«Իմ տղան աֆիցեռների ու ղեկավարության անփութության պատճառով, իր արյան գնով համ նրանց կյանքը փրկեց, համ էլ պոստը. նա հերոս է».forrights.am

forrights.am-ը գրում է.

Հունիսի 1-ին հակառակորդի գնդակից զոհված 19-ամյա Սիփան Մելքոնյանի մայրը՝ Գյուլնարան, դեռևս ուշքի չի եկել միակ որդու կորստից։

«Իմ տղան աֆիցեռների ու ղեկավարության անփութության պատճառով իր արյան գնով համ նրանց կյանքը փրկեց, համ էլ պոստը։ Նա հերոս է․աֆիցեռներն են մեղավոր, որ 19 տարեկան երեխուն դրել են պոստին ու իրենք չեն եղել, երեխեն կես ժամից պետք ա սմենափոխ լիներ։ Չեն նայել, քնած են եղել։ Դիվերսիան եկել է, իմ տղեն ահազանգ է տվել, կրակոց է արձակել, թե չէ դրանք պիտի մտնեին բլինդաժ, եթե դրանք բլինդաժ մտնեին դանակով պիտի մորթեին։ Ու ամբողջ էդ Մարտունու պոստը գրաված ա եղել, իսկ ինքն ահազանգել է, կրակել, բայց աֆիցեռները թողել փախել են»,- որդու մահվան հետ կապված իր ունեցած տեղեկություններն է պատմում մայրը։

Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հրամանգրով՝ ՊԲ զինծառայող Սիփան Մելքոնյանը հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։ Որդու պարգևատրումը Գյուլնարային բոլորովին չի ոգևորել։

«Ինձ պետք չի, չի հետաքրքրում, երբ որ երեխեդ չկա։ Նախարար Դավիթ Տոնոյանն էլ էր եկել հոգեհանգստի արարողությանը, մոտեցավ խոսեց, բայց ոչ մի բան չփոխվեց, ոչ ոգևորվա, ոչ կարողացա խոսել․․․»,- Գյուլնարան փորձում է զսպել արցունքները։

Իսկ այն, որ Պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը բարձր պարգևատրման է ներկայացրել Սիփանի մահվան համար «պատժիչ գործողություն իրականացրած զինծառայողներին, Գյուլնարային նույնպես չի հետաքրքրում։ Նա ուզում է, որ պատժվեն որդուն սահմանին մենակ թողած, անփութություն դրսևորած սպաներն ու պատասխանատուները․

«Թուրքի դեմ չեմ չարացել, ես իրանց անփութության դեմ եմ չարացած։ Թուրքը պետք ա իրա թրքությունն անի, բա մերոնք, որ ամեն անգամ իրենց անփութության համար են մեղավոր։ Դրանք են պատասխան տալու, ոչ թե գնան թուրքին խփեն ու ասեն՝ վրեժ լուծեցինք Սիփանի համար, ինձ էդ պետք չէր։ Ժամանակին հսկեին, բարձիթող են եղել, դրանից ա եղել։ Ես թուրքի դեմ չարացած չեմ, 19 տարեկան տղան էլ մեղավոր չէր։ Թուրքի երեխեն էլ էր երեխա»։

Պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը խոստացել է հետևել քննությանը և մեղավորներին պատասխանատվության ենթարկել։

«Հետաքննություն է գնում։ Մեզ մոտ ոչ մի մարդ չի եկել, մենակ Տոնոյանն եկավ ասեց, որ հետաքննություն է գնում։ Ես վստահում եմ Տոնոյանին, որ կբացահայտի անփույթներին՝ հետևողական կլինի։ Դե սպասում ենք, որ կգան կհարցաքննեն։ Ես իրանց վրա եմ ջղայնանում, թե չէ 18 տարեկան թուրքը իմ երեխու նման երեխա էր։ Եթե իրենք զգոն լինեին, դեպքը չէր լինի»։

Սիփանը դեպքից մեկ շաբաթ առաջ տանն էր, արձակուրդ էր եկել 8 օրով։ Մայրն ասում է՝ լավ էր, բայց շատ անհանգիստ էր ու տխուր։ Նույն տրամադրությունն է ունեցել նաև մահվան նախօրեին՝ հարազատների հետ խոսելիս։ Անհանգստության, տխրության պատճառները մայրը չգիտի, չի կիսվել իրենց հետ։

«Չգիտենք, թե ինչի համար էր անհանգիստ, տրամադրություն չուներ, հետո էնտեղից էլ, որ խոսում էինք, էլի տրամադրություն չուներ։ 1 օր առաջ էինք իր հետ խոսել, ասեց, որ տրամադրություն չունեմ, բայց ուղղակի զանգում եմ ասեմ, որ լավ եմ՝ չանհանգստանաք։ Մտերիմ էինք, բայց ոչինչ չէր ասում, որ չանհանգստանայինք»։

Սիփանը սովորում էր Մանկավարժական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետում, 3-րդ կուրսում զորակոչվեց բանակ։ «Ինքն էնքան նպատակներ ուներ, ուզում էր մագիստրատուրա տար»:․

մանրամասն՝այստեղ: