Ճաղավանդակներից այն կողմ.«Ճաղերից այն կողմ միայն երկինքն է երեւում, կարոտում եմ արեւին, քամուն»

"Կյանքը ճաղավանդակներից այն կողմ" խորագրի ներքո

Ներկայացնում ենք 29 տարեկան հասակում ցմահ ազատազրկված Արտաշես Հովհաննիսյանի կյանքի պատմությունը: Կրթված, բարձրագույն ուսում ունեցող երտասարդի կյանքը մի վարկյանում փոխվեց, երբ երբեմնի հաջողակ, նպատակասլաց, կյանքով լեցուն երիտասարդը ակամայից դարձավ մարդասպան: Իսկ թե ինչո՞ւ, Fnews.am-ի  հետ զրույցում պատմեց Աշոտը."Օտարության մեջ լսելով, որ սիրած աղջիկս պատրաստվում է ամուսնանալ ուրիշ տղայի հետ, որոշեցի, որ ինչ գնով էլ լինի խափանել նրա պսակադրությունը: Իսկ նպատակս իրականություն դարձնելու համար մուտք գործեցի ապագա փեսայի բնակարան, որտեղ էլ սպանեցի ե՛ւ փեսային, ե՛ւ երեք վկաներին: Ես այդ ժամանակ անկառավարելի էի, չէի հասկանում, թե ինչ էի անում, ուր էի գնում: Սիրո զգացումը եւ այն, որ սիրածս աղջիկն այլեւս իմ չէր լինելու, ինձ վերացրել էր աշխարհից ու դարձրել սառը մարդասպան":
Չնայած դեպքից րոպեներ հետո Աշոտը հասկացել ու զղջացել էր կատարվածի համար, բայց այլեւս ոչինչ փոխել հնարավոր չէր."Դեպքից ընդամենը մի քանի ժամ հետո, երբ սթափվեցի ու հասկացա, թե ինչ եմ արել, սարսափեցի: Բայց, ցավոք, արդեն շատ ուշ էր: Համոզված եմ, որ եթե թեկուզ փողոցում կանգնեցնեի մի պատահական մարդու ու պատմեի իմ մտադրությունների մասին, հաստատ ամեն ինչ ուրիշ ընթացք կունենար: Հավատացեք, որ այդ պահին ոչ մի զգացում չունեի միայն շնչում էի"...

Չնայած կատավածից հետո, տարիներ են անցել, բայց մեր զրուցակիցն ինքն իրեն ներել այդպես էլ չկարողացավ. Ես արդարացում չունեմ, ամբողջությամբ թաղված եմ մեղքի մեջ, իմ գլուխը ցմահ կախ է հարազատներիս, սիրածս աղջկա ու այն մարդկանց հարազատների, որոնց կյանքը առանց հասկանալու խլեցի":
Գիտակցելով, որ ցմահ դատապարտված է անազատության,  դատապարտյալը, սակայն, հոգու խորքում հույսը չի կորցնում, որ մի օր կհայտնվի ազատության մեջ. "Փորձում եմ գոնե երազելով պատկերացնել, ու միեւնույն ժամանակ հասկանում եմ, որ շատ բաների պատրաստ չեմ լինի: Երկաթյա ճաղերից այն կողմ միայն երկինքն է երեւում, կարոտում եմ արեւին, քամուն: Այստեղ` ճաղավանդակներից այն կողմ գտնվելով ես միայն հասկանում, որ օդը համ ու հոտ ունի, ուզում եմ օդ շնչել"...

Պատրաստեց՝ Նարե Այվազյանը