Միջադեպի մասին առաջին անգամ հանրությանը իրազեկել է Լիանա Զուրաբյանը. Հովհաննես Քոչարյան

ՀՀ ոստիկանության շտաբի պետ Հովհաննես Քոչարյանը մեկնաբանում է
<<Անձնական տվյալների պաշտպանության մասին>> օրենքը ոստիկանության կողնից խախտված լինելու փաստարկի անհեթեթությունը չի վերանա, եթե անգամ այդ մասին հարյուր անգամ էլ գիշեր-ցերեկ կրկնեք, նույնիսկ ՝<<Ազատությունով>>: Մի պահ ընդունենք, որ անձնական տվյալներ են հրապարակվել: Հարց է առաջանում՝ ինչ տվյալներ: Օրենքի 3-րդ հոդվածի տրամաբանությունից ելնելով, տվյալը պետք է անձին նույնականացնող լինի: Նման տվյալ կարող են հանդիսանալ տեսանյութում պատկերված ասմունքող տիկնոջ դեմքի արտաքին /ֆիզիոլոգիական/ հատկանիշները: Միայն... ոչ ավելին: Հիմա ինչ, ֆիզիոլոգիական հատկանիշների հրապարակումը խախտեց մարդու իրավունքը ?: Անհեթեթություն: Մարդկանց հուզում է ոստիկանության կողմից միջադեպի հրապարակման իրավաչափության հարցը: Միջադեպը կոնկրետ դեպքում իրենից ներկայացնում է մասնավոր կյանքի վերաբերյալ տվյալների ամբողջություն: Մասնավոր կյանքի տվյալները պետք է տարբերել անձնական /պերսոնալ/ տվյալներից , օրինակ՝ հասցե, անձնագրի սերիա, սոցիալական քարտի համար, տ/մ հաշվառման համարանիշ, ծննդյան տվյալներ, ԴՆԹ պրոֆիլ, մատնադրոշմ և այլն: Սրանք հարաբերակցվում են որպես ամբողջ և մաս: Չտարբերելով այս հասկացությունները՝ ընկնելու եք իրավական հակասությունների մեջ: Դեմքի լուրջ արտահայտությամբ տվյալների պաշտպանության մասին օրենքի հոդվածների վկայակոչումներն ուղղակի ծիծաղելի են: Մի մոլորեցրեք քաղաքացիներին, ովքեր իրենց հարցի պատասխանն են ակնկալում...: 
Հաջորդ հարցը՝ մասնավոր կյանքի տեղեկությունները կարող էին հրապարակվել, արդյոք: Հիշեցնեմ, որ միջադեպի մասին առաջին անգամ հանրությանը իրազեկել է Լիանա Զուրաբյանը էլեկտրոնային լրատվամիջոցով: Դրանով իսկ միջադեպը դադարել է մասնավոր կյանքի գաղտնիք համարվելուց: Հրապարակման մեջ ոստիկանության ծառայողներին վերագրվել են անթույլատրելի արարքներ, որը ստացավ հանրային հնչեղություն: Ինչ էր մնում ոստիականությանը անելու..հերքել: Սա է իրողությունը: