ԱԺ պատգամավոր, գործարար Աշոտ Աղաբաբյանը Գագիկ Ծառուկյանին իր 22 տարվա ունեցվածքը գնելու սենսացիոն առաջարկ է անում

Այն բանից հետո, երբ ԲՀԿ նախագահ, գործարար Գագիկ Ծառուկյանն իր հարկի տակ ընդունեց ԱԺ ՀՀԿ-ական պատգամավոր, գործարար Աշոտ Աղաբաբյանին պատկանող «Հրազդան» տոնավաճառի առևտրականներին, վերջինս շախմատի լեզվով ասած՝ մատ քայլ է կատարել և էժանացրել է տաղավարների գները: SHAMSHYAN.com-ի՝ ԱԺ ՀՀԿ-ական պատգամավոր, գործարար Աշոտ Աղաբաբյանի հետ հարցազրույցը ներկայացնում ենք ստորև.

-Պարոն Աղաբաբյան, մինչև Ձեր և առևտրականների միջև առաջացած խնդրին անդրադառնալը՝ կցանկանայի խոսել «Շրջանառության հարկի մասին» օրենքից: Առևտրականները այն կասեցնելու պահանջով վերջին օրերին չեն դադարեցնում իրենց բողոքի ակցիաները: Որպես գործարար՝ ի՞նչ եք կարծում, արդարացվա՞ծ է առևտրականների պահանջը, թե՞ ոչ:

-Շրջանառության հարկը՝ որպես հարկատեսակ, արդարացված է, եթե մանր և միջին բիզնես ծավալողներին տան ապրանքի ծագման փաստաթղթեր: Այսինքն՝ երբ մեր սահմանը հատելով ապրանք են ներմուծում, մաքսակետում պետք է լինեն մեխանիզմներ, որ այդ ապրանքները արտոնագրվեն: Այլ կերպ ասած՝ ծագման փաստաղուղթ է պետք: Այսինքն՝ եթե առևտրականն ունի ՀԴՄ և համարանիշ, սահմանում ընդգծվում է, որ այսինչ համարի ՀԴՄ-ն այսքան ապրանք է ներմուծել, 10 հազար դոլարի, որի շրջանառության հարկը՝ 1 տոկոսը, 100 դոլար է: Այսինքն՝ այս ձևով, եթե մարդուն տալիս ենք փաստաթուղթ և շրջանառության հարկը վերցնում ենք այն փաստաթղթից, ինչը ներկայացնում է իր բերած ապրանքներն ամբողջությամբ, սա նորմալ հարկատեսակ է: Իսկ եթե մարդուն չենք տալիս ապրանքի ծագման փաստաթուղթ, պետք է տվյալ տեղում անպայման գույքագրում կատարենք և դրա հիման վրա շրջանառության հարկ պահենք, ինչը, իմ կարծիքով, հնարավոր չէ: Նախ՝ այդքան հարկային ծառայողներ չունենք, որ գան, ամբողջ տոնավաճառը միանգամից գույքագրեն: Հետո էլ, ասենք, առևտրականը ներմուծել է մի 1000 տեսակի գրենական պիտույք. ո՞նց են այդ ամենը գույքագրելու: Դրա արդյունքում հարկային տեսուչը դառնում է սուր: Այսինքն՝ ինչ ուզենան, ոնց ուզենան, ինչքան ակտ ուզենան, կարող են գրել: Դրա համար ես համարում եմ, որ շրջանառության հարկը հարկավոր է վերանայել:

-Իսկ դրան այլընտրանք կա՞:

-Այո, այդպիսի մի հետաքրքիր օրենքի տեսակ կա, որը կոչվում է հաստատագրված: Դրա հիման վրա կարող ենք առևտրականներին լիցենզավորել՝ առևտուր անելու համար, և ասենք՝ այդ լիցենզիան 1 ամսվա համար արժե 100 դոլար: Իսկ տարվա համար, բնականաբար, 1200 դոլար: Իսկ եթե մենք ունենք 120 հազար մանր և միջին ձեռնարակատեր, բյուջեի գումարը դրա հաշվին կկազմի մինչև 70 միլիարդ դրամ: Այնինչ հիմա այդ բոլորը միասին մի 20 միլիարդի շրջանառության հարկ են տալիս: Իմ կարծիքով, այս տարբերակն ավելի լավ է:

մանրամասները` սկզբնաղբյուրում