Հրանտն ամեն օր ասում է, որ սիրում է ինձ. Լուիզա Ներսիսյան

Blognews.am-ը գրում է.

Դերասանուհի Լուիզա Ներսիսյանն ու դերասանՀրանտ Թոխատյաննարդեն 13 տարի է՝ ամուսնացած են։ Կայքն օրերս հանդիպել է Լուիզային և հետաքրքիր զրույց ունեցել ոչ միայն նրա գործունեության, այլև ընտանիքի, անձնական կյանքի ու ապրումների մասին։

-Լուիզա, հայկական իրականության մեջ Դուք համարվում եք համարձակդերասանուհի, քանի որ չեք վախենում նկարահանվել բաց տեսարաններում։ Այն, ինչՁեր դեպքում ընկալվում է համարձակություն, Ձեր մասնագիտության մեջ համարվում էպրոֆեսիոնալիզմ։ Ձեզ համար ի՞նչ է համարձակությունը։ Իրականում որքանո՞վ եքհամարձակ։ 

 -Միայն Հայաստանում է, որ կա «համարձակ դերասանուհի» ասվածը։ Դա նորմալ է, ուղղակի մենք սովոր չենք նորմալին։ Երբ մեկը մեզ լավություն է անում, ասում ենք՝ արտակարգ անձնավորություն է, իրականում նա նորմալ մարդ է, աննորմալ է նա, ով չի անում այդ լավությունը։

Ինձ համար զարմանալի է, որ ֆիլմերում, ներկայացման մեջ մարդասպանի, խուլիգանի, խաբեբայի կերպար մարմնավորելուց առաջ ոչ ոք ծանրութեթև չի անում, բայց երբ պետք է սեր ներկայացնեն, երկմտում են՝ հասարակությունն իրենց ճի՞շտ կհասկանա, թե՞ ոչ։

Ինձ համար համարձակությունը որոշումներդ իրականություն դարձնելն է։ Ես համարձակ եմ։ Երբ  որոշումը կայացնում եմ, չեմ շեղվում իմ ընտրած ուղղուց։

-Այդ ճանապարհին նպատակն արդարացնո՞ւմ է միջոցները։

-Չէ, ես չեմ անտեսում մարդուն, չեմ տրորում ու խաղում ինքնասիրության հետ։ Փորձում եմ գտնել այն ձևը, որ առաջ քայլեմ, հասնեմ նպատակիս՝ չնեղացնելով ինձ շրջապատող մարդկանց։

-Որոշում կայացնելու փուլը երկա՞ր է տևում, թե՞ ինտուտիվ ու կտրուկ եք այդ հարցում։

-Երբեք ինտուիտիվ չեմ առաջնորդվել որոշում կայացնելիս։ Ես բավականին երկար եմ ծանրութեթև անում, որովհետև յուրաքանչյուր որոշում կայացնելիս հաշվի եմ առնում նաև իմ շրջապատի մարդկանց։

-Ո՞րն է եղել Ձեր ամենահամարձակ որոշումը, որ փոխել է Ձեր կյանքը։

-Իմ բոլոր որոշումները փոխել են կյանքս։ Կարծում եմ՝ յուրաքանչյուրն իր ճակատագրի տերն է։ Մանկուց ինքս եմ կայացրել իմ որոշումները։ Անընդհատ ձգտել եմ փոփոխությունների, որոնք կլցնեն ինձ։

-Փոփոխակա՞ն եք։

-Չէ։ Ես ուղղակի փորձում եմ կյանքից քաղել առավելագույնը։

- Երբ Ձեր կյանքը կապեցիք Հրանտ Թոխատյանի հետ, Դուք 26 տարեկան էինք, նա՝ 45։ Ձեր միջև ոչ միայն տարիքային տարբերություն կար, այլև հետևում նրաամուսնալուծություններն էին։ Նրա հետ ամուսնանալու որոշումը ռիսկայի՞ն էր Ձեզհամար։

-Այ դա որոշում չի եղել։ Դա միակ տեղն է, որտեղ չի կարելի խոսել որոշման մասին, որովհետև սերը որոշումներ չի ճանաչում։ Դա սրտով ես անում, մյուս դեպքերում մարդուն տրված է միտք, որը պետք է աշխատի։

Ես երբեք մտավախություն  չեմ ունեցել ու չեմ էլ ունենա, որ նրա անհաջող ամուսնությունները կարող էին անդրադառնալ մեզ վրա։

-Որովհետև չե՞ք սիրում համեմատվել։

-Որովհետև կարծում եմ, որ երբեք չի կարելի մարդու մասին դատել ուրիշների խոսքով։ Կարծիքները տարբեր են լինում, դրանց հավատալով ապրելն ամենասխալ բան  է։ Դու պետք է խորանաս մարդու տեսակի մեջ։ Ես մակերեսային շփվող մարդ չեմ, դրա համար վստահ էի, որ եթե մարդու հետ շփվեմ կհասկանամ՝ ով է նա։  Հրանտի հետ շփման ընթացքում հասկացա, որ մինչև ականջներիս ծայրը սիրահարված եմ։

Ես շնորհակալ եմ իմ ծնողներին, որ ինձ ինքնուրույն լինելու հնարավորություն են տվել, և ես անհատ եմ ձևավորվել։ Հիմա մենք էլ Լիլիթի հետ ենք այդպես անում։ Չենք բռնանում իր կարծիքին։

Առավել մանրամասն՝ սկզբնաղբյուր կայքում