Ալիկ Սարգսյանը խոստացավ, որ տղայիս բաց կթողնեն, բայց նա մեկ տարի նստեց

Կենտրոն-Նորք Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դատավոր Մեսրոպ Մակյանի նախագահությամբ անցկացվեց <Բանդայի գործով> հերթական դատական նիստը:

Դատավարության ընթացքի վերաբերյալ զրուցեցինք մեղադրյալի աթոռին հայտնված, որպես <Բանդայի>պարագլուխ ներկայացվող Արտուշ Հակոբյանի հոր՝ Սուրիկ Հակոբյանի հետ. <Ընդհանուր առմամբ դատավարությունը նորմալ է ընթանում.որեւէ բռնություն չկա, ստիպողական ոչինչ չկա, իմ կարծիքով, ամեն ինչ նորմալ է: Ի՞նչ կարող եմ ասել, դեռ դատավարությունը գնում է, իսկ թե ինչ կլինի հետո ես չեմ կարող ասել: Տեսանք, որ դատարանին ներկայացվեցին հեռախոսազանգերի քաղվածքները, թե որ ժամին որդիս որտեղ է գտնվել: Պետք է եւս մեկ անգամ նշեմ, որ իմ որդին այս տղաներին ո՛չ ճանաչում է, ո՛չ էլ տեսել է: Ես էլ երբեւէ նրանց չեմ տեսել: Հույս ունեմ դատարանը կպարզի ով է մեղավոր եւ ով՝ անմեղ:Ես մի քանի անգամ ասել եմ ու հիմա էլ կասեմ, որ այս ամենի մեջ տեսնում եմ Ալիկ Սարգսյանին, որի հետ ժամանակին ընդարվել էինք: Երեւի նա մտածել է, որ կարող է Արտուշին մեղադրել մեծ հանցագործության համար, ու նրան բերել <Բանդայի> ղեկավար են սարքել: Մի պարզ հարց տամ, եթե <Բանդայի> ղեկավարն այդ տղաներին չի ճանաչում, ապա ինչպե՞ս կարող է լինել <Բանդայի> ղեկավարը: Ես հարյուր տոկոսով մտածում եմ, որ դա Ալիկ Սարգսյանի արած գործն է, նա մուռ է հանում:  Դուք հիշում եք, թե ինչպես է եղել պատմությունը. վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ էլ Արտուշը  հարվածել է Ալիկին: Բայց պետք է ասեմ, որ այդ դեպքից հետո ես թշնամանք չեմ զգացել, մենք ենք իրենց ուրախություններին ու տխրություններին գնացել, իրենք են եկել մեր արարողություններին: Կարծում եմ, որ Ալիկ Սարգսյանը կապ ունի այս ամենի հետ, որովհետեւ, երբ որդիներիս բռնել էին ես գնացել էի իր մոտ ասելու ու խնդրելու, որ անօրեն քայլեր են ձեռնարկվել, իսկ նա այդ ժամանակ նախարար էր ու նա ինձ ասաց՝ մյուս որդուդ Անդրանիկին կթողեն, բայց նա մեկ տարի նստեց: Պետք է նշեմ, որ դա իր առաջին դատվածությունն էր, կարող էին նաեւ տուգանել կամ վեց ամիս տալ: Չգիտեմ ինչ ասեմ, հույս ունեմ, որ գոնե այս անգամ արդարությունը կհաղթի>:

Դե իսկ Արտուշ Հակոբյանի փաստաբան Հովիկ Արսենյանն էլ այդքան է գոհ չէ դատավարության ընթացքից. <Այսօրվա դատաքննությունն օրինակ՝ նախորդների նման չէր, դատարանն արդեն տաբուներ է դնում: Ինձ համար մի բան է անհասկանալի, եթե միջնորդություն է բավարարում փորձագետ հրավիրել, ապա նրան հրավիրում են դափնոժապավենի եւ մուտք ու ելք եղած եզրակացության շուրջ, սակայն ինչու՞ դա չբավարարվեց: Այստեղից արդեն կարելի է ենթադրել, որ դատարանը սկսում է միակողմանի մոտեցում ցույց տալ, որովհետեւ ես պատկերացնում եմ, թե ինչպես են գալու ու լցվելու մասնագետներ, պրոֆեսիոնալներ, որ այդ փորձագետին այնպես պատրաստեն, որ պաշտպանական կողմի հնարավոր բոլոր հարցերին դատարանում կարողանան պատասխաններ տալ: Եթե մրցակցություն է, ապա դա դատարանն է ապահովվում կողմերի միջեւ: Դատարանի կողմից տաբու եղել է ի սկզբանե, երբ կանխակալ մոտեցում է նկատվել իմ պաշտպանյալի նկատմամբ: Ահավասիկ հրապարակվեց դատավճիռ, որ 2006 թվականին մարդն ամունիստիայով ազատվել է, բայց դատախազն ընթերցում էր միայն նկարագրական մասը, թե տեսեք իբր ավազակային հարձակում է կատարվել: Այսինքն նման կերպ փորձ է արվում հասարակության մոտ նստվածք առաջացնել, դա ձեւական իրավական կողմն է, ինչու՞ պետք է այդպես լինել, դա տաբու չէ՞, իհարկե, տաբու է: Վերջին հաշվով մարդն ի անձնագիրն է ներկայացրել եւ ասում է տեսեք անձնագիր եմ կեղծել ու այդ ժամանակ ես Հայաստանում չեմ եղել, որ ապացուցի, որ տվյալ ավազակային հարձակումների հետ նա կապված չէ>:

Սոսե  Չանդոյան