«Զորի Բալայանը ոչ թե ծիծաղելու, այլ լացելու նամակ է գրել»

Forums.am–ի  զրուցակիցն է ժառանգություն կուսակցության գլխավոր քարտուղար Ստյոպա  Սաֆարյանը:

-Պրն.  Սաֆարյան Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք Զորի Բալայանի հայտնի նամակը: - Ուղղակի մեծագույն ամոթ է: Եթե դա Հայաստանի Հանրապետության սովորական քաղաքացին գրեր,ապա, դա  այլ  կերպ կնայվեր,  բայց եթե գրում է մեկը, ով հանդես է գալիս որպես ազգի մտավոր սերուցքի մի մաս, ապա դա ոչ թե ծիծաղելի է, այլ լացելու: Կարծում եմ, որ Զորի Բալայանը չափազանց զգուշավոր տեսակ է. նա ամբողջ կյանքում հայտնի է ՝  իր  հաճոյացող տեսակով՝անկախ իր հերոսական մեդալների, որոնք նա ձեռք է բերել շաղակրատանքով և այլ եղանակներով: Կարծում եմ, նա ուներ նման նամակ գրելու թույլտվություն և այդ նամակն էլ ուներ հստակ քաղաքական հասցեատեր և դժվար չէ կռահել, որ հասցեատերը Ռուսաստանի նախագահն է: Կարծես թե՝ Հայաստանի իշխանությունների համար դարձել է անհրաժեշտություն միջնորդավորված սիրո խոստովանություն անել Ռուսաստանին և հասկացնել տալ, որ իրենք հոգով, սրտով նրա հետ են: -Ինչ եք կարծում այդ նամակով որևէ հարց լուծվեց … -Ոչինչ չի լուծվի, բացի այն խարանը, որը կմնա Զորի Բալայանի ճակատին, մեկընդմիշտ և այն ամոթը, որը մենք կունենաք նրա փոխարեն: -Ի՞նչ խարանի մասին է խոսքը: -Որ մտավորականը իրեն թույլ է տալիս նման նամակ հղել օտար երկրի նախագահին և  դատավորներ  փնտրել:  Ընդհանրապես մոսկվաները,  բրյուսելները և այլ քաղաքները մեզ դատավոր չեն և պախարակելի է, երբ նման ոճով գործունեություն է ծավալվում, ու նամակներ է գրում: -Ի  դեպ, Զորի Բալայանը, հայտարարել  էր նաեւ այն մասին, որ ինքն այդպիսի նամակներ Բրեժնևին  էլ  է գրել, ասելով,  որ  իր  հերթական  նամակագրության մեջ որեւէ արտառոց բան չկա: -Զորի Բալայանը,  թող   գրի  հայ  ժողովրդի համար կարևոր այլ  իրադարձությունների մասին. թող պայքարի հենց երկրի ներսում,  եւ խոսի  այն խնդիրների մասին, որոնք հուզում են ամբողջ ժողովրդին: Պետք  չէ Գյուլիստանի պայմանագրի հետևից ընկնել, երբ  ներկայումս մեր երկրում բազում վիճելի  հարցեր կան օդից կախված.ընտրակեղծիքներից սկսած՝ սոցիալական ծանր իրավիճակով վերջացրած:  Դրա հետ կապված թող նամակ գրի, ոչ թե հանդես գա պատմական իրադարձությունների հետ կապված իր անառողջ մտքի մեկնաբանություններով, ինչն այս   դեպքում  ոչ թե ծիծաղելի է, այլ լացելու է: -Քաղաքական այրերը, ինչու չէ, նաեւ համապատասխան փորձագետները, շարունակ հայտարարում են,  որ Զորի Բալայանը  տարիքով մարդ  է,  եւ որ մենք  պետք է հանդուրժող լինենք նրա նկատմամբ: -Հանդուրժող ենք: Ի տարբերություն իշխանության ներկայացուցիչների` մենք չենք հայտարարում  գնալ ու  լոլիկներով կտիվ տալ  Զորի Բալայանի  հետ: Պարզապես եթե նա մտավորական է, ապա պետք  է պատրաստ լինի դիմակայելու արժանի քննադատությանը: Եվ այստեղ հանդուրժողականության խնդիր չկա: Պապիկը իր թոռնիկների հետ ինչ-որ արարք չի արել, որ մենք հանդուրժող լինենք: Պապիկը խաղում է մի ամբողջ ժողովրդի ճակատագրի, ինքնասիրության և արժանապատվության հետ:

Զառա   ՂԱԶԱՐՅԱՆ