Ես երկու ձեռքով ողջունում եմ հարևան երկու երկրների հարաբերությունների կարգավորումը

ԱԺ պատգամավոր, ԲՀԿ խմբակցության անդամ Գուրգեն Արսենյանը, fnews.am-ի հետ զրույցում մեկնաբանելով Թուրքիայի  վարչապետ Ահմեդ Դավութօղլու այցը Հայաստան նշեց.ՙ  «Դա պետական միջոցառում է, ընդամենը: Հայաստանը  և Թուրքիան հարևան երկրներ են, որոնք, որ ունեն շատ չլուծված հարցեր, կնճիռներ` պետական և հասարակական հարաբերություններում անընդմեջ փոխադարձ մեղադրանքներ: Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարիչները, այսինքն ոլորտի պատասխանատուներից յուրաքանչյուրը պետք է զբաղվի իր աշխատանքով, որը  կոչվում է Հայաստանի հանրապետության և Հայաստանի Հանրապետության բնակչության շահերի սպասարկում: Իսկ շահերի սպասարկումը անհնար է պատկերացնել, եթե չլինեն փոխադարձ հանդիպումներ: Այսինքն պետք է հանդիպեն, պետք է խոսեն, պետք է քննարկեն, միմյանց առջև  պահանջներ դնեն, բանակցություններ վարեն: Դրանցից յուրաքանչյուրը իր մեջ պարունակում է  այնպիսի ձևաչափ, որը կոչվում է երկու պաշտոնյաների հանդիպում:

-Պրն Արսենյան, տեսակետ որ Դավութօղլուի այցը Հայաստան, հերթական շոուի է հիշեցնում, եւ որ նրա այցից հետո, առանձնապես նոր զարգացումներ չեն սպասվում: Ի՞նչ կասեք սրա  հետ կապված:

- Ինչ շոու մասին է խոսքը: Դավիթօղլին էլ ուրիշ անելիք չուներ, որ  պետք է գար Հայաստան շոուի մասնակցեր: Յուրաքանչյուր պետություն սպասարկում է իր շահերը, և հետևաբար Դավութօղլին էլ սպասարկում է Թուրքիայի շահերը, Հայաստանի արտգործնախարարն էլ սպասարկում է մեր պետության շահերը:  Պետք չէ նման  գնահատակ տալ և ասել, որ դա շոու է:

-Օրերս, Պարույր Հայրիկյանը, անդրադառնալով այս հանդիպմանը, ասել էր, թե Դավութօղլին գալիս է Հայաստան, կոնկրետ կոմպրոմիսային առաջարկների  ՙփաթեթը՚ ձեռքին: Ձեր մեկնաբանությունը:

-Պարույր Հայրիկյանի տեսակետի պլուսներն ու մինուսները Պարույր Հայրիկյանի անձին են վերաբեիսներվում: Այսինքն, եթե նա տեսակետ է արտահայտում, ապա բացթողումները նրանն են, որովհետև տեսակետն էլ իրեն է պատկանում: Իսկ իմ տեսակետը հետևյալն է. ես երկու ձեռքով ու աբողջ սրտով ողջունում եմ հարևան երկու երկրների հարաբերությունների կարգավորումը: Որովհետև ես չեմ պատկերացնում, թե ինչպես մենք  կարող ենք հաջորդ հարյուր տարին ապրել  թշնամական մթնոլորտում, քանզի այդ թշնամական մթնոլորտի հետևանքներից մեկը արտագաղթն է: Մարդիկ ապրելով իրենց երկրում և տեսնելով, որ հարևանների հետ անընդհատ  թշնամական մթնոլորտ է, ասում են այստեղ  վտանգավոր է,  գնանք անվտանգ երկրում մեր երեխաներին մեծացնենք, որովհետև անվտանգության երաշխիքները և եկրի նկատմամբ սպառնալիքների վերահսկումը պետական մարմինների համար թիվ  մեկ խնդիր է:

-Պարոն Արսենյան, իսկ արտագաղթի դեմ, ուրիշ ի՞նչ մեխանիզմներով կարելի է պայքարել:

-Չարտագաղթելով: Պետք է վերլուծել պայմանները, թե մարդիկ ինչ համար են գնում Հայաստանից:Շատ պարզ պատճառով. արտագաղթը ոչ թե պատճառ է, այլ  հետևանք: Հենց փորձեն իրենց նեղություն տալ, հասկանալ ու բացահայտել դրա պատճառները, ապա հնարավորություն կլինի պատճառի դեմ պայքարելով քչացնել կամ վերացնել հետևանքը` ատրագաղթը:

-Խոսեցիք  նաեւ արտաքին քաղաքական կնճիռների մասին:   մասին: Ի վերջո, երբ կհարթվեն այդ կնճիռները:

-Երբ դու գնում ես դիմահարդարի մոտ, օրինակ եթե  կնճիռ ունես դեմքիդ հարթելու, մի այցով  չէ, որ  դա իրականացվում է. դրա համար ժամանակ է պետք` դա երկարատև, հետևողական և գիտակցված գործընթաց է: Այդպես չի լինում` եկավ, հարթեց ու գնաց:Այսօր հասարակության մեծամասնությունն ապրում է անուրջների մեջ և հիմա պետք է հասկանան, որ  կարող է մենք իշխանություններից դժգոհ ենք, բայց Հայաստանը մեր երկիրն է և խոսքը մեր երկրին է վերաբերվում, մեր հայրենիքին: Ինչը որ կապված է մեր հայրենիքի շահերի սպասարկման հետ, մենք պետք է հասկանանք, որ պետք է ջանք ու եռանդ չխնայենք,  որպեսզի մեր հայրենիքի շահերը լավ սպասարկվի` այդ թվում նաև վատ իշխանության կողմից, քանզի այդ իշխանությունը արդեն ձևավորված է: Իսկ Պարույր Հայրիկյանի տեսակները թարմություն է աշխարհաքաղաքական փոխհարաբերությունների մտքի մեջ:

Զ. Ղազարյան