ԵՐԲ ՊԱՅԹՈՒՄ Է, ԴԱՇՏՈՒՄ ՔՈՒՆ ՄՏԱԾ ՏԱԼՎՈՐԻԿԸ

Սիրելի՛ հայրենակիցներ, բոլորդ թանկ եք ինձ համար, անկախ ձեր աշխարհընկալունակություններով, քաղաքական և ոչ քաղաքական հայացքներով։ Սարսափելի է, երբ կինն իրեն հավասարեցնում է, ներքունակությամբ մեջ պարփակված բաքոսյան հնձվորուհու և բերանը որ միայն քաղցրությամբ լեցուն բառերի ակունք պետք է լինի, դարձնում է ճահճոտության մեջ խրված նգնության։ Միթե՞ հայրենասեր կարող է, իրեն համարի այն անձնավորությունը, ով իրեն պահում է, ցցված տնգնունու պես։ Եվ ով ձեզ ասաց, որ դուք ճիշտ եք ձեր դիրքորոշումների մեջ, իսկ դիմացինը ո՛չ, մի զեղեք ձեր կյանքի ճանապարհը, որտեղով գուցե այնուհետ չկարողանաք քայլել, ձեր իսկ արտահայտած զեխ խոսքերի համար։ Հայեր սիրեք իրար, միաբանվեք, այո ես վախենում եմ որ հայրենիք կարող ենք կորցնել, իսկ վախիս գլխավոր պատճառը պառակտումն է, պառակտված ազգին հեշտ են ծնկի բերում։ Բարձունքում մնացեք հայեր... Կարդում եմ գրառումներ ու զարմանում, կանայք, տղամարդիկ, վերջապես երիտասարդներ, միթե՞ հայն այնքան է իջել, որ հայհոյախառն արտահայտություններով վիրավորում է, իր իսկ հայրենակիցներին։Մեկ֊մեկ ինձ թվում է Հայաստանում չեմ, կամ մահացել եմ,կամ գուցե՞ գտնվում եմ այլ մոլորակում։ Մաքրակերտվե՛ք, մաքրազերծվե՛ք, միաբանվե՛ք, քանի դեռ ուշ չի... Սիրեք իրար հայեր, հայն աշխարհին է դաստիարակել, իսկ այսօր ինքն է դաստիարակման կարիք զգում։ Խնդրում եմ չհանրայնացնել, չընդհանրացնել խոսքս, չքաղաքականացնել.... Հարգանքներով՝ Նարեկ Պապոնց Առաքելյան