Արգամիչը նոր վտանգի մեջ է

Տարածքային կառավարման նախարար Արմեն Երիցյանը Արմավիրում խորհրդակցություն է անցկացրել Հայաստանի մարզպետների հետ: Խորհրդակցության ընթացքում ի թիվս այլ հարցերի անդրադարձ է եղել նաեւ գյուղացիներին պետական սուբիսդավորմամբ դիզվառելիք տրամադրելու հարցը:
Պաշտոնական հաղորդագրությունը նշում է, որ Երիցյանը հատուկ շեշտել է, թե կառավարության նպատակն է օգնել գյուղացուն, եւ այդ նպատակին միտված միջոցառումները լինելու են վարչապետի եւ իր վերահսկողության ներքո:
Պարզ չէ, թե ինչ են երկուսով վերահսկելու վարչապետն ու նախարարը: Այսինքն, երկուսով նույն բա՞նն են վերահսկելու, թե այդուհանդերձ մեկը վերահսկելու է վառելիքի տրամադրման գործընթացը, իսկ մյուսը վերահսկելու է այն, թե ինչպես է մեկը վերահսկում վառելիքի տրամադրումը:
Իսկ այն, որ կրկնակի վերահսկողության կարիք կա, վկայեց գյուղացիներին սուբսիդավորված դիզվառելիքի տրամադրման նախկին փորձը: Այդ պրակտիկան շրջանառության մեջ դրվեց 2012 թվականի խորհրդարանի ընտրությունից առաջ՝ Տիգրան Սարգսյանի կառավարության գործունեության շրջանում: Փաստացի, դա հանդիսացավ պետական միջոցներով ընտրակաշառքի օրինակ, երբ ընտրությունից առաջ իշխանությունը որոշեց, որ գյուղացիներին պետք է տրամադրել սուբսիդավորված դիզվառելիք: Ընդ որում, հետաքրքիրն այն է, որ այդ վառելիքի համար չհայտարարվեց ներկրողների մրցույթ, այլ որոշվեց, որ կառավարությունը դրա համար պետք է ձեռք բերի Ֆլեշ ընկերության մատակարարած դիզվառելիքը: Պատճառաբանեցին, թե այդ ընկերությունն է տրամադրում ավելի հարմար գնով:
Դրանով սակայն սուբսիդավորված դիզվառելիքի տրամադրման գործընթացի հետաքրքրականությունը չավարտվեց: Տրամադրելուց մեկ տարի անց, երբ ներիշխանական իրավիճակը բավական սրվել էր, եւ Հովիկ Աբրահամյանի գլխավորած Ազգային Ժողովն ու Վերահսկիչ պալատը գրոհել էին Տիգրան Սարգսյանի կառավարությանը, ֆինանսների նախարարության վերահսկողական վարչության ուսումնասիրություն հրապարակվեց, որից պարզ դարձավ, որ օրինակ Արարատի մարզում սուբսիդավորված դիզվառելիքի ահռելի մասը գնացել է Հովիկ Աբրահամյանի եղբորը՝ Հենրիկ Աբրահամյանին, ով խոշոր հողատեր է:
Այսինքն, սուբսիդավորումից ավելի շատ ոչ թե սոցիալապես անապահով գյուղացին էր օգտվել, այլ ապահով Աբրահամյանների ընտանիքը: Հովիկ Աբրահամյանին այլ բան չէր մնում, քան հայտարարել, որ եղբայրը որպես հողատեր ստացել է իրեն հասանելիքը: Իհարկե, ինչպես Սերժ Սարգսյանն է ասում՝ թղթով Աբրահամյանների մոտ ամեն ինչ կարգին էր, բայց խնդիրն այն է, որ պետական միջոցները այդուհանդերձ ծառայել են ավելի շատ Աբրահամյանների ապահով ընտանիքին, քան սոցիալապես անապահով եւ իրապես մատչելի վառելանյութի կարիք ունեցող գյուղացուն:
Այնպես որ, սուբսիդավորված դիզվառելիքի հերթական տրամադրումն իսկապես ունի առնվազն կրկնակի վերահսկողության կարիք, եւ լավ կլինի, որպեսզի վարչապետն ու ՏԿՆ նախարարը ոչ թե երկուսով նույն բանը վերահսկեն, այլ ասենք Հովիկ Աբրահամյանը վերահսկի, որպեսզի ՏԿՆ նախարար Արմեն Երիցյանն աչք չփակի սուբսիդավորված դիզվառելիքի մի զգալի մասը ասենք Արարատի մարզում հերթական անգամ Աբրահամյաններին հասցնելու հեռանկարի հանդեպ: Ի վերջո, իշխող համակարգում չարակամները շատ են, ներքին մրցակցությունը՝ մեծ, եւ մեկ էլ տեսար ամբողջ դիզվառելիքը դիտավորյալ տրամադրեն Աբրահամյաններին՝ Հովիկ Աբրահամյանին վատաբանելու եւ նրա հեղինակության հետ խաղալու համար:
Այնպես որ, վարչապետի համար հերթական հնարավորությունն է սկսել իր հարազատներից եւ ապահովել, որպեսզի նրանք զերծ մնան թեկուզ մեկ գրամ սուբսիդավորված դիզվառելիքից:

Աղբյուրը  ` Lragir.am