ժողովուրդներ են: Ավելին ասեմ, ռուս-ուկրաինական հակամարտությունը, ինձ համար կրկնակի ցավալի է, որովհետեւ դա մոտավորապես նույնն է, ինչ ՀՀ երկու տարբեր մարզեր կոնֆլիկտի մեջ հայտնվեին:

Իսկ ընդհանուր առմամբ, որեւէ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ ՀՀ-ն սերտ համագործակցում է ե՛ւ Արեւմուտքի հետ ե՛ւ մեր թե՛ ռազմավարական, թե՛ տնտեսական, թե՛ քաղաքական դաշնակից ՌԴ-ի հետ: Եվ այս համատեքստում կարեւոր է ոչ թե կողմերից մեկին ակնհայտ սատարելը, իսկ մյուսին ակնհայտ հակադարձելը, այլ ՀՀ-ն կարող է իր այս շահեկան դիրքը օգտագործել եւ առաջիկայում առաջարկել իր միջնորդական ծառայությունները, երբ գործը հասնի դիվանագիտական կարգավորման փուլին: Եվ, ինչու ոչ, ՀՀ-ն կարող է հարթակներից մեկը հանդիսանալ դիվանագիտական տարբեր բանակցությունների համար:

-Պարոն Սանդիկով,  ըստ Ձեզ ժամանակը չէ մյութենական պետության մաս կազմել ՌԴ-ի հետ։ Իշխանությունները ունեն նման օրակարգ առաջիկայում։

-Ինչ վերաբերում է մյութենական պետության մաս կազմելու գաղափարին, ապա նմանատիպ հակամարտությունների այս կուլիմինացիոն շրջանում ակտիվանում են նաեւ նման քննարկումները: Ես ինքս որպես ռուս ազգի ներկայացուցիչ-պատգամավոր, բնականաբար, կողմ եմ մեր ռազմավարական դաշնակցի հետ ինտեգրացիոն զարգացումների, բայց թե ինչ ձեւաչափով եւ թե ինչ վերջնական պատկեր է ունենալու այդ ինտեգրացիան, ի վերջո որոշողը լինելու է ժողովուրդը: Բայց, ամեն դեպքում ես ինքս կողմնակից եմ ինտեգրացիոն պրոցեսների դինամիկ քննարկմանն ու զարգացմանը:

Զրույցը` ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ

Iravunk.com