Նվիրյալը` ԳՐԻԳՈՐ ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Որքան անցնում են տարիները, այնքան գնալով էլ ավելի է բացահայտվում այն աստղաբույլը, ովքեր նվիրյալներ դարձած մասնակցնում էին հայրենի հող ու ջրի ազատագրմանը:
Նվիրյալներ ովքեր հետևում թողնելով տուն տեղ, ընտանիք, նորածին մանուկ, սիրած աղջիկ ու կին մեկնեցին ռազմաճակատ, և մասնակիցը դարձան այն սուրբ գործին, որը մենք կոչում ենք` ՀԱՅՐԵՆԻՔ...
Կռվի դաշտում հայ մարտիկին չկա հանձնվել, այլ կա դեպի առաջ գնալ, և հաղթահարել ցանկացած խոչընդոտ...

***
Մենք ապրողներս այս աշխարհում ունենք մեր առաքելությունն ու դերը....
Առաքելություն ի վերուստ տրված և այն պիտի պատվով տանես, ինքդ պիտի ճանաչես այն նվիրյալներին ովքեր իրենց կյանքը չխնայեցին հանուն այս հողի....
Հետաքրքիր և միևնույն ժամանակ շատ դժվարություններով լի կյանքը իմ համար այն դարձավ ամեն օրվաս ապրելակերպը....
Օր օրի հանդիպել ու ճանաչել հայրենի հողիս նվիրյալ զավակներին...
Տարիներ շարունակ փնտրել եմ, և շատ պատահական գտել նրանց, արցախյան գոյամարտի տարիներին յուրաքանչյուրն իր ներդրումն ունեցավ հայրենիքի ազատագրման և պաշտպանության գործում, հայոց փառապանծ մարտիկները կազմելով կամավորական ջոկատներ մեկնեցին Արցախ, մասնակցեցին տարբեր վայրերի ինքնապաշտպանական մարտերին, կռվեցին ամենաթեժ կետերում, մարտի դաշտում կորցնելով զինակիցներին, նրանք չհուսահատվեցին, այլ հակառակը` վրեժով լցված հայ մարտիկը ամենայն պատասխանատվությամբ էր կրում իր ուսերին դրված սուրբ գործն ու պարտականությունը....
Այդ տղաները, հայոց փառապանծ մարտիկները "ԿՈՒՄԱՅՐԻ" ջոկատի տղաներն էին....
Այսօր ինձ համար մեծ պատիվ էր, հանդիպել "ԿՈՒՄԱՅՐԻ" ջոկատի հաղթանակած հերոսի` ԳՐԻԳՈՐ /ԳՈՔՈՐ/ ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ հետ, գտնվել այն սուրբ օջախում որտեղ ձևավորվեց այն կորիզը, որտեղից սուրբ երդում տված հայոց մարտիկները մեկնեցին ռազմաճակատ, և փայլուն կատարեցին իրենց առջև դրված առաջադրանքը...
Նրանցից յուրաքանչյուրը իր հերոսական սխրանքներով փայլուն հետք թողեց հայոց ռազմամշակութային պատմության էջերում...
Նրանց համար հայոց հողն ու ջուրը մի սուրբ մասունք է, որ պիտի պահվի` կյանքի գնով...
Իմ հերոսին ճանաչում եմ շատ վաղուց, բայց միայն այսօր պատիվ տրվեց անձամբ ճանաչել, հարուստ մարտական ուղղի անցած նվիրյալին` Գրիգոր Ղազարյանին...
Հայրենասիրությամբ, 
նվաճումներով և հաղթանակներով 
համեմված մեր զրույցը մեզ կտրում տանում է 90-ականներ,և ինքդ փորձում ես դու էլ նրանց հետ անցնել ծանր ու դաժան այն ճանապարհներով որոնցով անցել են նրանք, կերտել հաղթանակներ, ազատագրել Հայրենիք, բայց միևնույն ժամական պատերազմը ճաշակած նվիրյալի հուշերում փոթորկվում են այն ծանր հիշողությունները, որը հավերժ դաջվեցին նրա սրտում...
Պատերազմի դաշտում ընկերներին կորցրած պրն.Ղազարյանն այսօր էլ ցավով է հիշում այդ օրերը, տակն ու վրա լինելով սիրտն ու հոգին, աչքի առաջ կռվող ու հաղթող ընկերներն են, ում մարմինները սուրբ Եռագույնով ծածկված բերեցին հայրենի քաղաք...
Տարիները անցնում են, բայց հիշողությունները հավերժ կմնան նրանց հետ...
***
Հայրենասիրությամբ ու հաղթանակներով լի համեմված մեր հարցարզրույցը շարունակվում է, ես փորձում եմ հայ մարտիկի ապրածից ու տեսածից քաղել թանկ ու հարազատ պատառիկները, և այն նոր պատմություն կերտել, պատմություն, որ պիտի դեռ լսեն ու ճանաչեն նվիրյալ հայիս տեսակին....
Հպարտ եմ, պատիվ ունեմ...!!!
Григор Казарян

#անոնս
Ամբողջական հոդվածը շուտով...
Հեղինակ` Արմինե Կարախանյան Նռան Հատ