Մորը օգնության կանչող հայ զինվորը մի բաղձալի նպատակ ուներ...Խավարի մեջ մեկ մոմ վառելով, իրականացրեք Գրիգորի երազանքը. VIDEO

Այսօր Եռաբլուրում շարքային զինվոր, ղարաբաղա-ադրբեջանական շփման գծում զոհված 19-ամյա Գրիգոր Հարությունյանի հուղարկավորությունն էր: ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանը Գրիգորին հետմահու պարգեւատրել է Մարտական ծառայության մեդալով:
«Մի՜ տարեք, չէ՜, մի՛ տարեք, հե՜տ բերեք»,-խնդրում էր Գրիգոր Հարությունյանի մայրը: Հուղարկավորության ժամանակ Գրիգորի մայրն ի վիճակի չէր հրաժեշտ տալ որդուն, չէր ուզում նրան բաց թողնել, չէր ուզում բաժանվել իր հերոս որդուց:

Fnews.am-ի հետ զրույցում Գրիգորի մորաքրոջ աղջիկը հուզված պատմում էր, թե ինչ ծանր ու դաժան օրերի միջով է անցել Գրիգորն ու նրա ընտանիքը: Պամեց, թե ինչ դժվարությամբ է նրան մեծացրել մայրը՝ տիկին Անահիտը:
«Գրիգորը չափից դուրս համեստ, կամեցող ու բարի անձավորություն էր: Դառը կյանքը նրան ստիպել էր թողնել ուսումն ու մտածել ընտանիք պահելու ու ընտանիք կերակրելու մասին:Երբ Գրիգորի մայրը՝ տիկին Անահիտը, առողջական խնդիրների պատճառով այլեւս չկարողացավ իր ուսերի վրա վերցնել ընտանիքի ողջ պատասխանատվությունը, Գրիգորն ինքը մտավ այդ ծանր բեռի տակ, դպրոցի, ուսման փոխարեն առաջնահերթ համարեց օրվա հացը վաստակել...
Այդպիսի մարդ չկար, որ դիմեր ու Գրիգորը նրան օգնած չլիներ: Ամբողջ թաղամասն է մեծ ցավ ապրում Գրիգորի համար: Ինչքան էլ հնարավորություն չունենար, ինքն իրեն նեղություն տալով՝ կհասներ ուրիշին օգնության»,-հուզված պատմում էր բարեկամուհին:

Գրիգորը հայր չի ունեցել, որպես ծնողազուրկ՝ մայրը դիմել էր, որ տղան 50 կմ շառավղով ծառայեր, ասել էին՝ կարելի է: Գնացել էր Ղարաբաղ ու շատ գոհ էր: Չէր էլ ուզում տեղափոխվել մի մոտ շրջան, վերջին անգամ, երբ փորձել են համոզել, որ գա մի քիչ ավելի մոտ տեղ ծառայությունն անցկացնելու,(քանի որ միակողմանի ծնողազուրկ էր) ասել  էր՝ իմ հայրենիքն ա էլի, իմ Հայաստանն ա, ի՞նչ տարբերություն:

Գրիգորը եղել է Ջաբրայիլի հատվածում:

«Մենք 10 օր իրենից լուր չունեինք, չնայած բոլորս էլ կանխազգում էինք, որ ինչ-որ բան այն չէ», -մեզ հետ զրույցը շարունակեց բարեկամուհին ու նշեց, որ մայրը նոր էր վիրահատվել, ամեն օր, օրը մի քանի անգամ զանգում էր ՊՆ՝ լուր ստանալու:
Թե ինչ հանգամանքներում է մահացել Գրիգոր Հարությունյանը, Անահիտ մորաքույրն էլ պատմեց. «Խոշտանգում է եղել: Եղբայրս է գնացել դիակը ճանաչելու: Մայրը շատ էր ուզում, որ ինքը գնար, տեսներ, բայց թույլ չտվեցին»:
:
Գրիգորի բարեկամուհին  նաեւ պատմեց, որ դեպքերից 1-2 օր հետո մայրը  անընդհատ երազներ է տեսել. «Մայրը գիշերը վեր էր թռել քնից՝ իր կանչից՝ մամա՛, օգնիր, մամա՛, օգնի՛ր»:

Ի դեպ, Fnews.am-ը պարզեց նաեւ, որ Գրիգոր Հարությունյանի ընտանիքը ոչ միայն սոցիալապես խիստ անապահով պայմաններում է ապրում, այլ նաեւ նրա ընտանիքը սեփական տանիք ունենալու խնդիր ունի: Գրիգորի ընտանիքը վարձով է ապրել տարբեր տեղերում, եղել են օրեր, որ ընտանիքը անօթեւան է մնացել, գիշերել են անգամ դրսում: Այսօր էլ, Գրիգորի ընտանիքը ժամանակավորապես տեղավորվել է Էրեբունի համայնքի վթարային շենքներից մեկում, ուր ընդհանարապես ապրելու պայմաններ ու միջոց չկա: Աննկարագրելի էր՝ թե ինչ պայմաններում էր ապրում հայրենիքի համար իր անձը զոհած ու դաժանաբար սպանված Գրիգոր Հարությունյանի ընտանիքը: Փլված պատերի, անձրեւի կաթոցների ու ջարդված հատակի վրա պետք է այսուհետ էլ վիշտը սրտում, անքուն գիշերներ անցկացնի Գրիգորի մայրը՝ տիկին Անահիտը:(ի դեպ Գրիգորը մայրը, նույնպես հայոց բանակի սպա է, կոչումով՝ մայոր ):

Գրիգոր մոր, տիկին Անահիտի հետ Fnews.am-ը շատ կարճ զրույց ունեցավ, եւ այդ զրույցի ընթացքում էլ տիկին Անահիտը անընդհատ հիշում էր , թե ինչպես է տղան իրեն երազում ձայն տվել ու օգնություն խնդրել: 

Հ.Գ Մենք հետամուտ ենք լինելու այս ընտանիքի եւ նմանատիպ այլ ընտանիքների սոցիալական խնդիրները վեր բարձրացնելու եւ դրանց լուծման ուղղությամբ ճանապարհ գտնելու բոլոր հնարավոր ու անհնարին տարբերակները:

Fnews.am էլ օրաթերթի ողջ անձնակազմի անունից խնդրում ենք բոլոր բարեգութ ու սրտացավ մարդկանց, աշխարհասփյուռ հայությանը, օգնելու Հարությունյաններին ունենալու իրենց սեփական տանիքը: Մի թողեք անիրական մնան օգնություն կանչող մեր Գրիգորի համեստ երազանքները: Նա երազում էր իր սեփական տանիքը ունենալ, ավաղ...
Շնորհակալ ու երախտապարտ կլինենք բոլոր նրանց, ովքեր կփորձեն խավարի մեջ մեկ մոմ վառել...

Ներկայացանում ենք Գրիգոր Հարությունյանի մոր՝ տիկին Անահիտի հետ ունեցած մի զրույցից մի հատված.