Խնդրում եմ ազատեք Հայաստանն ու հայ ժողովրդին երեսուն տարի կեղեքած ցեցերից

Որպես Հայաստանի հանրապետության հպարտ քաղաքացի, դիմում եմ Հայաստանի հանրապետության վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին։ Խնդրում եմ ազատեք Հայաստանն ու հայ ժողովրդին երեսուն տարի կեղեքած ցեցերից։ Եկել է ցեցերից ազատվելու ժամանակը.

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆ ՑԵՑՆ Է ԿԵՐԵԼ

Ցեցապատվել է Հայաստանն այսօր,
Ցորյան արտերում ցեցն է բույն դրել,
Ցեցավորվել է դարը ախտավոր՝
Ցեցեր է ծնում, փողին կուռք տալով։

Ցեցը մտել է, ամեն֊ ամեն տեղ,
Քանդել է դպրոց,բուհ ու կրթարան,
Լրագրությունն է ցեցի բույն դարձել,
Հեռուստացույցից ցեցեր են կախվել։

Աղոթքն է անգամ այսօր ցեցոտվել,
Ժամ ու սրբարան ցեցերի ոստան,
Կեղծ հավատացյալ՝ ցեցն է կերել
Հոգուդ հնձանը, փողն է սրբացել։

Հազար աչքանի ցեցապատ նեռը,
Նորից եկել էր,որ կարգվի արքա,
Ցեցերն են կողքին խրախճանք անում,
Ցեցոտ մարդկության շուրջը հավաքում։

Ցեցեր եք խարտյաշ ու շահին ծառա,
Նավթալին է պետք, էլ հնար չկա,
Օտարին ծառա, ճորտ ու գործակալ,
Ցեցերն են լցվել երկրում սրբազան։

Քանդել են, քանդել երեսուն տարի,
Ցեցերն հայատյաց ու ազգակործան,
Չաղացել են տես հաստ ու հաստավիզ,
Ցեցերը հայոց արյամբ հղփացած։

Ցեցի դեմ այժմ, պետք է պայքարենք,
Քանի դեռ վերջին ծառն էլ չեն հատել,
Հողը ծակվել է, ճաքել, մոխրացել,
Արտերն են հայոց ոտնատակ արվել։

Ա՜խ իմ հայրենիք,սուրբ դրախտավայր,
Քեզ կերան֊կերան ցեցերն հայատյաց,
Ու մաս֊մաս արած կյաժին տվեցին,
Կյաժին կարգելով իրենց տեր֊արքա։

Հարգանքներով՝ Նարեկ Պապոնց Առաքելյան

Как гордый гражданин Республики Армения я обращаюсь к Премьер-министру Республики Армения Николу Воваевичу Пашиняну. Пожалуйста, освободите Армению и армянский народ от мотылька, который 30 лет угнетает страну. Пора избавиться от моли.

АРМЕНИЯ ПОБЕДИЛА

Сегодня оплакивали Армению,
Мотылек гнездился на полях Джории,
Оплакивали век:
Он рождает мотыльков, давая идолов деньгам.

Мотылек всюду,
Разрушенная школа, университет,
Журналистика превратилась в пепел,
Из телевизора свисали мотыльки.

Молитва прервана даже сегодня,
Час и святилище мотыльков,
Лжеверующий съел моль,
В душах преславных
Сятое лишь деньги и нажива.

Муравейник тысячи глаз,
Он снова пришел, чтобы стать королем,
Рядом с ними пируют мотыльки,
Соберитесь вокруг несчастного человечества.

Ты моль и слуга наживы,
Нефть необходима, другого выхода нет,
Иностранный слуга, раб и агент
Мотыльки наполнили священную землю.

Они рушили тридцать лет,
Мотыльки ненавидят армян и геноцид,
Они не толстые, видят толстых бабочек,
Бабочки откармливаются армянской кровью.

Теперь надо бороться с молью,
Пока последнее дерево не срубят,
Земля пробита,вся в треске превратилась в пепел,
В потопе чёрной нефти.

О Родина,мой рай святой!
Мотыльки насытились тобой так возненавидели армян,
Преподнесли блондинке, Которая сыграла свою роль,
Приказом господина Хартьяша.

С уважением, Нарек Папонц Аракелян.