«Ինձ համար բոլորը՝ Արամայիս Ոսկանյան են». ՄԱՅՐԵՐԸ պետք է բռունցքված լինեն միշտ

Շեքսպիրն ասում է. «Անարդար կռվում հերոսները կորչում են»։ 

Սակայն անհերքելի է,որ Արցախյան գոյամարտի մեր հերոսները հավերժ ապրելու են մեր բոլորիս սրտերում, քանզի նրանց կռիվն արդարացի էր: Նրանք կռվում էին Արցախի ազատության ու անկախության համար։
Իսկ այդ պայքարի քառուղիներում ծնվեցին լեգենդար հերոսներ, ովքեր թշնամու դեմ հանդիպման կռվեցին ամնացորդ ու անձնուրաց. կենդանի վահան դարձնելով սեփական մարմինը:
Այն, ինչ տեղի ունեցավ նաեւ 2016-ի ապրիլյան քառօրյայի օրերին. դրանից առաջ, եւ վստահ եմ, որ հետո էլ մեր սերունդները հարկ եղած դեպքում՝ գիտակցաբար կռվելու ու ընկնելու են քաջաբար…
Արյամբ հողն ու հայրենիքը պահած մեր տղաների մասին, դեռ շատ երգեր են գրվելու, նրանց մասին խոսելու են սերունդները, նրանց անունները վառ պահելու են ներկաները…նրանք ովքեր այսօր էլ, ամեն ժամ խոսում, արժեվորում ու գնահատում են մեր Հերոս տղաներին:
Հաղթանակ… հպարտություն, տոկունություն, վեհանձն դրսևորում, մարդկային բարձրագույն արժանիքների ամփոփում այս մեկ բառում:
Ու կարեոր է, որ մեզանից յուրաքանչյուրը գեթ մի անգամ իր ներսում զգա հաղթանակի այն անբացատրելի բերկրանքը, հպարտությունը, ուրախությունը, որը զգացել են մեր հերոսները, որոնց շնորհիվ կանք մենք ու կլինենք մենք…
Ի դեպ, շատ կարեւոր է մեր Հերոս Տղաներին արժեվորելու, նրանց սխրանքն ու Հերոսությունը մեկտեղելու գործում առավել բռունցքված լինեն մեր բոլոր ՄԱՅՐԵՐԸ: Օրինակ Հերոս Արամայիս Ոսկանյանի մոր՝ Տիկին Անուշիկ Հակոբյանի կողմից տարվող աշխատանքը՝ իսկապես դրվատելի է..Նա ամեն օր. ամեն ժամ, հիշում մեծարում, արժեվորում ու ներկայացնում է մեր Հերոս տղաներին, իսկ ցանկացած զրույցի սկզբում, վերջում հնչեցնում մի միտք. «Ինձ համար բոլորը՝ Արամայիս Ոսկանյան են. բոլորը»:
Կարծում եմ ամեն բան ասված է. սիրելիներս,անկախ նրանից թե ժամանակագրության առումով երբ են թշնամու գնդակից ընկել մեր քաջորդիները, կապ չունի. hիշեք, արժեվորեք մեր բոլոր Հերոս տղաներին՝ԱՆՈՒՆ ԱՌ ԱՆՈՒՆ ու միայն մեծարեք ՆՐԱՆՑ: Մենք էլ, մեր տեղում. Որպես Հայ մարդ պարտավոր ենք անել նույնը. քանզի ՄԵՐ ՔԱՋՈՐԴԻՆԵՐԻ առաջ, դեռ պարտք ունենք կատարելու:
Պատերազմելը բնորոշ է մարդուն: Հազարամյակներ շարունակ, մարդ արարածը հայտարարում է, որ պատերազմից ավելի ահավոր բան չկա աշխարհում:
Սա քննարկման ենթակա չէ, սա փաստ է, որն այնքան ակնհայտ է, որ նույնիսկ ապացույցների կարիք չունի:
Հետևաբար, պետք է համակերպվել իրականության հետ և ապրել` չմոռանալով այս տարրական ճշմարտությունը: Պատերազմներ եղել են միշտ և լինելու են այնքան ժամանակ, որքան կլինի մարդը:
Հաղթում է նա, ով ուժեղ է: Իսկ մենք ուժեղ ենք մեր կամավորության, մեր սկզբունքայնության, եւ ամենակարեւորը՝ միայն եւ միայն մեր միասնականության արդյունքում:

Հասարակությունը պարտական է բոլոր մեր ՀԵՐՈՍՆԵՐԻՆ. քանզի նրանք՝ ԲՈԼՈՐԸ արել են ԱՆԳՆԱՀԱՏԵԼԻՆ:

Հերոսին պետք է գնահատել, մեծարել, արժեվորել ու միայն սիրել: Ու կարեւորը. Պետք է հիշենք ու մեծարենք բոլորին՝ԱՆՈՒՆ ԱՌ ԱՆՈՒՆ :

Լուրեր Հայաստանից