«Նախանձ է առաջացնում Վրաստանում ավտոմայրուղիների վիճակը». Ստյոպա Սաֆարյան

Քաղաքագետ Ստյոպա Սաֆարյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Մինչև իմ ավտովաթարը ինչ-որ ներքին ձայն ստիպում էր զբաղվել տրանսպորտային անվտանգության որոշ հարցերով։ Քանի շաբաթ էր, գլխիս մեջ էր, որ գրառում կատարեմ գոնե ավտոճանապարհների լուսավորության մասին։ Ամոթ է, որ 21-րդ դարում գոնե հիմնական մայրուղիները լուսավորված չեն։ Էլ չասեմ՝ Երևանում գիշերն անջատվող փողոցային լույսերի մասին։ Իմ մեջ այդ ամոթն առավել կար, երբ անցած տարի ամռանը մինչև Սև ծով ցամաքային տրանսպորտով գնացինք ու նախանձելի էր Վրաստանում ողջ ավտոմայրուղու լուսավորվածությունը։ Ի վերջո, այս լուսավոր դարում բազմաթիվ լուծումներ են հնարավոր՝ սկսած էներգախնայող լամպերի ու արևային պանելների տեղադրումը, դրանց արտադրած հոսանքի փոխանակումը գիշերային ժամերին այլ էներգարտադրողների արտադված հոսանքի հետ, վերջացրած նրանով, որ մենք՝ վարորդներս, քիչ գումարներ չենք վճարում թեʹ ավտոճանապարհների, թեʹ սպասարկման համար․ պետությունն էլ պարտավոր է ավելին անել, քան միայն ասֆալտապատումը․․․

Ճանապարհների վիճակը չասեմ։ Ճանապարհի այն հատվածը, որտեղ վթարվեցի, մի փոքր՝ մի 200 մետր այն կողմ՝ վտանգավոր ոլորապտույտի վրա հենց այժմ էլ թարմ ծաղկեպսակ է դրված։ Չգիտեմ՝ այդ մահացու ելքով ավտովթարը ցերեկվա, թե գիշերային ժամերին է եղել։ Ի դեպ, ես մանկուց գիտեմ գոնե այդ ոլորապտույտների մահաբերությունը․․․․ Պատկերացրեք, որ այդտեղով առաջին անգամ երթևեկող վարորդները բացարձակ տեղյակ չեն։ Ըստ այդմ, հարգելի պատասխանատու այրեր, պատկերացնել կարելի է, թե գիշերային ժամերին ռիսկի չափը որքան է մեծանում վարորդի համար, երբ լուսավորություն չկա։ Սա, թիվ մեկ խնդիրը, որ նկատել էի մինչև իմ վթարը։

Որքան էլ իմ վթարը տեղի ունեցավ անմիջապես ոլորապտույտին /որոնք միշտ անցնում եմ գերագույն զգուշությամբ ու առավելագույնը 35 արագության տակ, քանի որ 40-ից ավելիի դեպքում դուրս ես թռչում ձորը/, դրան անմիջապես հաջորդող ուղիղ հատվածում, որտեղ վարորդը մտածում է, թե ռիսկ չկա, սակայն հենց տեղացիներն ասացին, որ ոչ պակաս չափով այդտեղ են արձանագրվել ավտովթարներ․․․․ Դա ինձ համար նորություն էր․․․․ Ու ընդհանրապես պետք է մտածել ճանապարհի հարակից հատվածի մաքրության մասին, և ահա թե ինչու․․․․

Երկրորդը, կողնակների տարածքն է։ Հավատացեք, եթե մեր վթարի հատվածում կամ նման տեղերում գոնե խոտը հնձված լինի, վարորդը կտեսնի բավական խոր հեղեղատարը ու այլ որոշումներ կկայացնի։ Մեր պարագայում այն գրեթե իմ գոտկատեղին հավասար էր, պատված անասելի բարձր խոտածածկույթով։ Վթարի պահին կարծում ես, թե այն այս կամ այն չափ ուղիղ հողաշեն հատված է, որտեղ կարող ես կառավարելի դարձնել մեքենան ու կանգնեցնել։ Ավաղ, ոչ։ Միայն ընթացքում հայտնաբերեցի, որ տեղից դեպի աջ քաշող այդ հեղեղատարի մեջ են ավոտմեքենայի երկու աջ անվադողերը, իսկ դռներս շփման մեջ էին աջ դարավանդի հետ։

Եւ վերջինը, եթե հեղեղատարն այդքան խոր չլիներ, ամեն ինչ մեր պարագայում կավարտվեր նրանով, որ ավտոմեքենաս, դեմ առնելով դարավանդին, ուղղակի կկանգներ ու չէր շրջվի, որովհետև հողի հետ շթի հատվածի բախումով ավտոմեքենան գրեթե կանգ առած վիճակում էր։ Բայց երբ երկու անվադողերը զարմանալի պատահականությամբ միաժամանակ հայտնվեցին փոսի մեջ, մեքենան չափազանց դանդաղ, բայց շրջվեց։ Մի խոսքով, իմ՝ ակնթարթ տևած անուշադրությունը ու վտանգի զգացողության բթացումը բերեց նրան, որ հայտնվեցի կողնակի վրա, թույլ արգելկակումը շպրտեց մեքենայի ետնամասը, սակայն հետագայում, ինչպես հասկանում եմ, իմ կայացրած որոշումներն այնքան էլ վատը չեն եղել՝ փորձել եմ ուղղել մեքենան, որպեսզի կենտրոնախույս ուժերը նրան չշպրտեն ոչ հանդիպակաց երթևեկելի գոտի, ոչ էլ կողաշրջեն հենց ասֆալտի վրա /այդ դեպքում քիչ հավանական էր, որ անվնասվածք կպրծնեինք/, ապաև մեքենայի ընթացի համեմատաբար աստիճանական կանգնեցումը հեղեղատարի վրա։ Սակայն հեղեղատարի խորությունն ակնհայտորեն բարենպաստ չէր մեր համար, որի պատճառով անվադողերը հայտնվեցին ամբողջությամբ դրա մեջ։ Այնպես որ՝ իմ սխալ ու ճիշտ որոշումներին գումարվեց ճանապարհի անբարենպաստ կողային հատվածը․․․

Ու բոլոր վարորդներին իմ հերթին խորհուրդ եմ տալիս երբեք չթերագնահատել ճանապարհի որևէ հատված, թեկուզև ուղիղ, ամեն վայրկյանի լինել հավասարապես գերուշադիր, քանի դեռ մեքենան շարժման մեջ է, և միշտ, միշտ կապել ամրագոտիները, ինչը, բարեբախտաբար անում եմ ես, անգամ եթե վարելու եմ մի հարյուր մետր։

Այս ամենը գրում եմ, որպեսզի ավտոճանապարհների պատասխանատուները խորհեն ու այլևս չբավարարվեն ներկայիս ստանդարտներով։ Դրանք շատ քիչ են հնարավորինս անվտանգ երթևեկություն ունենալու համար, ու կարող են լիքը վարորդների փոքր սխալները ճակատագրական չդարձնել»։