«Օլիգարխները ինչպես նախկինում, այնպես էլ այսօր. լափելով իրենց գործն են անում, իրենց հետաքրքիր է ո՞ւմ երեխան զոհվեց, ինչի՞ համար…բացարձակ» .Հերոսի մայրը վրդովված է

Կիրակի օրը Շենգավիթ համայնքի բնակիչ՝ Ազատ Մուրադյանի ու նրա ընկերները նախաձեռնությամբ բացվեց հուշաղբյուր-խաչքար՝ նվիրված Ապրիլյան պատերազմի մասնակից տղաներին: Հուշակոթղի վրա գրված են 106 տղաների անունները, ովքեր մարտնչեցին և զովեցին Ապրիլյան պատերազմում։ Հուշակոթողի բացմանը ներկա էր նաեւ հերոս Արմենակ Ուրֆանյանի մայրը` տիկին Համեստը:

Հուշակոթողի բացման արարողությանը, թե ի՞նչ զգացողություններ ուներ հերոսի մայրը, առհասարակ, որքանո՞վ են այսօր եւ նախկինում գնահատված ապրիլյան քառօրյա պատերազմի ժամանակ իրենց կյանքը հայրենիքին նվիրաբերած , (եւ պատերազմի մասնակից ` բազում բեկորներ իրենց մարմնում դեռ կրող մերօրյա) հերոսները, այս եւ այլ հարցերի պատասխանները  ստանալու ակնկալիքով, Newsmedia-ն զրուցեց հերոս Արմենակ Ուրֆանյանի մայրիկի` Համեստ Ուրֆանյանին հետ:

Անդրադառնալով հուշակոթողի բացմանը, տիկին Համեստը խորը շունչ քաշելով նկատեց.

-Կարճ կպատասխանեմ բալես. շատ-շատ ծանր զգացողություններ եմ ունեցել` նորից վերապրելով քառօրյայի այդ դաժան օրերի ապրումները: Հիմա էլ շատ վատ եմ ինձ զգում, դա անմոռանալի ցավ է…

-Տիկին Համեստ, եթե համեմատականներ անցկացնելու լինեինք. ո՞ր իշխանության օրոք էին առավել գնահատված ու արժեվորված մեր հերոս տղաներն ու նրանց ընտանիքները:

-Նախկինում ավելի ուշադիր էին մեր հերոսների նկատմամբ, որովհետեւ նախկին իշխանությունների ձեռքերը արյունոտ էին, եւ իրենց մեղքի զգացողությունը տանջում էր: Նոր իշխանությունը շատ սովորական է վերաբերում. ոչ մի արտառոց բան չեմ տեսել: Հարցը նյութականը չի. երբ դուռդ բացում են ու հիշում հերոսիդ` դա ամեն ինչ է քեզ համար: Հիմա չգիտեմ.գուցե նոր են, չգիտեմ, բայց մեր կառավարությունը այսօր այդքան ուշադրություն չի դարձնում :

-Գիտենք որ, պատերազմի մասնակից մեր հերոս տղաներից շատերը բարձրաձայնում են ամենատարբեր խնդիրների շուրջ, եւ ցավոք սրտի այդ խնդիրներից շատերը կարծես թե մնում են անարձագանք: Ձեր կարծիքով, որտե՞ղ է պետք փնտրել այդ անտարբերության պատճառները…

-Ես չգիտեմ, երեւի կառավարությունը նոր է ձեւավորվում. նոր բեղմնավորված է, եւ այդքան ժամանակ չունի: Բայց, այո առաջին հերթին պետք է դիրքերին՝մեր սահմանին ուշադրություն դարձնեն, եւ զոհվածների ընտանիքներին: Ես ինքս վրդովված եմ, ես ինքս նեղանում եմ: Այո, վերցնենք օգնության կարիք ունեցող հաշմանդամ տղային` Հայկին, ով իր կյանքը չի խնայել հանուն հայրենիքի: Բայց ինչ է տեսնում. անտաբերություն: Թեպետ ես խոսել եմ Հայկի հետ, ասաց, որ Կառավարությունը օգնելու է, որ իրենք խոստացել են օգնել Հայկին: Մեր հիմնադրամն էլ ախր մեծ գումարներ չունի, որպեսզի կարողանանք օգնել մեր տղաներին, հիմա հատկապես Հայկին:

-Ի դեպ, հիմնադրամի մասին: Ի վերջո օլիգարխները, մեծահարուստները անսացի՞ն ՀՀ վարչապետի տիկնոջ տիկին Հակոբյանի կոչին` նվիրատվություն անելու հերոս Արմեն Ուրֆանյանի անվան հիմնադրամին :

-Բացարձակ: էդ օլիգարխները ինչպես նախկինում՝ այնպես էլ այսօր, լափելով իրենց գործն են անում: Իրենց հետաքրքիր է՞, ում երեխան զոհվեց, ինչի համար: Մեզ ի սկզբանե օգնել է սփյուռքի հայությունը, ովքեր սակայն ասում էին. «Ձեր մոտ օլիգարխներն ավելի շատ են` խի Ձեզ չեն օգնում»: Ես շատ-շատ վրդովված եմ, շատ նեղսրտած, չգիտեմ…

ՆՈՆԱ  ԱԴԱՄՅԱՆ