«Ա՛յ լակոտ, գնացեք էն կողմ խաղացեք». 15-ամյա արտաշատցին դանակահարել է իր մորը «քրֆած» տղամարդուն. 1in.am
Արարատի և Վայոց ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության դատարանում Գրիգոր Հովհաննիսյանի նախագահությամբ ավարտվել է անչափահաս Նորիկ Մ.-ի գործի դատական քննությունը:
2001 թվականի հոկտեմբերին ծնված, դեպքի պահին 15-ամյա Նորիկ Մ.-ին մեղադրանք էր առաջադրված տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Ըստ մեղադրանքի՝ 2017 թվականի հունիսի 8-ին, ժամը 21-ի սահմաններում Արտաշատի փողոցներից մեկում երեխաները գնդակ խաղալիս այն գցել են Սեյրան Հ.-ի հայրական տան ցանկապատված բակ: Նորիկ Մ.-ն գնդակը վերցնելու հարցով դիմել է Սեյրանին, վերջինս վրդովված է եղել ու վիրավորական արտահայտություններ է արել:
Վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում Սեյրան Հ.-ն հայհոյանքներ է տվել, ինչից հետո Նորիկ Մ.-ն իր մոտ եղած ծալովի դանակով մեկ անգամ հարվածել է Սեյրանի ձախ կողային շրջանին՝ կրծքավանդակի ձախ հետին մակերեսի կտրած-ծակած, թափանցող վերքի, ձախից՝ 10-րդ կողի կոտրվածքի, ձախ թոքի վնասման, ձախակողմյան պնևմոթորաքսի, ծանր աստիճանի հեմոռագիկ շոկի ձևով նրա առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող:
Անչափահաս ամբաստանյալը դատարանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հրաժարվել է դատարանում ցուցմունքներ տալուց՝ պնդելով նախաքննական ցուցմունքները:
Նախաքննության ընթացքում քոլեջի սովորող Նորիկը հայտնել էր, որ դեպքի օրը՝ 2017 թվականի հունիսի 8-ին, ժամը 18-ի սահմաններում որոշել է դանակ գնել, քանի որ պլանավորել էր ամառային արձակուրդներին բնության գրկում շատ ժամանակ անցկացնել:
Նույն օրը գնացել է շինանյութի խանութ, ծալովի դանակ է գնել, դանակը դրել է գրպանն ու վերադարձել է տուն:
Իրենց փողոցում տեսել է գնդակ խաղացող երեխաների: Միացել է նրանց:
Խաղալու ընթացքում փողոց է դուրս եկել Սեյրանը ու նկատելով, որ գնդակն ընկած է իրենց մեքենայի կողքին, կարծել է, թե գնդակը դիպել է մեքենային: Նա զայրացել է իրենց վրա ու պահանջել է, որ գնան ուրիշ տեղ խաղան:
Փողոց է դուրս եկել նաև Սեյրանի հայրը, նույնպես պահանջել է, որ իրենք ուրիշ տեղ խաղան: Իրենք մի քանի մետր հեռացել են նրանց տան դիմացից ու շարունակել են խաղալ: Խաղալու ընթացքում գնդակը պատահաբար ընկել է Սեյրանենց բակ:
Ինքը ձայն է տվել Սեյրանին ու թույլտվություն է խնդրել գնդակը վերցնելու համար: Սեյրանը վրդովված ասել է. «Ա՛յ լակոտ, ձեզ չասի՝ գնացեք էն կողմ խաղացեք»:
Ինքը զայրացել է նրա խոսքերից ու պահանջել է, որ իր հետ հանգիստ խոսի: Սեյրանը սկսել է իրեն քաշքշել:
Աղմուկի վրա փողոց են դուրս եկել Սեյրանի հայրն ու նրանց դիմացի հարևանը: Նրանք փորձել են իրենց հանդարտեցնել: Սեյրանի հայրը բռնել է իր ձեռքից, հեռացրել է տան դիմացից, հորդորել է գնալ տուն: Սակայն ինքը հեռանալու ժամանակ լսել է՝ ինչպես է Սեյրանը իր մոր հասցեին հայհոյանք հնչեցրել: Ինքը հայհոյանքը լսելով՝ զայրացել, մոտ է վազել ու դանակով հարվածել է Սեյրանի մեջքին:
Դրանից հետո դանակը նետել է խոտերի մեջ ու հեռացել է: Մոտ երկու ժամ քաղաքում քայլել է, մտածել ու հասկացել է կատարածի լրջությունը և ներկայացել է ոստիկանության բաժին: Հաջորդ օրը ներկայացրել է դանակը:
Նորիկը կատարածի համար զղջացել է:
Տուժողը հայտնել է, թե դեպքի օրը, ժամը 21-ի սահմաններում իր հայրական տանն էր: Նկատել է տան դիմաց խաղացող երեխաների, նրանց հետ էր նաև իրենց փողոցում ապրող Նորիկը: Ինքը տանն էր, երբ լսել է, որ երեխաների գնդակը դիպավ տան դարպասին ու մեքենային:
Դուրս է եկել փողոց, երեխաներից պահանջել է, որ տան մոտից հեռանան, գնան ուրիշ տեղ խաղան: Րոպեներ անց իրեն ձայն է տվել Նորիկը ու թույլտվություն է խնդրել գնդակը բակից վերցնելու համար: Ինքը նախատել է նրան, իրենք սկսել են վիճել:
Ինքը պահանջել է, որ Նորիկը հեռանա: Իրենց ձայներից փողոց են դուրս եկել իր հայրն ու դիմացի հարևանը: Հայրը բռնել է Նորիկի ձեռքից ու տարել է նրանց տան ուղղությամբ: Ինքը մի քանի քայլ է արել նրանց հետևից ու նույնպես «հորդորել է», որ Նորիկը հեռանա:
Հարևանը բռնել է իր ձեռքից, ցանկացել է տուն տանել: Տան կողմը քայլելու ժամանակ ինքը հետևից արագ քայլերի ձայն է լսել, գլուխը հետ է շրջել, նույն պահին մեջքի շրջանում ուժեղ ծակոց է զգացել: Մեջքի հետևում տեսել է Նորիկին, հասկացել է, որ նա ինչ-որ գործիքով իրեն հարվածել է: Իրեն տեղափոխել են հիվանդանոց:
Տուժողն ասել է, թե ամբաստանյալի դեմ բողոք, պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
Քոլեջից տրված բնութագրի համաձայն՝ ուսման ընթացքում Նորիկ Մ.-ն իրեն դրսևորել է որպես խելացի, կազմակերպված, բնավորությամբ հանգիստ ուսանող:
Դատարանը հաշվի է առել, որ Նորիկը անչափահաս է, մեծացել է «մեկ ծնողի՝ մոր առկայության պայմաններում»՝ նրա դաստիարակությամբ զբաղվել է միայն մայրը, կյանքի պայմանները բավարար են, բնավորությամբ շփվող է, բնութագրվում է բացառապես դրական: Դեպքից անմիջապես հետո նա զղջացել է կատարածի համար, ներկայացել է իրավապահներին, խոստովանել է:
Նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել:
Նորիկ Մ.-ն մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է 3 տարի ազատազրկման: Այդ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվի, Նորիկ Մ.-ի նկատմամբ սահմանվել է 2 տարի փորձաշրջան:
