Հայաստանի ու Եվրոպայի հետ կամուրջները չեն այրվի

Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլին, նախօրեին  ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայում, հերթական անգամ   աչքի էր ընկել  հակառուսական իր ելույթով , որի գլխավոր առանցքն   այն էր, որ Ռուսասատանը շարունակում է ճնշումներ գործադրել  հարեւան երկրների վրա՝փորձելով  ավելացնել  իր  քաղաքական ու տնեսական  դիվիդենտները:  Վրաստանի  նախագահը  իր ելույթում  մասնավորապես  նշել էր. «Իմ ելույթը մեծ արձագանք է ունեցել ողջ հետխորհրդային տարածքում: Դա նշանակում է, որ այդ տարածքում ինչ-որ լուրջ բան է հասունացել: Պուտինի գործողություններն Ուկրաինայում, Մոլդովայում, մեր հարևան Հայաստանում և Ադրբեջանում, ինչպես նաև Հյուսիսային Կովկասում և ողջ Ռուսաստանում արդեն բոլորի կոկորդին են կանգնած»: Իսկ, թե  ինչու՞ է հերթական անգամ  իր բողքի ալիքը բարձրացրել  մեծարգո Սահակաշվիլին  Ռուսաստանի դեմ, եւ  թե վերջին օրով ինչու՞ է  նա փորձում  քարեր նետել կոնկրետ ՌԴ-ի   ուղղությամբ, Forums.am-ը   հարցով դիմեց քաղաքագետ Լեւոն Մելիք–Շահնազարյանին,  որն էլ իր պատասխանը ձեւակերպեց  հետեւյալ կերպ. -Գիտեք Սահակաշվիլին  ի սրտե հիվանդագին է ընդունում Ռուսաստանի բոլոր քայլերը, և ատելությունը Ռուսաստանի հանդեպ հասել է այն աստիճանի, որ նա կորցրել է լուրջ վերլուծություն  կատարելու հնարավորությունները: Դրա համար ես խորհուրդ կտամ լուրջ չընդունել Սաակաշվիլու ասածները Ռուսաստանի վերաբերյալ:  Միևնույն ժամանակ Սաակաշվիլու վրա ազդում է իր մեծամտությունը.  ուրիշ բառ չեմ գտնում այս դեպքում օգտագործելու, քանի որ կարծիք փաթաթելու նրա  նկրտումները իրեն հանգիստ չեն տալիս:  Վրաստանում   իշխանությունը կորցնելով , ինքն այսօր փորձում է իրեն ցույց տալ իբրև ժողովրդավարության առաջնորդ՝ ամբողջ հարավային Կովկասում, այդ թվում  նաեւ Հայաստանում, Ադրբեջանում և այլն: Եվ իր հայտարարությունը ՝հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների վերաբերյալ, նույնպես խոսում է այն  մասին, որ նա ցավագին է ընդունում արատաքին քաղաքական իրադարձությունների ներկա շրջափուլը: Ես որեւէ կերպ լուրջ  չեմ վերաբերում նրա հայտարարություններին: -Իսկ Ձեր կարծիքով, ո՞ր կողմ  պետք  է  թեքվի Հայաստանը. Մաքսային միություն, թե՞ Եվրամիություն: Որ տարբերակն  է մեզ  համար առավել ձեռնատու՝քաղաքական ու տնտեսական  շահերի  տեսանկյունից:   -Հայաստանը հնարավորություն ունի համատեղելու և նա, և նա:Ես  վստահ եմ, մենք  այդ հնարավորությունը կօգտագործենք: Եթե այսօր Հայաստանի և Եվրամիության մեջ չի ստորագրվել նախնական պատրաստված փաստաթուղթ , ապա վստահ եմ ավելի մեղմացված ձևով մի ուրիշ փաստաթուղթ ստորագրվելու է, որը թույլ կտա կամուրջները չայրել Հայաստանի ու Եվրոպայի միջեւ: Երկրորդ՝  Հայաստանը, կարծում եմ  առանձին պայմանագրեր  ձեռք  կբերի Եվրոպայի առանձին պետությունների հետ, այլ ոչ թե Եվրամիության հետ:  Բայց վստահ եղեք, որ մենք որեւէ կերպ չենք փչացնի մեր հարաբերությունները   Եվրոպայի հետ: -Համենայնդեպս, դեռեւս չեն  դադարել ակտիվ  քննարկումներն   առ այն, որ  մեր վարած քաղաքականությունը  մինչ օրս  տանում էր դեպի Եվրոպա , եւ   նման  որոշումը , շատերի  համոզմամբ  անսպասելի էր: -Պատահական չէ, որ արդեն 15 տարի է մենք խոսում ենք կոմպլեմենտար քաղաքականության մասին: Հայաստանի քաղաքականությունը չի տանում ոչ դեպի Ռուսաստան, ոչ դեպի Եվրոպա, ոչ էլ դեպի Իրան կամ մեկ այլ երկիր: Մենք բոլոր գործընթացներում պարտավոր ենք հետապնդել մեր պետության  ու  ժողովրդի շահերը: Մեզ մոտ այսպես է. երբ եվրոպական ինչ-որ պետության հետ  ինչ-որ պայմանագիր է կնքվում, բոլորս սկսում ենք խոսել, որ Հայաստանը գնում է  դեպի Եվրոպա: Բայց մի քանի  ամիս հետո, երբ  պայմանագիր է կնքվում Ռուսաստանի հետ,  ահա  խնդրեմ. բոլորը սկսում են խոսել, որ Հայաստանը ճանապարհ է բռնում  դեպի  Ռուսաստան: Չի կարելի րոպեական զգացմունքների տակ ենթադություններ ու կարծիքներ  ձեւավորել: Հայաստանը  վարում է  մի քաղաքականություն, որն  առաջին հերթին ձեռնտու է  իրեն:  Եվ այն ինչ կատարվեց Մոսկվայում դա վերջակետ չի, որովհետև նույն Մոսկվայում, Պուտինի ներկայությամբ Սերժ Սարգսյանն ասաց, որ իմ այսօրվա հայտարարությունը չի նշանակում խզել Եվրոպայի հետ բանակցություններ վարելու գործընթացը: Մենք փորձում ենք պահպանել գործընկերային հարաբերություններ բոլոր այն երկրների հետ, որոնց շահերը  համընկնում են Հայաստանի Հանրապետության շահերի հետ: -Իսկ  առհասարակ  աշխարհաքաղաքական գործընթացներում,  այսօր ինչպիսին է ԱՄՆ-ի բռնած դիրքը: -Գուցե Ամերիկան ավելի ջերմ հարաբերություններ պահպանի մեզ հետ, քան որոշ եվրոպական երկրներ, ասենք օրինակ Լեհաստանը, որի հետ հնարավոր է սառեցում նկատվի, բայց առաջատար եվրոպական երկրների ու ԱՄՆ-ի հետ մեր հարաբերությունների վրա  գրեթե ոչինչ  չի ազդելու:

Զառա  ՂԱԶԱՐՅԱՆ

ՀԳ.  Չմոռանանք, որ այսօրվա «համարձակ» Սահակաշվիլին ժամանակին ոնց էր «խաղեր տալիս» Թուրքիայի ու Ադրբեջանի հետ, արտաքին քաղաքական պլատֆորմում  վարելով   անհավասարակշիռ քաղաքականություն...