Ներիշխանական գզվռտոցներ.ՀՀԿ-ն ընդդեմ ՀՀԿ-ի

Հայաստանին այլեւս ընդդիմություն պետք չէ.ՀՀԿ-ն երկու գործն էլ անում է... 

Առաջին հայացքից թվում է, թե Հայաստան աշխարհը խորը թմբիրի մեջ է: Սոցիալ-տնտեսական խնդիրների որոգայթի մեջ հայտնված բնակչությունը սարսափով նախապատրաստվում է ցուրտ ձմռանը` տաքանալու հաճույքի դիմաց վճարվելիք վարձավճարների աստղաբաշխական գումարներին, հունվարյան թանկացումներին: Սակայն այդպես է թվում միայն առաջին՝ մակերեսային հայացքից:

Մի փոքր ավելի խորը հայացք ձգելու դեպքում պարզ է դառնում, որ երկիրը ստորգետնյա մագմայի նման եռում ու բլթբլթում է: Գորգատակային տարածքում գործնթացներ են ծավալվում, որոնք շատ նման են ազդեցության ոլորտների վերաձևմանը, ընդ որում՝ երևութը զուգահեռաբար նկատվում է հասարակական կյանքի տարբեր մակարդակներում: 

Նախկին խորհրդային երկրներում և տարածաշրջանում ամենաապահով երկիրը կարծես թոկից փախած լինի… Հանրապետությունում սպանություններն այնքան հաճախակի են դարձել, որ դժվարանում ես հասկանալ, թե ո՞րն է դրանց բուն պատճառը՝ մարդկանց սոցիալական վիճակը, անպատժելիությունը, թե՞ գողական ռազբորկաները:

ԳՈՂԱԿԱՆ  ՌԱԶԲՈՐԿԱՆԵՐ` ՎԵՐԻՆ ԷՇԵԼՈՆՈՒՄ...

Վանո Սիրադեղյանի ժամանակաշրջանից ի վեր, ով հայտարարեց, թե Հայաստանում բացի իրենից այլ կրիմինալ «ավտարիտետ» չպիտի մնա, այս երկիրը համարյա պիոներական ճամբար էր դարձել: Եթե սպանություններ անգամ լինում էլ էին՝ ապա միայն քաղաքական: Իսկ հասարակ մարդն իր համար հանգիստ ապրում էր` չվախենալով փողոց դուրս գալ և հանդիպել կույր փամփուշտին: Այժմ պատկերը կտրուկ փոխվել է, և երկրում բուռն աճ են տվել տարբեր տրամաչափի գողերն ու գողականները:

Ի դեպ, գողական ռազբորկաներ են տեղի ունենում նաև բարձր իշխանական էշելոններում: Ներիշխանական խժդժություններն այնքան խառը բնույթ են կրում, որ արդեն չես հասկանում՝ մարդն իր քաղաքական ուժի, քաղաքական «պապայի», թե՞ իր անձնական հարցերն է լուծում: Արտակուսակցական թշնամիներ չունենալո՞ւց է, թե՞ կուսակցության բազմաբևեռ կառավարումից, սակայն իշխող կուսակցության ներսում էլ, բավականին բուռն պրոցեսներ են նկատվում, ինչի արձագանքները լսելի և տեսանելի են անգամ քաղաքական «տուսովկաներից» հեռու մարդկանց համար: Բանը հասել է նրան, որ իշխանական կուսակցության տարբեր թևերի անդամները ոչ միայն բացեիբաց իրար տակ են փորում, այլ նույնիսկ մեկը մյուսի վրա «կոմպրոմատներ» են հավաքում՝ անհրաժեշտ պահին դրանք գործի դնելու ակնկալիքով:Անգամ իշխանական ճամբարում նշվող ծնունդ-կնունք- հարսանիքների հրավիրյալների կազմից կարելի է դատել, թե «ով ում բարեկամն է»:

Հետաքրքրական է, որ տարբեր տերերի ծառա լինելու հանգամանքը արտահայտվում է անգամ միևնույն կուսակցական՝ ավելի ստույգ՝ հանրապետական (ՀՀԿ) պատկանելիություն ունեցող լրատվամիջոցների հրապարակումներում: Դրանցից ոմանք, օրինակ, իրենց թույլ են տալիս քննադատություն, անգամ իրենց կուսակցության բարձրաստիճան ներկայացուցիչների դեմ, գրելով վերջիններիս կրած թանկարժեք հագուստի կամ կառավարությունը՝ փակ, ազգականների համար միայն նախատեսված ակումբի վերածելու մտադրության մասին: Մեկը հարցնող լինի. «Պարոնայք, մի՞թե դուք բոլորդ նույն ակումբից չեք»: Եւ նույն բրենդային կոստյումներից չեք կրում...

Դատախազությունը տակառ է գլորում ՀՔԾ-ի ու Քննչական կոմիտեի վրա, քննչականն էլ իր հերթին՝ դատախազների:

Ներիշխանական կարգուկանոնը այնքան է թուլացել, որ անգամ իշխանության հիմքն ու սրբության սրբոցը հանդիսացող դատական համակարգի ներսում է կռիվ ընկել: Դատախազությունը տակառ է գլորում ՀՔԾ-ի ու Քննչական կոմիտեի վրա, քննչականն էլ իր հերթին՝ դատախազների: Համակարգի նախկին տերն ու տիրականը չի ցանկանում զիջել դիրքերը, իսկ նորանշանակն էլ փորձում է իր ոտքը պնդացնել:

Նման օրինակները կարելի է անվերջ շարունակել: Մեզանում սիրում են խոսել առնետավազքի մասին, բայց սա մի այլ երևույթ է: Կատրավածն ավելի նման է  փակ տարածքում հայտնված ու չափից դուրս բազմացած առնետների պահվածքին, որոնք, ոչնչացնելով սննդի պաշարները, սկսում են իրար ուտել…

Կարապետ  Մարգարյան