Ինչո՞ւ են կոնին դնում Արգամիչի վարկն ու հեղինակությունը...

Comment 

Երևի շտապել էր ուրախանալ Հովիկ Աբրահամյանը, թե վերջնականապես հաղթել է Տիգրան Սարգսյանին և իշխանական համակարգը կարող է ամբողջովին լցնել ոչ բարձր մտավոր ունակություններ ունեցող կիսաքրեական և կիսաօլիգարխիկ կերպարներով: Սակայն, վարչապետի երազանքը կարծես թե չիրականացավ, նույնիսկ ավելի դժվարացավ դրա իրականացումը՝ վարչապետի <գլխին> փաստորեն մի նոր վերահսկող նշանակելով: Վաչե Գաբրիելյանը, որ փաստացի Տիգրան Սարգսյանի կադրն էր, նշանակվեց նորաստեղծ նախարարության ղեկավար և փոխվարչապետ:
Հիմա պատկերացնում ե՞ք, թե որքան նեղսրտած կլինի Հովիկ Աբրահամյանը, ով այդքան չի սիրում կիրթ և ինտելեգենտ կերպարներին, որովհետև դժվար է նրանց հետ շփվելը: Ավելի հարմար կլիներ, որ Գաբրիելյանի փոխարեն լիներ վարչապետի բարեկամ գյուղացի մի տղա` թեկուզ ոչ լոլիկագործ, թեկուզ ոչ ձկնաբույծ, բայց վարչապետի խնամու ասած՝ ավելի «ժողովրդական», այսինքն՝ մի քիչ ավելի օլիգարխիկ: Բայց դե վարչապետի բախտը այստեղ էլ չբերեց: Ընդհանրապես, վերջերս նրա բախտը արդեն այդքան էլ չի բերում, միգուցե դրա համա՞ր է այդքան ջղայն և կոպիտ դարձել:

Արգամիչի բախտը կարծես թե չի բերում նաեւ յուր շուրջը հավաքած մանր-մունր թոշակառուների ու խորհրդատուների հարցով, ովքեր հատկապես մարզային իշխանիկների <պոչին նստելուց> , ու լրատվական դաշտում <ցուցակներ> կազմելուց բացի, ուրիշ գործով չեն զբաղվում: Իսկ երբեմն էլ ստիպված են լինում իրենց խաղը խաղալ մի քանի ձեռք այն կողմ <ալիքները չվառելու> համար, մինչդեռ շատերը գիտեն, թե ինչով են զբաղված Արգամիչի արտահաստիքային մամուլի խոսնակներն ու տաբու մտած գործ անողները…
Հավանաբար վարչապետի անունից հանդես եկող սուրհանդակները, կամ այլ կերպ ասած իբր սպիտակ ձեռնոցներով <աշխատողները>, որոնց անունները նույնպես կապված են բազմապիսի քրեածին պատմությունների հետ , ակամայից <պադստավկա> են անում իրենց սվոյ Արգամիչին, ով ըստ էության ամենավերջում է տեղեկանում, թե ինչ է կատարվում իր կառավարության ներսում ու դրսում: Դե երեւի նրանք առաջնորդվում են` Տո ինչ լինում ա, Արգամիչին լինի սկզբունքով…
Իսկ թե ինչու են սեփական հարցերը լուծելու համար Արգամիչի մանկլավիկները <կոնին> դնում Արգամիչի վարկն ու հեղինակությունը` կներկայացնենք հաջորդիվ…

Արտյոմ  Եդիգարյան