VIDEO.«Եթե երկրում իշխանություն է փոխվում, դա չի նշանակում, որ գործարարները պետք է տուժեն».Ալֆրեդ Աբեդի

Կոտայքի մարզում՝ դեպի Եղվարդ տանող ճանապարհի հարակից տարածքում ավարտին են մոտենում Գագիկ Ծառուկյանի հիմնադրած «Մուլտի գրուպ» կոնցեռնի և Հենրիկ Տեր-Ղուկասյանի հիմնադրած «Արմօյլ» ընկերության համատեղ իրականացրած՝ Քսայուղերի գործարանի լայնամասշտաբ շինարարական աշխատանքները:

Սակայն, գործարանի գործարկումը բարեհաջող իրականացնելու համար, ինչպես Fnews.am-ի հետ զրույցում նշեց «Արմօյլ» ընկերության գործադիր տնօրեն Ալֆրեդ Աբեդին, նախ բողոքի ակցիաներով խոչընդոտեցին տեղի բնակիչներն ու հարակից գործող ընկերությունների տերերը։

Նա իր խոսքում հատկապես ընդգծեց, որ.

-Այս ընթացքում մենք իրականում շատ մեծ խոչընդոտներ ունեցանք մեր աշխատանքները իրականացնելու ճանապարին, քանի որ մեր դեմ անընդհատ ցույցեր ու բողոքի ակցիաներ էին կազմակերպվում:
Այն օրվանից, ինչ «Արմօյլ» ընկերությունը սկսեց քսայուղերի և բիտումի արտադրության գործարանի  կառուցումը, կարծես թե ինչ-ինչ մարդկանց դա դուր չեկավ:
Մեր գործարանի կառուցման դեմ, երեւի տեղյակ եք, որ դուրս էին եկել Եղվարդի Նատի թաղամասի բնակիչները։
Ես իհարկե մի քանի անգամ հանդիպել եմ տեղի բնակիչների հետ ու բացատրել, որ մեր ընկերությունը գործարանում թունավոր նյութեր չի արտադրելու, բնությանը վնաս չի պատճառելու, սակայն այնպես ստացվեց, որ նրանք ինձանից պահանջեցին երաշխիք: Ես ես էլ ասացի, որ դուք ձեր իրավաբանին կանչեք, թող իրավաբանը որոշի՝ ես ինչ երաշխիք պիտի տամ, և ինչ որոշի, ես տակը կստորագրեմ։ Բայց տեղի բնակիչները էլի չհանդարտվեցին ու շարունակեցին ճանապարհ փակել, ու  բողոքի ակցիաներ անել։

-Ձեր կարծիքով, այդ պրոցեսի մեջ կարո՞ղ էր լինել քաղաքական նրբերանգ, թե՞ այնուամենյանիվ  այդ բողոքի ակցիաները ինքնաբուխ էին:

-Իմ տպավորությամբ այդ ամենը ուղղորդված է եղել, և այդ ակցիայի թելերը տանում էին դեպի այդ տարածքում այգիներ և արտադրություն ունեցող «Սեմուր ընդ կո» ընկերություն: Անգամ ակցիայի մասնակիցներին բաժանվել  էր  «Դուխով» մակագրությամբ գլխարկներ, եւ նրանք էլ, ըստ էության   հեղափոխության ոճով դուրս էին եկել փողոց՝ ճանապարհ փակելու։ Այդտեղ ես որեւէ ինքնաբուխ շարժում չէի տեսնում:

-Իսկ այդ  համատեքստում,  ինչպե՞ս եք գնահատում խնդրո հարցի վերաբերյալ Բնապահպանական տեսչության կողմից կայացրած  որոշումները, եւ առհասարակ պետության կեցվածքը՝ ստեղծված իրավիճակի շուրջ: 

-Գիտեք, ամբողջ խնդիրը նրանում է, որ գործարարին հրավիրում են, ասում են՝ արի ներդրում արա քո երկրում, հետո երբ արդեն գործդ փորձում ես ավարտին հասցնել, փոշմանում են՝ ասելով, եթե ինչ-որ խնդիր կա.  կարող եք դիմել դատարան: Սա ուղղակի ապսուրդ է: Չէ՞ որ,  գործարան կառուցելուց առաջ, մենք Հայաստանի Հանրապետությանը, որպես ապագա տնտեսվարող՝  ներկայացրել ենք համապատասխան նախագիծ, մշակված պլան, աշխատանքային գործունեության օրակարգ, որի հիման վրա պետք է ծավալվեր մեր հետագա աշխատանքը:

Ամբողջ խնդիրը նրանումն է, որ Ռիվալ» ՍՊԸ-ի սեփականատեր հանդիսացող Ռաֆիկ Վիրաբյանը բողոք էր ներկայացրել պատկան մարմիններին, ըստ որի, գործարանի կառուցումը այգիների շրջակայքում իբրեւ  անթույլատրելի է։ Բողոքի հիման վրա ՀՀ Բնապահպանության նախարարության ընդերքի պետական տեսչության ներկայացուցիչները փորձել են, իրավական ուժը կորցրած և նախկին կառավարության կողմից տրամադրված վկայագրերով ստուգումներ անցկացնել գործարանում, ինչը կանխվել է «Արմօյլ» ընկերության աշխատակիցների կողմից։ Դրանից հետո պարբերաբար փորձ է արվել անօրինական ստուգումներ իրականացնել գործարանում: Եւ ցավալին այն  է, որ պետությունը այսօր այս թնջուկը կառուցողական դաշտում լուծում տալու  փոխարեն, մեզ ցույց է տալիս դատարանի տեղը:

Եւ դա արվում է մի մարդու հանդեպ, (խոսքս իրանահայ գործարար Հենրիկ Տեր-Ղուկասյանի մասին է), ով Հայաստան ոտք է դրել զուտ հայրենասիրական նկրտումներով: Նա այն մարդն է, ով քառօրյա պատերազմի ժամանակ բավականին լուրջ ներդրում է ունեցել, եւ մշտապես կանգնած է եղել հայոց բանակի կողքին: Եղել է ամենախոշոր նվիրատուներից մեկը, ով 1 մլն 340 հազար դոլար նվիրաբերել է միայն Հայաստան համայկական հիմնադրամին՝ Թալիշի ճանապարհների վերանորոգման համար: Ու հիմա նման հայրենասեր մարդուն՝ գալիս է մի նոր նախարար (խոսքը բնապահպանության նոր նախարարի մասին է), եւ ասում. մի վախեցեք, դիմեք դատարան: Գիտեք մի մարդ եթե իր հայրենիքին նվիրված լինելով՝փորձում է ներդրում անել իր հայրենի հողում, բնականաբար այդ մարդը չի գալիս այն մտադրություններով, որ մի օր էլ իր հարազատ երկրին պիտի դատի տա:

Գիտեք,  եթե ես անձամբ կարողանամ  պարոն Արթուր Գրիգորյանին եւ Էրիկ Գրիգորյանին դատի տալ՝ կտամ: Բայց քանի որ նրանք կառավարության մաս են կազմում, ստացվում է՝    նրանց դատի տալով, դու քո երկրին ես  դատի տալիս:

Չգիտեմ, թե սա ինչ քաոսային իրավիճակ է. մի տեղ ասում են՝գործարան փակեք, մի տեղ ասում են՝բացեք: Մեկն ասում է. Նաիրիտը բացեք, մեկ ուրիշն ասում է. չէ՝ փակեք, եւ այսպես շարունակ: Լավ մինչեւ երբ կարող է շարունակվել այս անհասկանալի իրավիճակը: Մեր միակ հույսը՝ երկրի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն է, ով իր նախարարական կազմի տեսակետը լսելուն զուգահեռ, գուցե լսի նաեւ մեր տեսակետն ու մեր դիրքորոշումը, քանզի հիմա շատ ավելի կարեւոր է արտադրական ոլորտում քայլ անելը, քան ինչ-որ մարդկանց ցանկություններին տրվելը: Ի վերջո, գործարարը չպետք է տուժի. հիմա գուցե օրենքի մեկնաբանություն եւ իրավիճակ է փոխվել. բայց չէ ո՞ր մեր իրավունքները նույնպես պետք է հարգել, եւ ինչու չէ՝նաեւ պաշտպանել:

Այլ մանրամասներ՝ առաջարկվող Տեսանյութերում: