«Հավաքվեցին այն ֆուտբոլիստները, ովքեր կարողացան իրենց գործը հաջողությամբ անել»

Այս տարի մի քանի միջոցառումներով նշվելու է լեգենդար «Արարատ-73»-ի հաղթանակի 40-ամյակը: Այդ առթիվ մենք զրուցեցինք «Արարատի» լեգենդար կիսապաշտպան, թիվ 6 մարզաշապիկը կրող Արկադի Անդրեասյանի հետ, ում մարզասերները, մասնագետները նաեւ «Պրոֆեսոր» էին կոչում:

-Ո՞րն էր «Արարատի» հաղթանակի գաղտնիքը: - Հավաքվեցինք, ստեղծվեց թիմ, խաղացինք… -Բայց ուրիշներն էլ էին հավաքվում, խաղում, բայց նրանց մոտ ոչինչ չէր ստացվում: -Այսինքն, հավաքվեցին այն ֆուտբոլիստները, ովքեր կարողացան իրենց գործը հաջողությամբ անել: Լինո՞ւմ է, չէ, կոլեկտիվը հավաքվում է, բոլոր օղակներում, ինչպես ասվում է, բալանս է լինում: Իհարկե, մի տեղ` մի քիչ շատ, ավելի լավ, մի տեղ` մի քիչ ավելի վատ, բայց, ընդհանուր առմամբ , ստեղծվեց թիմ, որը կարողացավ նվաճել եւ ԽՍՀՄ գավաթը, եւ չեմպիոնական տիտղոսը: Կային ֆուտբոլիստներ, ովքեր իրենց չէին կորցնում բարդ իրադրություններում, կարողանում էին դուրս գալ ստեղծված վիճակից: Երեւի դրանում էր գաղտնիքը: -Իսկ մարզիչնե՞րը, ո՞ր մարզչի գալով սկսվեց «Արարատի» վերելքը: -Կարծում եմ, երեւի, սկսած Ֆալյանից, երբ կոլեկտիվը սկսեց, այսպես ասած, կառուցվել, կոլեկտիվ, որտեղ չկային աստղեր, կարգապահությունը բարձրացավ… Եկան նաեւ այլ մարզիչներ… Կարգապահությունն սկսվեց Ֆալյանից եւ շարունակվեց Էդուարդ Գրիգորիչի օրոք, երբ մեզ ոչ ոք չէր ստուգում` ինչ ենք անում երեկոյան, գիշերը: Ու մենք էլ պատրաստվում էինք խաղին ինչպես պրոֆեսիոնալներ: -Երբ մտածում եք այդ օրերի մասին, ի՞նչն եք ավելի շատ հիշում այդ տարիներից: -Հիշում եմ, որ կոլեկտիվ էր ստեղծվում, եւ արդեն 1971 թվականին նվաճեցինք արծաթե մեդալ: Ու երբ առաջին անգամ մեդալ նվաճեցինք, զգացինք, որ կարող ենք ավելիին հավակնել, դրանից հետո` 1972-ին, նույնպես կարող էինք բարձր տեղ զբաղեցնել, բայց ինչ-որ տեղ ինչ-որ բան չստացվեց: Նորից շեշտեմ ամենագլխավորը. կար կոլեկտիվ, որ, սկսած1969 թվականից, գործնականում քիչ փոխվեց, ավելին, համալրվեց նոր ֆուտբոլիստներով. 1970-71-ին, երբ չունեինք կենտրոնական հարձակվող, եկավ Մարկարովը, եւ արդեն մեր բոլոր խաղային օղակները համալրված էին: 1973-ին եկավ Սիմոնյանը, ով նվաճումներ ուներ թե որպես ֆուտբոլիստ. գրավել էր առաջին տեղերը, թե որպես մարզիչ, ով հաղթել էր «Սպարտակի» հետ: Եվ այդ ամենը մեզ հնարավորություն տվեց ձգտել բարձր տեղի: -Ի՞նչ կարծիքի եք ֆուտբոլի Հայաստանի առաջնության եւ հատկապես «Արարատի» ելույթների մասին: -Մեր առաջնությունում առաջընթաց չկա, հիմնականում խաղում են տեղացիները, իսկ հավաքականը գործնականում մի «Փյունիկ» է: Իսկ ընդհանրապես երկրի առաջնության մասին խոսելիս պետք է համեմատվենք եվրոպական մակարդակի հետ, բայց մենք այդ մակարդակից, մեղմ ասած, չափազանց հեռու ենք: Ինչ վերաբերում է «Արարատին», ապա ես ակումբի բաժնետերերից եմ: Ասեմ, որ եթե ակումբը պահող մարդիկ կատարեն իրենց պարտականությունները, այսինքն` աջակցեն ֆինանսական առումով, ապա կարծում եմ`ամեն ինչ նորմալ կլինի, չեն աջակցի, ոչ մի նորմալ բան չի լինի: Երբ նրանք, փաստորեն, չէին աջակցում «Արարատին, թիմը հայտնվեց վերջին տեղում:

Զրույցը` Ռ. ԹԱԹՈՅԱՆԻ