Այդ կիսագողական, կիսատղայական հարաբերությունները նույնիսկ հաճույք եւ հպարտություն են առաջացնում առանձին քաղաքացիների մոտ

Համեմատական անցկացնելով նախորդ տարիների հետ, կնկատենք, որ մեր երկրում կրակոցների թիվն ավելանում է՝ «մաֆիոզներն» ու նրանց ազգականները սուր զգացողությունների խիստ կարիքից դրդված գիշերը բացելով աչքերը, աջ ու ձախ կրակում, ու փորձում են վերացնել «կարմիր» խաղացողներին՝ հաղաղ բնակիչներին, եւ հնարավորինս ազդեցիկ երեւալ: Դե իսկ «դոներն» էլ իրենց տեղից խաղաղ հետեւում են տեղի ունեցող իրադարձություններին եւ օրինազանցություններին: Փաստորեն, Հայաստանը գնալով նմանվում է Սիցիլիային, տեղի «լավ տղաները» որդեգրել են բեսպրեդելի կանոնները: Ստեղծված քաոսային իրավիճակի շուրջ, Fnews.am-ը զրուցեց ՀՀ մարդու իրավունքների պաշտպան Կարեն Անդրեասյանի հետ.
-Վերջերս մեր երկրում շատացել է կրակոցների թիվը: Օրինազանցությունները հիմնականում կատարվում են պատգամավորների եւ այլ պաշտոնյաների ազգական-բարեկամների կողմից: Ձեր գնահատականը ո՞րն է այս ամենի վերաբերյալ:
-Այդ ամենի վերաբերյալ գնահատականներ կարող է հնչեցնել դատավորը, դատարանը, դատախազը, բայց ոչ մարդու իրավունենքրի պաշտպանը: Հանցագործություններով, այն դեպքերում, երբ պետք է լինի դատարանի որոշում ՄԻՊ-ին օրենքն արգելում է գնահատական տալ: Սակայն ես կարող եմ ընդհանուր գնահատական տալ, ասելով՝ այս կրակոցները, անպատժելիության զգացումն առանձին անհատների նկատմամբ, գալիս է նրանից, որ զենքի պահպանման կանոնները լավ չեն պահպանվում, զենքի պահպանման օրենսդրությունը բավական խիստ պետք է լինի, որպեսզի ամեն մեկի ձեռքում զենք չհայտնվի: Երեւի նրանք տեսել են, որ ժամանակի ընթացքում՝ վերջին 10-20 տարիներին միգուցե ինչ-որ մարդկանց թույլ է տրվել նման կերպ իրենց պահել, որոնք էլ չեն պատժվել: Կարծում եմ, այս անպատժելիության մթնոլորտը երբ ավարտվի` կրակոցները եւս կդադարեն:
-Հասարակությունը որքա՞ն պետք է հանդուրժի չինովնիկական դասի նման օրինազանց պահվածքը:
-Հասարակությունը չպետք է հանդուրժի չինովնիկների կամ նրանց հարազատների օրինազանց քայլերը: Շատ անգամ փողոցային վարքագծի դրսեւորումներվ, հասարակության որոշ հատվածներ նույնիսկ հիանում են: Այսինքն` այդ կիսագողական, կիսատղայական հարաբերությունները նույնիսկ հաճույք եւ հպարտություն են առաջացնում առանձին քաղաքացիների մոտ: Երբ ընդհանուր մթնոլորտը կլինի դատապարտելի, այլեւս տղաները փողոցում իրար վրա չեն կրակի, չեն հարձակվի եւ նույնը չի լինի նաեւ բանակում եւ այլ վայրերում: Այսինքն ընդհանուր հասարակական հիվանդությունը կվերանա:
-Նկատելի է, որ առավել շատ օրինազանցություններն իրականացնողները երկրում՝ պաշտոնյաների մերձավորներն են: Ձեր կարծիքով, ինչո՞վ է դա պայմանավորված:
-Հարցը հետեւյալի մեջ է. մի կողմից նրանք ավելի շատ են ուշադրության կենտրոնում եւ նրանց ամեն մի արածը հայտնվում է բոլորիս ուշադրության կենտրոնում,մյուս կողմից էլ` իսկապես հաճախ նրանք իրենց ավելի ապահով ու լավ են զգում, քան սովորական շարքային քաղաքացիները:

Սոսե  Չանդոյան