Երկրիս վիճակը չեմ կարող բնութագրել

Ապրիլի 23 -ը ցանկանում են տոն հայտարարել՝ քաղքացու օր, համաձայն եմ, շատ լավ կլիներ դա լիներ իրական; Այո, 2018-ի ապրիլի 23-ը իրոք տոն էր, աշխարահասփյուռ հայությունը ցնծում էր: Վաղուց ժողովուրդը այդքան հավատով և հույսով լցված չէր, բայց ցավում եմ իմ ապրած հիասթափության համար, իմ նմաներն էլ ցավոք շատ շատ են:
Ժողովուրդը հույսով և հավատով է, դե համեմատության զուգահեռներ տանողերի թիվն էլ անսահման, սկսած պաշտոնյայից, վերջացրած ամենապարապ մարդուց:
Ինձ թվում էր այս ամենը ոչ թե իշխանափոխության այլ հեղափոխության համար էր արվում, բայց կրկին հիասթափությունս մեծ եղավ, երբ մեր պարտքերի մեջ լցված երկրիս նորաթուխ պաշտոնյաները շտապեցին ոչթե իրավիճակ փոխել, այլ ինչքան ընկեր ու ծանոթ բարեկամ ունեին, անկախ մասնագիտությունից, բերեցին պաշտոնի, հասկանում են թե ոչ, դա կապ չունի: Պատգամավորների թիվը պակասացնելու փոխարեն ավելի ավելացրեցին ու խելոք թե անխելք միտք ասեն, իրենք ասում, իրենք հաստատում են: Հակադարձողի վրա էլ գոռում, սսկցնում:

Այդպես սխալ է, հարգելիներս, 132 հոգով չեք կարող բոլորիս փոխարեն որոշում կայացնել, ե՞րբ եք վերջապես հարգելու ժողովրդի կարծիքը, բա ձեզ դրա համար ճանապարհ հարթեցինք, որ ոչ թե միանգամից մտածեիք այդ ծակ բյուջեն Օստաֆ Բենդերի նման ոնց բաշխեք իրար մեջ՝ 88-ի պատմությունը կրկնելով, այլ լավագույն տարբերակներ մտածեիք երկրի բարգավաճման համար: Թեուզ և մի երկու տարի էլ այնքան վճար ստանայիք , որքան անկենսագրություն եղած ժամանակ: Չէ որ պայքարը ժողովրդի լավի համար էր, ոչ թե ձեր պաշտոնների և պարգևավճարների: Ամենաահավորը, որ սկսել եք մշակույթից և կրթական ոլորտից: Կրթության նախարարը բամբասանքների հետևից ընկնելու փոխարեն, պետք է մտածեր ինչպիսի ծրագրեր մշակեր, որ դպրոցում աշխատեին նաև տղամարդ մանկավարժներ: Աշակերտը պետք է դպրոցում ունենա նաև տղամարդ ուսուցիչ, սակայն կարգին կրթություն ստացած երիտասարդը, ով բավականին գումար է վճարել կրթության համար, ավարտելուց հետո չի գնում դպրոց, որովհետև 80000 դրամով չի կարող կին և երեխաներ պահել, պարոն Արայիկ Հարությունյան, ասեմ որ նրանք Ձեզնից վատ կրթություն չունեն և ավելին են անում երկրի համար, այդքան վճար վճարելուց հետո, բախտները Ձեր նման չի բերել, որ նախախար դառնան ու ստանան բարձր աշխատավարձ, այլ գնացել շինարարությունում են աշխատում կամ արտագնա աշխատանքի են:

Այ պետք է սկսեիք հենց այդտեղից՝ բարձրացնեիք մանկավարժների աշխատավարձը, լավագույն մասագետների վերադարձնեիք դպրոց, կրթությունը հասցնեիք մաքսիմալի, ծրագրերը վերանայեիք, որովհետև դասագրքերում բուհային ծրագրով են դասերը կամ հեղինակ կա, որ թեման առարկային ընդհանրապես չի վերաբերում,այսինքն բուհում անելիք չեն ունենում, այսիքն պետք է դասագիրքը հասանելի լինի սանին, որ էտապ էտապ կրթությունը աճի: Մի խոսքով, ամոթ չէ, մեկ մեկ որոշումեր կայացնելիս մի հատ քննարկեք նաև դասավանդող մանկավարժների հետ, մի գուցե քննարկումներն ավելի լավ որոշումերի կբերեն: Դե մշակույթի մասին էլ չխոսեմ, շոկի մեջ եմ, մտածում եմ, իրոք, կարող է այս նոր իշխանությունը հատուկ ծրագրով է եկել, որ մեկընդմիշտ հայի գենն ու տեսակը վերացնի, թե ...., Աստված չանի այդպես լինի, ուզում ենք ձեզ հավատալ և վստահել, ևս մեկ հիասթափության պատրաստ չենք: Եվ ամենավատը, որ կրկին երկրիս քաղաքացու համար պատկան մարմիններն անհասաելի են, կրկին գործում է ԽԾԲ տարբերակը՝ ծանոթ ունես, գործդ ինչ հարցի տանի, կիրականանա:
ՎԵՐԱԴԱՐՁՐԵՔ ՀԱՎԱՏԸ...

ՄԱՆՈՒՇԱԿ  ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ