Ադրբեջանը, հարբած իր անպատժելիությունից, կշարունակի դիվերսիաներ կազմակերպել

25 տարի առաջ հունվարին տեղի ունեցան Բաքվի ջարդերը,1990թ. Բաքվի հունվարյան ջարդերն աննախադեպ էին այն պատճառով, որ առաջին անգամ ԽՍՀՄ պատմության մեջ միութենական հանրապետության մայրաքաղաքում մի ամբողջ շաբաթվա ընթացքում օրը ցերեկով բոլորի աչքերի առաջ անարգել զանգվածային ջարդեր էին տեղի ունենում, եւ ոչ ոք չէր միջամտում ու կանխում այդ հանցագործությունը: Քսանհինգ տարի անց փախստականների այսօրվա վիճակի, նրանց խնդիրների եւ անելիքների մասին Fnews.am-ը փորձեց  զրուցել "Ադրբեջանահայերի ասամբլեայի" նախագահ, ադրբեջանագետ ԳՐԻԳՈՐԻ ԱՅՎԱԶՅԱՆԻ հետ, ով մեզ հետ զրույցում անդրադառնալով քսանհինգ տարի առաջ Բաքվի ջարդերին մասնավորապես ասաց.

-Բաքվում հայերի ցեղասպանությունն այլ դեպքերից տարբերվում է նրանով, որ բոլոր նախաձեռնողների եւ կազմակերպիչների անունները հայտնի են, բայց նրանք պատժված չեն: Այդ հանցագործության անպատժելիությունը ադրբեջանական հետագա ղեկավարության մեջ այն պատրանքն է ստեղծել, որ նրանց մնացած հանցանքները եւս կմնան անպատիժ` ինչից էլ նրանք լայնորեն օգտվում են եւ շարունակում են ցեղասպան եւ հանցավոր քաղաքականությունը նաեւ այսօր` արդեն ռազմաճակատում: Բաքվի ջարդերի քսանհինգամյակի նախօրյակին Ադրբեջանահայերի ասամբլեան հանդիպումներ է ունեցել համայնքի անդամների հետ: Հայ համայնքը պահանջում է Ադրբեջանում հայերի սպանությունը ճանաչել որպես ցեղասպանություն, արդարացի փոխհատուցում տալ փախստականներին եւ պատասխանատվության ենթարկել այդ հանցագործության մեղավորներին: Հայ համայնքը պահանջում է պատժել այդ մարդկանց: Քանի դա չի իրականացվել, Ադրբեջանի ցեղասպան քաղաքականությունը վերջ չի ունենա: 1990թ. հունվարի 13-19-ը Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում զուտ ազգային պատկանելության համար տեղի շուրջ 400 հազարանոց հայ համայնքն ենթարկվել է բռնությունների, կոտորածի ու բռնատեղահանվել քաղաքից: Փաստորեն, Բաքվում կրկնվել է 1988թ. փետրվարին Սումգայիթում տեղի ունեցած բռնությունների սցենարն' անհամեմատ մեծ մասշտաբներով, ինչի հետեւանքով քաղաքն ամբողջովին հայաթափվել է: Բաքվի հայ բնակչության ջարդերը եւ բռնի տեղահանությունը լիովին ներգրվում են "Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխարգելելու եւ պատժելու մասին" կոնվենցիայով սահմանված "ցեղասպանություն" իրավական հասկացության մեջ:

Պետական մակարդակով ահաբեկչությունը շարունակվել է նաեւ Լեռնային Ղարաբաղում, որի գերակշիռ հայ բնակչության հանդեպ Ադրբեջանի իշխող վերնախավը 1991թ. ապրիլ-օգոստոս ամիսներին իրականացրել է "Կոլցո" ռազմական գործողությունը, որի հետեւանքով բռնատեղահանվել, հրդեհվել եւ կործանվել է 24 հայկական գյուղ, զոհվել են բազմաթիվ անմեղ մարդիկ: Արցախից հայ բնակչությունը բռնատեղահանելու, զանգվածային կոտորած կազմակերպելու Ադրբեջանի պետական նպատակադրված քաղաքականությունը մինչեւ վերջ իրականություն չի դարձել միայն արցախահայության զինված ինքնապաշտպանության շնորհիվ: Բաքվի փախստականները ողջունում են ԼՂՀ ԱԺ-ի ընդունած հռչակագիր-կոչը` կապված Ադրբեջանում հայերի ցեղասպանության ճանաչման հետ, եւ հույս ունենք, որ այն օրինակ կծառայի նաեւ ՀՀ-ի համար: Քանի դեռ Բաքվի ջարդերը կազմակերպողները մնում են անպատիժ եւ քայլեր չեն ձեռնարկվում նրանց պատասխանատվության ենթարկելու համար, Ադրբեջանը, հարբած իր անպատժելիությունից, կշարունակի դիվերսիաներ կազմակերպել:

Տաթեւիկ  Աբրահամյան