Եռյակը հեռագիր է ստացել Սինգապուրից

Քաղաքական իշաոտնուկ 

(Անհավանական հեքիաթ)

Վարչապետը հովվապետական գավազանը ձեռքին ճանապարհ բռնեց դեպի Սինգապուր: Նա գնում էր հոգում կրակ, մեջքին էլ գրվածք երեք լեզուներով՝ հայերեն, սինգապուրերեն և, անշուշտ, շոկոլադերեն՝ ԱՍԵՍ ԵՄ, ԱՆԵՍ ԵՄ, ԹԵ ՉԷ ԻՆՔՆԱՀՐԿԻԶՎԵՍ ԵՄ...
Սինգապուրում տիար վարչապետը պիտի տեղում ուսումնասիրեր տեղական վարչապետի փորձը` կաշառակերության վերացման վսեմ ոլորտներում: Իսկ փորձը հուշում էր, որ սինգապուրյան վարչապետը նախ պատերազմ էր հայտարարել ինքն իր դեմ, հետո յուր մերձավորների, այնուհետև էլ եզան պոզի գեղի բարեկամների դեմ...
Ի դեպ, այս հույժ պատմական ուղևորությունը արգո Արգամիչը ձեռնարկեց յուր հավատարիմ մարդու հետ, անունը՝ Կոզակ (հասկանալի է, որ սա ծածկագիր է, հազար շուն ու գել է նրանց հետևում ու փորձում հունից հանել): Կոզակը ներկայանում է որպես հովվապետ-վարչապետի հուշարար:
Բայց իրականում նա հայկական շուկայի գործակալն է, պիտի հետևի Հովիկի հոտավետ քայլերին և ամեն կերպ խոչընդոտի վերջինիս նվիրական ցանկությունները: Ահա նրանք Սինգապուրում են, Կոզակն առաջարկում է լինել շուկաներում, տոնավաճառներում և գազանանոցում, զրուցել մարդկանց հետ, իմանալ՝ գոհ են, թե դժգոհ վարչապետից, մի խոսքով՝ խնդրին ծանոթանալ ոտնի ի գլուխ: Բնական է, որ Արգամիչը Կոզակին հենց նման խորհուրդների համար էր հետը տարել: Ի դեպ, ճամփորդության ծախսը հոգացել էր պետբյուջեն իր թշվառ միջոցներից, օրվա ապրուստը հաշվարկված էր մարդագլուխ `550 դրամ: Այսինքն՝ Հովիկ Ա.-ն փորձում է հասկանալ հայության մեծամասնության վիճակը, ապրել նրա կյանքով, սնվել օրը մեջ, հագնել սեկընդհենդային վերնաշապիկ և պայքարել ու հաղթել ինքն իրեն, հետո էլ մյուսներին, այսինքն՝ շուկայական ակուլաներին, տնտեսական տրանսֆեստիտներին և, բնականաբար, վարչական վամպիրներին:

Օր առաջին, սնկապուր

Սինգապուրում նրանք սնկապուր են ուտում «Սինգ ընդ քոմփանի» վետերոկում, մի ափսեն 120 դրամ, հետն էլ մի բաժակ թան: Մատուցողը վզից կախել էր փղոսկրից պատրաստված մի գեղեցիկ պատառաքաղ: Պարզվում է, որ նա ռեստորանային մագնատն էր, վարչապետական հակակոռուպցիոն հեղաշրջումից հետո հանձնում է իր 1300 ռեստորաններն ու որպես քավություն` աշխատանքի է անցնում այս խղճուկ վետերոկում:
Մի խոսքով ակնհայտ էր, որ Լիմինդրովիչը պիտի բանվորություն անի «Կայզերներից» մեկում, 2200 դրամ օրավարձով, որ Ծառուկ-արքան պիտի գազալցակայանում գազ լցներ ու ապակի պլպլացներ, օրական 2200 դրամ վարձավճարով, որ Շմայսը պիտի այբբենարանը ձեռքն առներ ու ոտաբոբիկ քայլեր եղինջների միջով, բարեկրթվելու նպատակով...
Մի խոսքով՝ սնկապուրն ուտելիս այս հեքիաթ-սերիալն էր անցնում Հ.-ի մտապատկերով: Կ.-ն էլ կողքից հրմշտում էր, թե դու սկսի, տես ինչքան գործ եմ քեզ տալիս:

Օր երկրորդ, վարչապետի օթախում

Բնականաբար Հովիկ-հովվապետն ու Կոզակ-հսկիչը հյուրընկալվում են Սինգապուրի վարչապետին: Եվ սարսափում են նրա պարզ կենցաղից, օրինակ՝ նա սեփական ձեռքով է իր նախաճաշը պատրաստում, նրա բոլոր մերձավոր բարեկամները, ովքեր կառավարությանն առընթեր բանջարանոցներում բամիա են մշակում և կապիկ վարժեցնում, ովքեր ժամանակին ողջ Սինգապուրի ազգային հարստության կեղեքիչներն էին: Մի խոսքով՝ Հովիկն ու Կոզակը լուսանկարվում են Ս.-ի վարչապետի հետ և որպես միասնական պայքարի խորհրդանշան կտրում են իրենց մատներն ու արյունները խառնում են իրար: Այսինքն՝ այժմ արգո Արգամիչի մեջ կոռուպցիայի դեմ մարտնչող մարտիկի արյունն է հոսում: (Պիտի պատմական ճշմարտությունը չկեղծենք և փաստենք, որ Կոզակը յուր աջ ճկույթի եղունգն է փոխանակել Սինգապուրի կառավարության վերահսկիչ Սինգխան-փայտփորիկի հետ):

***
Այժմ Հովիկ-հովվապետ-վարչապետը Երևանում է: Եվ նրա առջև երկու ճանապարհ կա՝ կամ յուր բոլոր օբյեկտները, առանձնատները, կոստյումներն ու կոշիկներն ազգայնացնի և օրինակ հանդիսանա, կամ էլ շարունակի ժպտալ, խոստումներ տալ, բայց յուր դղյակների թիվն ավելացնել: Մի խոսքով՝ նախապատրաստել չորրորդ հանրապետության ծնունդին:

Օր երրորդ, հեռագիր Սինգապուրից

«Գրյազ և Կնյազ» գործակալության հաղորդագրության համաձայն՝ Սինգապուրի վարչապետը անսպասելի սկսել է հայկական տարբերակով աշխատել: Օրինակ, նա գիշերային ակումբներ է հաճախում, ծոմ չի պահում, բնականաբար կաշառքից էլ չի խուսափում: Դե, հասկանալի է, արյունը ջուր չի դառնում:

Վռամշապուհ ՍԵԹՅԱՆ

Հ.Գ.- Մի ցնցող երազ տեսա, տիար Հովիկը եռագույն հողաթափերը հագին շրջում էր ՀՀ-ով մեկ և քարոզում է արդար ապրել, վրայի շապիկից բացի, այլ սեփականություն չունենալ և գիշեր-ցերեկ աղոթել մեր նախկին շնաձկների հոգիների փրկության համար:
Իսկ Կոզակը Սինգապուրում գործ է դրել, սնկի սուկի է պատրաստում և, խնդրեմ, մենաշնորհային դիրք ունի շուկայում: