Comment. Ինչպես է առաջադիմում Ուրիխանյանը

Comment

Մարդ կար՝ մի ժամանակ շատ ավելի երիտասարդ էր և մեծ հնարավորություններ չուներ: Բայց պայքարում էր, այն էլ ում դեմ՝ գրանտակերների: Պայքարում էր առանց եկամուտներ ունենալու, և այդպես պայքարեց, պայքարեց, միաժամանակ առաջադիմեց իր Առաջադիմական կուսակցությամբ, և այնքան պայքարեց ու առաջադիմեց, որ նրան ի վերջո նկատեցին: Նկատեցին ու տարան: Երիտասարդի մեջ հավանաբար առյուծասիրտ ոգի տեսնելով՝ նրան մտցրեցին առյուծասիրտ կուսակցության շարքերը, իսկ առյուծները պետք է թագավոր լինեն, պետք է իշխեն: Եվ երիտասարդը, որ արդեն դադարեց հնարավորություններ չունենալուց, հայտնվեց իշխողների կողքին: Եվ միանգամից գրողի ծոցը գնացին բոլոր գրանտակեր հ/կ-ները իրենց գրանտներով և նրանց դեմ ծավալվող պայքարով հանդերձ: Նրանք այլևս հետաքրքիր չէին, գրանտ է էլի, վերցնում են՝ թող վերցնեն, ուտում են՝ թող ուտեն, կարևորը՝ իշխանություն կա, իսկ իշխանությունում ավելի լավ հնարավորություններ կան...

Հետո երիտասարդին գրկաբաց ընդունած առյուծասիրտ կուսակցությունը այլևս չուզեց կիսել իշխանությունը ուրիշների հետ և առյուծին բնորոշ հոգեբանությամբ՝ ձգտեց բացարձակ իշխանությանը ու դարձավ այլընտրանք, իսկ մեր երիտասարդը դարձավ այդ այլընտրանքի բողոքավոր, կամ ինչպես քաղաքականության մեջ են ասում՝ ընդդիմադիր հատվածի կարկառուն ներկայացուցիչներից մեկը: Եվ սկսեց բողոքելը, քաննադատելը, նույնիսկ այնպես սկսեց քլնգելը, որ իրենց ընդդիմություն համարող հիմնական քլնգողները արդեն սկսեցին չդիմանալ մրցակցությանը: Անխոս, տաղանդավոր երիտասարդ է, նաև տաղանդավոր մենեջեր է, կազմակերպիչ: Մի երկու դրվագ նրա կազմակերպչական տաղանդի հետ կապված. Հիշում եք չէ՞ Կոմայգի, տրանսվեստիտներ, ու երկարատեւ պայքար այդ ուղղությամբ: Կարճ ասած, պայքար` ընդդեմ այլասերության: Ինչ գեղեցիկ էր չէ՞: Շատ գեղեցիկ էր կազմակերպված ու արդյունավետ, քանի որ իսկապես Կոմայգին մաքրվեց տրանսվեստիտներից, ինչի համար անկախ ամեն ինչից պետք է շնորհակալ լինենք Տիգրան Ուրիխանյանից ու Վահե Էնֆիաջյանից: Այո, Տիգրան Ուրիխանյանից, ով հենց մեր հերոս երիտասարդն է, ում մասին գրում եմ, որովհետև ըստ շրջանառվող լուրերի, նաև մամուլում շրջանառվող տեղեկությունների, այդ ակցիաների հետևում հենց մեր տաղանդավոր երիտասարդն էր կանգնած՝ իր գործընկերոջ հետ: Իսկ հիմա այդ տարածքը փակել, արդեն ինչ-որ շինարարություն է գնում, և չար լեզուները շշնջում են, որ այդտեղ օբյեկտ է կառուցվում, և մեր երիտասարդն չի բառառվում, որ կարող է կապ ունենալ օբյեկտի հետ: Հիանալի է, չէ՞…

Հիմա այս նույն բազմատաղանդ երիտասարդը ԱԺ-ում հարց է բարձրացրել, թե մոնիտորինգների վրա շատ է փող ծախսվում, եկեք ես ձեզ իմ ծառայություններն առաջարկեմ ինքս մոնիտորինգ անեմ, իսկ այդ փողով հաշմանդամներին սայլակներ գնենք, լավություն անենք... Գեղեցիկ է, չէ՞: Շատ գեղեցիկ է, շատ մարդասիրական, ու լրիվ ուրիխանյանական…ձեւի մեջ էլի:

Փաստորեն, մեր երիտասարդը մոնիտորինգ էլ է լավ անում, ախր շատ տաղանդավոր է, է~... Բայց լավ, եթե Ուրիխանյանն այդպիսի հմտություններ ունի մոնիտորինգ անելու հարցում, ինչու՞ առաջ չէր առաջարկում նման ծառայություններ.
կարող էր չէ՞ առաջարկել, անհատույց անել: Իհարկե, կարող էր, բայց չարեց, որովհետև այն ժամանակ պոպուլիստական հնարքների կարիքը դեռ չկար, իսկ հիմա պահանջարկ է ստեղծվել:

Արտյոմ  Եդիգարյան