Կարապետիչի ժամը եկել է…

Comment

Հետաքրքիր է, որ ՕԵԿ-ի ընդդիմադիր դառնալն ամենաշատը գրգռեց հենց իրենց ընդդիմադիր կամ ոչ իշխանական համարող քաղաքական ուժերին ու գործիչներին: Խորհրդարանականներից սկսած մինչև արտախորհրդարանական՝ բոլորը հանկարծ հիշեցին ու սկսեցին աղաղակել, որ ՕԵԿ-ը մեկ իշխանություն է, մեկ՝ ընդդիմություն, կարծես թե իրենք իրենց անցած ճանապարհին մեկ՝ իշխանություն, մեկ էլ՝ ընդդիմություն չեն եղել: Եւ ահա կրկին քաղաքական բեմ բարձրացավ ժամանակին իրեն «կենտրոնամետ» հռչակած Տիգրան Կարապետիչը, ու սկսեց…կենտրոնամետից մինչեւ ընդդիմադիր, ընդդիմադիրից մինչեւ իշխանամետ իր խորը փիլիսոփայական մտքերն արտահայտել:
Առաջին հայացքից կենտրոնամետությունն այլընտրանքի պես մի բան պետք է լիներ, բայց իրականում այլ էր. Նախ դա ավելի շուտ էր, քան այլընտրանքը, բացի այդ կենտրոնամետներն ավելի համեստ հնարավորությունների տեր էին, քան այլընտրանքայինները, և տրակտորներ չէին բաժանում, եկեղեցիներ չէին կառուցում, լավագույն դեպքում բաժանում էին ատամների պրոթեզներ, և գյուղերի երիտասարդությանն էլ բերում ԱԼՄ-ով երգացնում էին: Դե՝ ամեն մեկն իր հնարավորությունների սահամններում է գործում:
Հիմա էլ Կարապետիչը նորից ակտիվացավ և իր հնարավորությունների սահմաններում սկսել է հարցազրույցներ տալ.քննադատելը բոլորին, երևի գտնում է, որ իր վերադարձի և կենտրոնամետության հաղթանակի ժամն է եկել:Էլ չասած, որ նա հաճախակի է խոսում մեկի մոյւսի գրպանը մտնելու սովորության մասին, ինչի շուրջ Կարապետիչն ուղղակի պետք է խելոք տիտիկ աներ ու ծպտուն անգամ չհաներ…

Արտյոմ Եդիգարյան