Օլիգարխների արտագաղթի օգուտները

Նոր թերթում կարդացի, որ 2014 թվականի բյուջեն ստացել է «Օլիգարխների արտագաղթի բյուջե» անունը, որովհետև այն նախատեսում է կտրուկ ավելացում, իսկ Հայաստանում կտրուկ ավելացումները կարող են արվել միմյայն օլիգարխների հաշվին: Ու հիմա, օլիգարխներն իրար են խառնվել ու պլանավորում են լքել Հայաստանը, եթե նման բան այնուամենայնիվ տեղ գտնի: Չգիտեմ, թե որքանով է այս լուրը համապատասխանում իրականությանը, բայց հոդված վերջում սենց մի միտք էր հնչում. «Ջհանդամը, թե չեն արտագաղթի, բայց նրանք իրենց հետ կտանեն իրենց բիզնեսը, կփակվեն մի շարք ձեռնարկություններ, աշխատատեղերը կպակասեն։ Ավելին՝ հսկայական գումարներ դուրս կգան Հայաստանից»: Շատ սխալ տրամաբանություն է ըստ իս, որովհետև. - Մեր օլիգարխներնն իրեննց կապիտալի միայն չնչին մասն են Հայաստանում պահում, այնպես որ, այսպես թե այնպես, մեծ միջոցներ հայաստանից դուրս չեն գա: - Մեր օլիգարխների մեծ մասը իրեննց հարստությունը դիզել են ու դիզում են որոշ ներկրվող ապրանքների մենաշնորհի հաշվին, այնպես որ իրոք, ջհանդամ թե չեն արտագաղթի, որովհետև վատագույն դեպքում, պարզապես ինչ որ մի ուրիշ մեկը կզբաղեցնի դատարկված տեղը, իսկ լավագույն դեպքում՝ մրցակցային ու առողջ շուկա կգոյանա: - Աշխատատեղեր, փակվել, ֆլան-ֆստան: Ոնց որ մենաշնորհային դիրք այնպես էլ գործարանը կամ ընկերությունը, որը պատկանում է օլիգարխին, չի կարող Հայաստանից դուրս հանվել: Եթե կա ինչ որ ապրանքի պահանջարկ, որն արտադրում է տվյալ գործարանը և այն փակվում է, ապա այդ գործարանը գնում է մեկ այլ գործարար ու շարունակում է տալ այդ արտադրանքը, կամ էլ կառուցվում է մեկ այլ գործարան: Ամեն դեպքում, օլիգարխների քոչելը էական ազդեցություն չի կարող ունենալ աշխատանքային շուկայի վրա: Այնպես որ, թեև ես կողմնակից եմ լրիվ օլիգարխների կուլակաթափման ու ունեցվածքի օտարման, այնուամենայնիվ, դրանց չքվելն էլ վատ չէր լինի երկրի համար:

Կոնստանտին Տեր-Նակալյանի ֆեսբուքյան էջից: