Տնական աղջիկ եմ դառել, կարամ ամուսնանամ. Արմինեն ապագայի մասին համարձակվում է խոսել միայն հումորով

news.am-ը գրում է Երեւանցի 30-ամյա Արմինեն (անունը փոխված է) կանանց գաղութում է արդեն երկու տարի: Զրույցի ընթացքում անազատության դժվարությունների ու ափսոսանքի մասին հարցերին չի պատասխանում։ Նախընտրում է կենտրոնանալ այն բաների վրա, որոնք նրան տվել է անազատությունը։ Այլընտրանքի բացակայությունը սովորեցրել է փիլիսոփայորեն մոտենալ իր կարգավիճակին։

«Չեմ ափսոսում էնքանով, որ ստեղ լինելով շատ բան սովորեցի: Էս հիմնարկը քեզ թույլ ա տալիս կյանքին նայել ավելի ռեալ, ստեղ ավելի շատ ես զգում քո լավն ու վատը»,- ասում է թմրամիջոցների վաճառքի համար ազատազրկված կինը։

Քրեակատարողական հիմնարկում նա 28 տարեկանում առաջին անգամ կար է արել, հագուստ արդուկել, ճաշ եփել։

«Չէի կարողանում արդուկ անեի, մի հատը վառեցի, հետո զգացի, որ շաբաթ-կիրակի ա, չեն կարա տնից բերեն, ստիպված կարեցի վառածը, որ հագնեմ, մինչեւ նորը բերեն: Տենց մեկ, երկու, երեք, սովորեցի ամեն ինչ անել»,- պատմում է Արմինեն ու արդեն հումորով ավելացնում. «Հիմա լրիվ տնական աղջիկ եմ դառել, կարամ ամուսնանամ»։

Արմինեն գաղութում սովորել է նաեւ հող մշակել, բանջարեղեն ցանել, անգամ զոդել։

«Սվարշչիկություն եմ սովորել, ցեմենտ բետոնից եմ հասկանում: Դրսում բահ բռնած չկայի, ստեղ բռնեցի ու դուրս շատ եկավ, երեւի գյուղ հարս գնամ»,- ծիծաղում է նա։

Արմինեին մեկ-մեկ էլ իր՝ մերսողի մասնագիտությունն է պետք գալիս գաղութում։ Բայց ավելի շատ դատապարտյալ կանանց շրջանում պահանջված են դերձակն ու վարսահարդարը։ Արմինեն գաղութում իրեն ավելի շատ է հետեւում, քան դրսում. այստեղ անելու շատ բան չկա։

մանրամասն՝այստեղ: