ՀԷՑ-երն ու Բիբինը քիչ էին, Կրիշտիանու Ռոնալդուն քիչ էր, անցած շաբաթ ԵԽԽՎ-ն էլ ավելացավ

Միշտ մի աղետ, մի վնաս՝ գալիս է մեզ անպակաս: Իբր ՀԷՑ-երն ու Բիբինը քիչ էին, Կրիշտիանու Ռոնալդուն քիչ էր, անցած շաբաթ ԵԽԽՎ-ն էլ ավելացավ: Եթե Բիբինը և Ռոնալդուն բացահայտ հարձակվում են՝ մեկը լրատվական, մեկը ֆուտբոլի դաշտում, ԵԽԽՎ-ն խաղաղ դիրքավորվում է՝ հարձակումից առաջ:

Հայաստան էին եկել ԵԽԽՎ մոնիթորինգի հանձնաժողովի համազեկուցողներ Աքսել Ֆիշերն ու Ալան Միլը: Դարասկզբից անդամակցելով ԵԽԽՎ-ին` Հայաստանը շարունակում է մնալ մոնիթորինգի տակ: Դա ողբերգություն չէ, սենսացիա չէ, աղետ չէ: Գործընթաց է: Ընթացակարգ, որով անցնում են բոլոր երկրները: Անդամակցելիս ստանձնում ենք պարտավորություններ, որոնց կատարումը վերահսկվում է, երբ ժողովրդավարական բարեփոխումները համարվեն արմատավորված ու անդառնալի, կսկսվի հետմոնիթորինգային գործընթացը, որից հետո Հայաստանը կարող է դառնալ ԵԽԽՎ լիարժեք անդամ: Կրկնում եմ՝ աղետ, սենսացիա, ձախողում չկան, կա գործընթաց, որ, բացի ամեն ինչից, ենթադրում է ժամանակ: Եվ մոնիթորինգի հանձնաժողովի նպատակն է պարզել ստանձնած պարտավորությունների կատարման ընթացքը: Տաղտուկ գործ է՝ օրենքներ, համաձայնագրեր, կոնվենցիաներ, հանդիպումներ, երբ համազեկուցողները համարյա չեն խոսում, որովհետև եկել են լսելու ու տեսնելու: Գրեթե փաստահավաք առաքելություն: Աքսել Ֆիշերի ու Ալան Միլի հերթական այցը գրեթե ոչնչով չտարբերվեց նախորդ այցերից՝ նույն ձևաչափով հանդիպումները, նույն հարցերը, նույն պատասխանները: Համենայն դեպս՝ խորհրդարանում: Աքսել Ֆիշերն ու Ալան Միլը հանդիպել են և արտգործնախարարի ու նախագահի, և ՀԿ-ների ներկայացուցիչների հետ: Եթե Հայաստանի մասով չկան խնդրահարույց բացահայտումներ ու աշխարհացունց բողոքներ, խնդիր կա Ադրբեջանի մոնիթորինգի զեկույցի առնչությամբ: Ի՞նչ կապ ունի Հայաստանը:
ԵԽԽՎ մոնիթորինգի հանձնաժողովին է ներկայացվել համազեկուցողներ Պեդրո Ագրամունտի և Տադեուշ Իվինսկու զեկույցը Ադրբեջանի մոնիթորինգային պարտավորությունների կատարման ընթացքի մասին: Այս օրերին, երբ Բաքուն առաջին Եվրոպական խաղերի անցկացման հետ կապված հայտնվել է համաշխարհային մամուլի ուշադրության կենտրոնում, մարզական լուրերին և Ադրբեջանի ժողովրդավարական ու տնտեսական նվաճումների քարոզչությանը գերակայում են մեղադրանքները չարդարացված ճոխության ու ծախսերի և հատկապես մամուլի ու իրավապաշտպանների նկատմամբ բռնությունների մասին: Բաքուն դարձել է թիրախ իր հակաժողովրդավարական քաղաքականությամբ: Եվրախորհրդարանում են արդեն ակցիաներ անում՝ կոչ անելով ազատ արձակել Ադրբեջանում ձերբակալված իրավապաշտպաններին ու լրագրողներին: Եվրախորհրդարանի փոխնախագահ, Կանաչների խմբակցության ներկայացուցիչ ՈՒլրիկե Լունաչեկի գլխավորությամբ պատգամավորների մի խումբ հագել է Լեյլա Ալիևայի, Խադիջա Իսմայիլովայի, Անար Մամեդլիի, Ռասուլ Ջաֆարովի, Ինթիգամ Ալիևի ու Էմին Հուսեյնովի լուսանկարներով շապիկներ: Լունաչեկը հայտարարել է, որ Եվրոպան չի կարող անտեսել քաղբանտարկյալների խնդիրը, ու կոչ է արել բանաձև ընդունել հարցի վերաբերյալ: Amnesty International-ը , Freedom House-ը, Human Right Watch-ը և Մարդու իրավունքների նորվեգական տունը համատեղ հայտարարություն էին տարածել, որով անհանգստություն էին հայտնել քաղաքացիական հասարակության դեմ իրականացվող ճնշումների առնչությամբ: Գերմանական, ֆրանսիական, անգամ անգլիական թերթերը լի են քննադատությամբ, և միակ եվրոպական կառույցը, որ Ադրբեջանի պրոբլեմների պատճառը տեսնում է Հայաստանում, ԵԽԽՎ-ն է: Ինչո՞ւ:

Շարունակությունը՝ Իրատես Դե ֆակտո թերթի այսօրվա համարում: