Պարոն վարչապե՛տ, լսեք մայրաբար ուղարկված խորհուրդս

Կյանքիս ապրած տարիները, հայրենիքիս նկատմամբ ունեցած սերս և պատասխանատվությունս թույլ են տալիս բարձրաձայնել այն կոպիտ վրիպումները, որոնք արվում են այն բանից հետո, որն իրականացավ 2018թ-ի գարնանը: Ապրե՛ք, կարողացաք ժողովրդի գաղափարները դեպի լավ Հայսատան ունենալու և եղած կառավարությունը տապալելու նպատակն իրականություն դարձնել, սակայն այն պետք է ամրացնել և պահպանել: Տեսեք, մշտական համեմատվում եք այլ երկրների բարքերի ու կարգերի հետ, բայց սա ՀԱՅԱՍՏԱՆ Է և ՎԵՐՋ: Ուզում եք ունենանք լավ երկիր, առաջին հերթին երկրում պետք է ստեղծենք համերաշխություն, սակայն ընտրված առաջին իսկ օրից միայն սև ու սպիտակ եք անում, ծեփռտում ասֆալտին ու պատերին, կուսակցություն կուսակցություն խաղում և մոռանում, որ դուք ոչ թե ՔՊ-ի վարչապետն եք, այլ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ, որ և կարող է ունենալ բազում կուսակցություններ, բազում առաջարկներ և գաղափարներ, ուղղակի դուք պետք է Ձեր շատ զգույշ մոտեցմամբ այս բոլորի գաղափարներն իմի բերեք հանուն հայրենիքի շահի, այն իսպառ բացակայում է: Հարգելի վարչապետ, ես էլ կարող եմ այն շատերի նման հաճոյախոսել, աստվածացնել, բայց խորհոււրդս ի սեր հայրենիքիս, հարգանքս դեպ Ձեզ, ավելի շատ ուսումասիրեք քննադատությունները և ավելի շուտ կգտնեք լաբիրինթի ելքը:

Օրինակս բերեմ ուղղակի դպրոցի մակարդակով՝ ասենք փոխվել է տնօրենը, ով ունի և համակիր ուսուցիչներ և հակառակը, դպրոցում կան և խելացի աշկերտներ և հակառակը, և հարուստներ, և հակառակը, կարգուկանոն պահպանող աշակերտներ և ընդհանրապես չենթարկվողներ: Ի՞նչ, տնօրենը ժողով հրավիրի և սկսի գոռգոռա՞լ անպատվե՞լ, հեռացնե՞լ, իհարկե ոչ: Այս բոլոր տարաձայնությունների և տարատեսակների հետ մեկտեղ, բոլորով պետք է հավաքվեն և դպրոցի զարգացման, կայացման համար եզրեր փնտրեն:
Մերժեցինք հինը, նշանակում է կային մարդիկ, ովքեր պետք է պատասխան տային օրենքի առաջ, դա կլիներ ազնիվ: Եթե պատժվեին, մնացածը կհավաքվեին ճիշտ և հայեցի գաղափարի շուրջ, ոչթե կհավաքվեին մերժված հանցագործների շուրջ, ովքեր ուղղակի վայելում են գողոնը: Տեսեք, երկրում բավականին բարեփոխումեր են արվել՝ ասֆալտապատումը, որն անուրանելի է, բայց այնքան շատ է բացասականը մարդկային հարաբերություններում, որն էլ հենց հերիք է, որ հայերն իրար ուտելով երկրի հիմքերը թուլացնեն:
Միթե՞ պատմությունից դասեր չենք քաղում, հիշե՛ք, միայն սերն ու միասնությունն է հաղթում: Հիմա Հայաստանիս մթնոլորտը լցված է բացասական էերգետիկ դաշտով, այն միշտ հետ է գալիս դեպի ժոովուրդը, որքան էլ ասֆալտը լավը լինի, այն մթնոլորտ չի փոխի:
Ամաչում եմ, երբ նայում եմ ազգային ժողովի նիստերը, որտեղ ոչմի հասուն մարդու չեմ տեսնում, ողջ նիստի ընթացքում միայն թշնամական վերաբերմունք է դիտվում և այդ ամենը նույնիսկ եթերից փոխանցվում է ժողովրդին, մտածե՛ք, դա շատ վատ է, շատ: Փոխանակ գոռգոռաք, ընդհակառակը, աթոռը քաշեք մեջտեղ, նստեք և ասեք,- այ ժողովուրդ ջան, ուզում է Լուսավոր լինի, ուզում է ԲՀԿ, թե ՀՀԿ, դաշնակ, թե ՔՊ, ԲՈԼՈՐՍ ՀԱՅ ԵՆՔ, սա մեր վերջին շանսն է: Տեսե՛ք, չեմ անդրադառնում և ոչմի բացթողումների, որովհետև այդ ամեՆը հենց բոլոր այս գզվռտոցի արդյուքն է: ՈՒղղակի, ՊԱՀՊԱՆԵՆՔ ՄԵՐ ԼԵԶՈՒՆ ՈՒ ՄՇԱԿՈՒՅԹԸ, ՊԱՀՊԱՆԵՆՔ ՀԱՅ ԸՆՏԱՆԻՔԻ ՄՈԴԵԼԸ, ՊԱՀՊԱՆԵՆՔ ՀԱՅԻ ԳԵՆՆ ՈՒ ՏԵՍԱԿԸ, ՊԱՀՊԱՆԵՆՔ ՄԵՐ ԿՐՈՆԸ, ՊԱՀՊԱՆԵՆՔ ԱՄԵՆԱՍՈՒՐԲ ՕՋԱԽԸ՝ ԴՊՐՈՑԸ, որ կարողանանք ՊԱՀՊԱՆԵԼ ՄԵՐ ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ
Շնորհակալ կլինեմ, եթե կարդալուց հետո, գոնե մեկ րոպե խորհեք:

ՄԱՆՈՒՇԱԿ  ՍՏԵՓԱՆՅԱՆ