Երբ մարդիկ միասնական կկանգնեն և այս կառավարությանը կուղարկեն այնտեղ,որտեղ որ հարկն է, այդ ժամանակ էլ...

Fnews.am-ի զրուցակիցն է ռեժիսոր, հայտնի դերասան Աշոտ Ադամյանը:

-Պրն Ադամյան,երկրի ներքաղաքական կյանքում լարվածությունը այդպես էլ չի թուլանում, անընդհատ ավելանում են պայքարի նոր  օջախները: Ձեր կարծիքով այս ամենը ինչի՞ հետեւանք է:

-Իրականում այո, շատ անհանգիստ իրավիճակ է,եւ այն մեզ լավ բաներ  չի հուշում: Երկրի առջև ծառացած են խնդիրներ,որոնք հրատապ լուծումներ են պահանջում: -Այսօրվա թերևս գլխավոր խնդիրիներից մեկի`Պարտադիր կուտակային կենսաթոշակի համակարգի դեմ ուղված ակցիաները գնալով նոր երանգ են ստանում: Ի վերջո, ու՞ր են  տանելու այդ  շարժումները, եւ արդյո՞ք անիմաստ չէ այլեւս դրա դեմ պայքարելը:

-Երբեք իզուր չէ պայքարել,որովհետև լռելը շատ ավելի վնասակար է:Իսկ ինչ վերաբերում է այդ կուտակային կոչվածին, ապա ես ինքս էլ համարում եմ,որ այդ համակարգը չի կարող լավ բան լինել անբարենպաստ երկրի համար:Դա երևի թե բարեկեցեցիկ երկրներում է նույնիսկ շատ դժվար ներդնել,ուր մնաց, թե  մեր երկրի նման երկրում,որտեղ երկու տարի հետո չգիտենք՝ ինչ կլինի:

-Իսկ դուք ինքներդ պատրաստվու՞մ եք միանալ նաեւ այդ պայքարին:

-Ոչ թե պատրաստվում եմ,այլ երբ ժամանակ եմ ունենում,միշտ մասնակցում եմ ինձ մտահոգող խնդիրների լուծմանը և պարտադիր եմ համարում իմ մասնակցությունը.երբևէ չեմ մտածում`թող անեն,հետո ես օգտվեմ դրանից:

-Տնտեսապես փլված երկիրը,ապաշնորհ կառավարիչները և այսօրվա չնշմարվող հեռանկարներները՝ինձ անշուշտ մտահոգում են:Առաջին հերթին համակարգային փոփոխության պահանջ ունեմ ես, այս իշխանությունը ապացուցել է ինձ ընդհամենը մի բան.ինքը պետք է իշխանության գլուխ կանգնած չլինի:

 -Ամեն ինչ ավելի ճիշտ ու կառուցողական կլինի  այն ժամանակ,երբ մարդիկ միասնական կկանգնեն և այս կառավարությանը կուղարկեն այնտեղ,որտեղ  հարկն է:Մինչև ժողովուրդը չմիավորվի, իզուր է պահանջել քաղաքական կուսակցություններից միասնականություն.միասնականությունը ժողովրդական պահանջ է:Մինչև ժողովուրդն իր ուժով համընդհանուր չդնի իր պահանջը,ապա չի կարող  միասնականություն պահանջել  նաև քաղաքական միավորներից:

-Պրն Ադամյան, վերջին օրերին թեժ  քննարկումների կիզակետում էր գտնվում նաեւ Թուրքիայի ԱԳ նախարար Ահմեդ Դավութօղլու այցը Հայաստան: Ըստ Ձեզ ի՞նչ փոխվեց այդ այցից հետո, եւ արդյո՞ք նմանատիպ այցերը կարող են վճռորոշ լինել հակառակորդ երկրի հետ հարաբերություններ կարգավորելու գործում:

-Մենք մեծ հաշվով հարաբերություններ չունենք Թուրքիայի հետ,ընդհամենը՝ խոսում ենք:Եթե մենք սկսում ենք նրանց հետ դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատել,ապա բողոքի այս եղանակները ևս պետք է լինեն ադեկվատ այդ վերաբերմունքին.երկու բան,իհարկե իրար հետ խառնել պետք չէ:Պետք է լինել շատ ճշգրիտ, և ցանկացած հարց բարձրացնել իր կշռի ու նշանակության ծավալով:Իհարկե,ես չեմ կարող արգելել Դավութօղլուի այցին դեմ մարդկանց,որ չբողոքեն,թող բողոքեն,ոչ մի սարսափելի բան  այդ պարագայում տեղի չի ունեցել:Պարզապես, բոլոր խնդիրները, որոնք ծագում են միջպետական հարաբերությունների մեջ,չպետք է գաղտնի մնան,պետք է բարձրացվեն.սկսած 1915-ի հայոց ցեղասպանությանխնդրից,վերջացրած Թուրքիայի ոչ քաղաքակիրթ պահվածքից: Այսինքն,ցանկացած հարց, պետք է դրվի սեղանին:

Չի կարելի մտնել փոխհարաբերության մեջ մի պետության հետ`ի սկզբանե իմանալով,որ կամ ինքն է ինձ խաբում,կամ ես իրեն,սա կարող է լինել քաղաքականության հետևանքով,բայց երբ նստում ես  սեղանի շուրջ,խոսում ես՝ իրար աչքերի մեջ նայելով, ապա այդ դեպքում խաղի կանոնները պետք է  հստակ սահմանվեն:Ես բոլորովին այլ կերպ եմ պատկերացնում փոխհարաբերությունները  իմ երկրի,  և հարևան Թուրքիայի հետ, որի հետ ես ունեմ շատ բարդ խնդիրներ: -Այդուհանդերձ գալիք տարում, հույսեր փայփայու՞մ եք, որ դրական տեղաշարժեր կլինեն՝ՀՀ-ի թե՛ներքին, եւ թե՛ արտաքին քաղաքական կյանքում:

-Ես ուզում եմ,որ բոլոր մարգինալները վերջապես գիտակցեն,որ բոլորս մի երկրում ենք ապրոմ,հետևաբար այս երկրում գոյություն ունեն ինչ-որ խնդիրներ,որոնք ավելի կարևոր են,քան մեր անձնականը:Բոլորին խնդրում եմ մի բան`փնովեք մեր ժողովրդի ինչ-որ հատվածների պահվածքը,բայց ոչ երբեք ժողովրդին: