«Ես խաղաղվում եմ. երբ տեսնում եմ՝ զինվորը կուշտ է, տաք է հագնված, առողջ է…

NEWSMEDIA.am-ի  զրուցակիցն է «Զինվորի մայր» ՀԿ-ի նախագահ Մարգարիտա Խաչատրյանը, ումից փորձել ենք հետաքրքրվել, թե ի՞նչ փոփոխություններ են կատարվել Հայոց բանակում երեկ եւ այսօր, եւ թե ի՞նչ դաշտ են տեղափոխվել զինվոր-սպա, սպա-հրամանատար փոխհարաբերությունները, որի խնդիրները մասին,(եւ երբեմն էլ դրանց անդառնալի հետեւանքների մասին) մամուլը մեկ անգամ չէ, որ բարձրաձայնել է:

Մեր առաջին հարցը լսելուն պես, խորը հոգոց քաշելով, տիկին Մարգարիտան նկատեց.

-Բանակում դրական փոփոխությունները, ցավոք շատ քիչ են. դրական դինամիկա, որպես այդպիսին կարող ենք արձանագրել միայն զորամասերի ճաշարանների փոփոխությունը: Բայց դա շատ քիչ է: Որովհետեւ այդ նույն ճաշարանը՝ չի կարող դիրքեր բարձրանալ, իսկ դիրքերում մեր մատաղ սերունդն է, չգիտեմ… սա իմ համար շատ-շատ ցավոտ թեմա է:

-Տիկին Խաչատրյան, սպա-զինվոր, հարաբերություններում բարոյահոգեբանական առումով ինչ-ինչ փոփոխություններ նկատելի՞ են, թե՞…

-Ցավ, աննկարագրելի ցավ եմ ապրում էդ թեմայով խոսելիս: Եկեք միասին վերլուծենք, եթե մենք սպա-զինվոր, զինվոր-զինվոր հարաբերություններում ունենում ենք ինքնասպանություններ, ապա դա փաստում է, որ բանակում բարոյահոգեբանական վիճակը ցավոք այն չէ:

-Ի՞նչով եք պայմանավորում ինքնասպանությունների, միջանձնային հարաբերությունների արդյունքում ողբերգական ավարտները, ի վերջո ո՞ւմ բացոթողումն է դա: Եվ առհասարակ, ունե՞ք վիճակագրական տվյալներ՝ բանակում ինքնասպանությունների թվերի դինամիկայի առումով:

-Այդ խնդրի միակ պատճառը մեկն է` բանակում, ցավով եմ ասում, բարոյահոգեբանական պատկերը գտնվում է ցածր մակարդակում: Մենք ունենք ուժեղ, կայացած բանակ, բայց բարոյահոգեբանալը վիճակը…
Ես երբ տեսնում եմ ինքնասպանությունների քանակը՝ հասկանում եմ, որ փոխվում է իմ երդումն ու նշանաբանը: Իմ երդումի համաձայն՝ այլեւս ոչ մի զինվոր չպետք է ինքնասպան լիներ,ու ոչ մի մամա չպիտի սեւ հագներ, բայց այսօր նորից տեսնում ենք ինքնասպանություններ…մամանները, ինչպես երեկ, այնպես էլ այսօր շարունակում են բալա կանչելով՝սեւ հագնել:
Ունենք նենգ ու դարանակալված թշնամի, որին մեր զինվորները ցանկացած պահի պատրաստ են արժանի հակահարված տալ

-Տիկին Խաչատրյան ասացիք, որ անկախ ամեն ինչից ունենք հզոր, ուժեղ բանակ: Եթե Աստված մի արասցե պատերազմ սկսվի` մեր բանակը պատրաստ է՞ արժանի հակահարված հասցնել:

-Միանշանակ բալես, միանշանակ: Մենք պատերազմի մեջ ենք 1994 թվականից, այդ իսկ պատճառով ցանկացած պահի պետք է պատրաստ լինենք հակառակորդի ոտնձգությանը: Մենք ունենք նենգ ու դարանակալված թշնամի, որին մեր զինվորները ցանկացած պահի պատրաստ են արժանի հակահարված տալ:

Խաղաղվում եմ, երբ տեսնում եմ, որ զինվորը կուշտ է, տաք է հագնված, առողջ է

-Տիկին Խաչատրյան, վերջում թեմայից դուրս մեկ հարց, որը կարծում եմ կհետաքրքրի նաեւ մեր ընթերցողին.

Դուք մշտապես սեւազգեստ մայրերի կողքին եք կանգնած, միշտ խրոխտ, խիստ ու աննկոտրում կնոջ կերպար եք արտացոլում: Հետաքրքիր է՝ ի՞նչը, կամ ո՞վ կարող է ժպիտ պարգեւել խիստ կեցվածքով հայտնի Մարգարիտա Խաչատրյանին:
-Ախ բալես… Իմ ուրախությունը՝ զինվորի ժպիտն է, զինվորի ամոքված ցավը, զինվորի բարձր տրամադրությունը: Ես խաղաղվում եմ, երբ տեսնում եմ, որ զինվորը կուշտ է, տաք է հագնված, առողջ է…

Պատրաստեց՝ՆՈՆԱ ԱԴԱՄՅԱՆԸ