Հայերը հակաթուրքական հիստերիա չեն ուզում բարձրացնել . Սերժ Սարգսյան

Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը բացառիկ հարցազրույց է տվել«Միր»հեռուստաընկերության «Միասին» ծրագրի մեկնաբան Եկատերինա Աբրամովային:

-Մոտենում է աշխարհասփյուռ հայության համար շատ ցավալի օր՝ Օսմանյան կայսրությունում իրականացված ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի օրը: Ինչպե՞ս եք Դուք գնահատում այդ տարիների եղելությունը, և արդյոք կարելի՞ է զուգահեռներ տանել այսօր աշխարհում առկա և իրականացվող նման իրողությունների հետ:
-Իհարկե, այս տարին յուրահատուկ է, քանզի այս տարի լրանում է Օսմանյան կայսրությունում հայերի ցեղասպանության հարյուրերորդ տարելիցը: Ցեղասպանությունը գործնականում առնչվեց հայկական բոլոր ընտանիքներին: Ուստիև զոհերի մասին, գազանությունների մասին հիշողությունները հայերի մի քանի սերունդների ազգային ինքնագիտակցության անքակտելի մասն են կազմում:

Այս տարի մենք բազմաթիվ միջոցառումներ ենք անցկացնելու: Բայց դրանք հակաթուրքական բնույթ չեն կրելու: Մենք մտադիր չենք հակաթուրքական հիստերիա բարձրացնել: Բայց մենք առավելագույն ջանքեր կգործադրենք, որպեսզի թուրքական ղեկավարությունը ճանաչի ցեղասպանությունը: Կարծում եմ, դա հավանաբար հայերի դեռ շատ սերունդների ջանքերը կպահանջի: Բոլոր դեպքերում վստահ եմ, որ ոչ մի սերունդ դրանից չի հրաժարվելու:

Այս տարի մենք ցանկանում ենք, որ Հայաստանը դառնա ցեղասպանությունների դեմ պայքարի հարթակ: Ուստի ապրիլի 23-ին մենք ցեղասպանության թեմային նվիրված մեծ համաժողով ենք անցկացնելու: Մենք ցանկանում ենք, որ լսելի դառնանք աշխարհի բոլոր անկյուններում: Մենք ցանկանում ենք, որպեսզի դադարեցվեն բոլոր ցեղասպանությունները:

Մենք ցանկանում ենք, որ որևէ մեկը չժխտի անցյալում տեղի ունեցած ցեղասպանությունները: Քանզի ժխտողականությունը հանգեցնում է կրկնության: Անպատժելիությունը բերում է կրկնության: Այստեղ, կարծում եմ, պետք է ընդգծել, որ Հոլոքոստի սարսափելի թափանիվը սկսվեց պտտվել այն բանից հետո, երբ Երրորդ ռեյխի Ֆյուրերի բերանից հնչեց հռետորական հարց՝ «Իսկ ո՞վ է այսօր հիշում հայերի ոչնչացման մասին»: Հետագայում ևս՝ հիշենք Կամբոջան: Կարող եմ էլի մի քանի օրինակներ բերել: Անգամ կարող եմ օրինակներ բերել այսօրվա իրողություններից: Այն, ինչ այժմ կատարվում է Մերձավոր Արևելքում: Ի՞նչ է, դա ցեղասպանության տարրեր չի պարունակո՞ւմ: Մարդկանց մի խումբը բառիս բուն իմաստով մեկ այլ խմբի նկատմամբ, որ տարբերվում է ազգությամբ ու կրոնով, որս է իրականացնում: Նրանք ոչ միայն որս են իրականացնում, այլ ոչնչացնում են հիշողությունը՝ ոչնչացնում են եկեղեցիները, պայթեցնում են թանգարանները:

Կարծում եմ, որ աշխարհի առաջատար երկրները պարզապես պետք է քաղաքական պարտավորություններ ստանձնեն: Եվ այդ քաղաքական պարտավորությունները ոչ մի դեպքում չպետք է ստորադասվեն աշխարհաքաղաքական հաշվարկներին: Քանզի նպատակը սուրբ է՝ թույլ չտալ ժողովուրդների ոչնչացումը, թույլ չտալ մարդկանց ոչնչացումը: Մենք պետք է հնարավորությունների և մեր ուժերի ներածի չափով մասնակցենք այդ չարիքի կանխմանը:

-Այս տարվա հունվարի 2-ից Հայաստանը Եվրասիական տնտեսական տարածության՝ ԵՏՄ անդամ է: Ի՞նչ է նշանակում դա Ձեր երկրի համար:
-Այդ որոշումը կայացնելիս մենք հաշվի ենք առել այն, որ Եվրասիական տնտեսական միությունը մեր երկրների միջև առավելագույն շահավետ հարաբերությունների զարգացման հիմնավորված ձևաչափ է՝ հիմնված ապրանքների, ծառայությունների, կապիտալի ու աշխատուժի ազատ տեղաշարժման սկզբունքների վրա: Ընդհանուր շուկայի բնականոն զարգացման դեպքում բոլոր ձեռներեցները, այդ շուկայի բոլոր մասնակիցները, այդ թվում նաև հայերը, ազատվում են մաքսատուրքային և այլ խոչընդոտներից: Դառնալով 170 միլիոնանոց՝ առայժմ դեռևս ոչ լիովին հագեցած սպառողական շուկայի մաս՝ մեր ձեռներեցները այդ պայմաններում առաջ շարժվելու լավ հնարավորություն են ստանում: Դա նշանակում է աշխատատեղերի ստեղծում, լրացուցիչ եկամուտներ: Ուստի, հաշվի առնելով, որ մեր առևտրային հարաբերությունները Բելառուսի ու Ղազախստանի հետ ցածր մակարդակի վրա են, այսինքն` զարգացման հեռանկար, գտնում եմ, որ այդ խնդիրներին պրոֆեսիոնալ մոտեցման դեպքում մենք լավ օգուտներ կքաղենք:

-Դուք նոր խոսեցինք այն պլյուսների մասին, որ երկիրը ստացել է: Հավանաբար ինչ-որ բան էլ կորցրե՞լ է:
-Ցանկացած կազմակերպության կամ միավորման միանալիս երկիրը ձեռք է բերում ինչպես իրավունքներ, այնպես էլ՝ պարտավորություններ: Միջազգային պրակտիկայում պետությունները նման դեպքերում իրենց լիազորությունների մի մասը պատվիրակում են վերազգային մարմիններին: Դա նշանակում է, որ նման միությունները ստեղծվում են փոխզիջումային հիմունքներով: Կարծում եմ՝ նման հիմունքներով են ստեղծվել բոլոր միություններն ու կազմակերպությունները՝ և Եվրամիությունը, և Եվրասիական տնտեսական միությունը:

Անդամագրվելով Եվրասիական տնտեսական միությանը՝ մենք մի փոքր սրբագրեցինք մեր եվրոպական օրակարգը՝ ԵՏՄ շրջանակներում մեր պարտավորություններին համապատասխանեցնելու նպատակով: Մենք միշտ առավելագույնս անկեղծ ենք եղել մեր գործընկերների, այդ թվում՝ ԵՄ հետ, և միշտ խոսել ենք իրադարձությունների զարգացման մեր տեսլականի մասին:

Շարունակությունը ` այստեղ