Անմահ Հերոս Սիփան Սողոմոնյանը այսօր կդառնար 21 տարեկան. ապագա Զինվորները՝ Հերոսի Շիրիմի մոտ

Մտնում ես «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոն ու քար լռության մեջ զգում խնկի հոտը, լսում բազմաթիվ դրոշների` ծանր շնչառության նմանվող սվվոցը։

Առաջանում ես․․․Տղաներից մեկի շիրմաքարին գրված է` Արամ 18, իսկ կողքին տորթ է` կիսավառված  «20» թվանշնային մոմով։ Վարդերի փնջով տղամարդը հետզհետե անհետանում է շիրիմների արանքում, իսկ մեկ ուրիշն առանձնահատուկ հոգատարությամբ սրբում է որդու շիրմաքարը, խունկ ծխեցնում նրա շիրիմին, ապա կողքի նահատակների։ Քիչ–քիչ մարդիկ ավելանում են, բայց առաջվա նման քար լռություն է։

Սթափվում ենք 44-օրյա պատերազմի հերոս Սիփան Սողոմոնյանի շիրիմին հասնելով։

Արդեն ավանդույթ է դարձել Եռաբլուրում տղերքի ծնունդը նշելը, որտեղ հերոսին շնորհավորելու էին եկել նրա հարազատները, նահատակված տղաների մայրերն ու պարզապես անցորդներ։

Առաջինը տեսնում ենք գլխիկոր, արցունքները պարբերաբար մաքրող Սիփանի պապիկին, հետո հայրն է՝  խորը հոգոց քաշելով մոտենում որդու շիրմաքարին, ծխեցնում խունկը ու արտասունքները քար դարձնելով կամաց քայլերով մոտենում հարազատներին։

Իսկ մայրը՝ տիկին Կարինեն, հերոսի մայրիկին բնորոշ խիզախությամբ փարվում է որդու սառը տապանաքարին, խոստանում, որ չի լացելու, բայց դա միայն առաջին վարկյանին, հետո արցունքները գլոր-գլոր հոսում են, սառը քարից բաժանվում է որդուն հավերժ սեր խոստանալուց հետո․․․

Սիփանը եւ ՆՐԱ նման ՏՂԱՆԵՐԸ ապրում են ու ապրելու են, որպեսզի հարատևի այս երկիրը, այն երկիրը, որը պետք է միայն ու միայն հային պատկանի։

Հավերժ փառք ու խոնհարում ՍԻՓԱՆԻՆ ՈՒ ՆՐԱ ՆՄԱՆ ՀԱԶԱՐԱՎՈՐ ԱՆՄԱՀՆԵՐԻՆ