Ո՞ վ է «աչք դրել» Մարզահամերգային համալիրի վրա …

Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի շուրջ զարգացումներն իրավական ոլորտից անցել են նաեւ քաղաքական դաշտ: Աճուրդի հանված համալիրի հավանական գնորդների ցուցակում շրջանառվում է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի եւ ՀՖՖ նախագահ Ռուբեն Հայրապետյանի անունները: Սակայն մինչ քաղաքական դաշտի ներկայացուցիչները հավանաբար փորձում են «արիշվերիշներ» անել,Վերաքննիչ դատարան իրենն է անում՝ Մարզահամերգային համալիրն ընդդեմ ԴԱՀԿ-ի ապօրինությունների հայցը անցկացնելով դռնփակ փորմատով: Այս եւ այլ հարցերի շուրջ, Fnews.am-ը զրուցեց Մարզահամերգային համալիրի ներկայացուցիչ Կորյուն Գրիգորյանի հետ.
-Պարոն Գրիգորյան, մինչ օրս որքա՞ն ներդրում է կատարվել Մարզահամերգային համալիրը հավուր պատշաճի տեսքի բերելու, եւ համար:
-Միինչ օրս կատարվել է 42 մլն դոլարի ներդրում: Հաշվապահական թվերին կոնկրետ տեղյակ չեմ, սակայն կարծում եմ, որ ներդրված գումարը պարզապես ներդրվել է, այսինքն շահութաբերության առումով խոսք չկա: Մարզահամերգային համալիրը շատ շքեղ է ներկայումս, միայն լուսավորությունն է մեծ թվերի հետ է կապված:
-Այդ դեպքում, գիտակցելով, որ Մարզահամերգային համալիրն իր շահութաբերությամբ վերջին տեղում է լինելու, այդչափ մեծ ներդրումներ անելն ինչո՞վ էր պայմանավորված:
-Սեփականատերը հավանաբար Կարեն Դեմիրճյանի անված մարզահամերգային համալիրը պարզապես եկամուտ ունենալու համար չի գնել: Նրա այս քայլն ավելի շատ բարերարություն կարելի է համարել, քան՝ բիզնես, սեփականատիրոջ համար մեծ հպարտություն էր Մարզահամերգային համալիրի վերանորոգումը: Ներդրված այդ գումարով շատ ավելի շահավետ գործարքներ կարելի էր անել: Շահութաբերության առումով հասկանում ենք, որ մեծ եկամուտներ չի կարող ունենալ համալիրը, հատկապես այն դեպքում, երբ երկրում ծայրահեղ աղքատություն է տիրում, արտագաղթ կա: Ստացվել է այնպես, որ գնողունակ հանդիսատես մենք պարզապես չունենք Հայաստանում: Վերջին հաշվով, Մարզահամերգային համալիրն այն վայրը չէ, որ հարյուր հոգու համար ինչ-որ բան կազմակերպեն: Ամեն մի միջոցառում, նախատեսված է մի քանի հազար անձանց համար: Սակայն այդ քանակով հանդիսատես մենք չենք կարողանում ունենալ: Որ ուշադրություն դարձնեք, կտեսնեք, որ շոու բիզնեսի ներկայացուցիչները շատ անգամ չեն համարձակվում համալիրում բան կազմակերպել, որովհետեւ խայտառակ իրավիճակում կհայտնվեն ու դահլիճը պարզապես չեն կարող լցնել: Քավ լիցի, ես չեմ ասում, որ նրանք վատ արվեստագետներ են, այլ պարզապես ժողովուրդը գնողունակ չէ: Մեզ համար Մարզահամերգային համալիրում աշխատելը մեծագույն պատիվ է: Այստեղ պարզապես գործընթացը կատարվում է հստակ ձեռագրով, հստակ նպատակներ հետապնդելով: Այսինքն ինչ-որ մի մարդ ցանկանում է իր վաղեմի երազանքն իրականացնել, եւ սա նրանց համար շատ հարմար պահ է:
-Կոնկրետ ո՞ւմ երազանքն է այս պարագայում, կարծես թե, իրականանում…
-Չեմ կարող անուններ տալ, քանի որ այդ անձնավորությունը չի երեւում մեզ համար: Ոչ ոք մեզ չի դիմել, չի ասել վաճառեք համալիրը, բայց բոլոր գործողությունները դրան են տանում: Ինչո՞ւ է պետությունը շահագրգռված, որ վերցնի այն, շատ հանգիստ կարելի էր գնալ կոմպրոմիսային տարբերակի, հատկապես այն պարագայում, երբ մենք մեծագույն պատասխանատվությամբ ենք վերաբերվում ֆինանսական պարտավորությունների կատարմանը:
-Ճիշտ է, Դուք անուններ չեք նշում, սակայն Մարզահամերգային համալիրի հավանական գնորդների անունները շրջանառվում են՝ Գագիկ Ծառուկյան, Ռուբեն Հայրապետյան: Նրանց կողմից որեւէ առաջարկ եղե՞լ է:
-Երեկ ԲՀԿ-ում քննարկում էր, ես պարզապես անձնական կապերիցս ելնելով էի այնտեղ՝ հրավիրված էի, ու նրան հարց ուղղեցին, թե արդյո՞ք նա ցանկանում է գնել Մարզահամերգային համալիրը: Պարոն Ծառուկյանը պատասխանեց շատ պարզ՝ ոչ, նման բան չկա:
-Իսկ չպատճառաբանեց ինչո՞ւ չի գնի, շահավետությունը գրեթե զրոյական է դրա՞ համար:
-Նա ասաց երբեք չեմ գնա նման քայլի, որ օգտվեմ հարմար առիթից, որ սննկացող կառույցը վերցնեմ: Այստեղ շահավետության հարց չէ, այլ՝ մարդկային ու քաղաքական: Պարոն Ծառուկյանի խողսքը լսել եմ ու կարող եմ խոսել այդ մասին, իսկ պարոն Հայրապետյանի մասին որեւէ տեղեկություն չունեմ ու չեմ կարող ասել նա նման ցանկություն ունի, թե՞ ոչ:
-Ի՞նչ եք կարծում, ինչո՞վ է պայմանավորված, որ պետությունը անհասկանալի կերպով շահագրգռված է հարցի շուտափույթ լուծմանը, ու առհասարակ գործընթացները շատ արագ են զարգանում:
-Ամեն ինչ շատ գաղտնի է արվում՝ դռնփակ դատական նիստեր եւ այլն, սակայն այստեղ ակնհայտ երեւում է, որ շահագրգռվածություն կա, հակառակ դեպքում ինչո՞ւ է այս ամենն այսքան արագ ընթանքում:
Պետք է նշեմ, որ բոլորն իմանան, Մարզահամերգային համալիրը պետբյուջեից վարկ չի վերցրել, մենք վերցրել ենք մեզ վրա այլ գործարքի վարկի մարման պարտավորությունները:
-Հետեւաբար Կառավարությանն ինչու՞ եք մեղադրում:
-Մեղադրում եմ նրանում, որ գործարքը եղել է, ինչ-որ մութ բան է կատարվել, որի քավության նոխազը եղել է Մարզահամերգային համալիրը: Դատական գործերը, ինչպես նշեցի դռնփակ են իրականացվում, պատճառաբանում են, որ կա պետական գաղտնիք է, հետաքրքիր է, ի՞նչն է դրա պետական գաղտնիք: Հստակ գործող քաղաքականություն է: Արվում է Հայաստանի կառավարության գործած սխալ գործարքները թաքցնելու համար:
-Այս թեմայի շուրջ նաեւ խոսակցություններ են պտտվում, որ ներքին ընտանեկան խնդիրներ էլ էին ի հայ եկել, որոնք էլ ավելի են սրացնում հարցի լուծումը: Ի՞նչ կասեք այս մասին:
-Մուրադյան եղբայներն իրար մեջ ինչ-որ բան չեն անում, այստեղ Մուրադյան-պետություն հարցն է: Չեմ կարծում, որ ներանձնականի կոնտեքստում պետք է նայել հարցը:
-Այսինքն, պետությունն ինչ-որ ձեւով փորձում է ճնշե՞լ Մուրադյաններին:
-Չեմ կարող հստակ այդ հարցին պատասխանել, որովհետեւ չգիտեմ այս ամենի թիկունքում ով է կանգնած:

Սոսե  Չանդոյան