Երբ տիկին Կարապետյանը ինձ գրկում է՝ թվում է հարազատ մայրս է գրկում, անբացատրելի զգացողություններ եմ ապրում այդ պահին

iravunk.com-ը գրում է.

Գաղտնիք չէ, որ մանկատան երեխաները ունեն հոգեբանական առանձնահատկություններ, նրանց մոտ ձգտումները հզոր են եւ շատ հնարավոր է հասնեն բարձունքերի, եթե հասարակության կողմից չլինեն պիտակավորումներ: <<Մեր տունը>> հկ-ի աղջիկների բախտը այս հարցումը բերել է, նրանց երազանքների թեւերը ոչ թե կտրվում են, այլ հակառակը: Տիգրանուհի Կարապետյանի օգնությամբ աղջիկներից յուրաքանչյուրը հասնում է իր երազանքներին, որովհետեւ զգում են իրենց մեջքի հետեւում կանգնած ամուր թիկունք՝ ի դեմս տիկին Կարապետյանի:

Յուրա Մովսիսյանը՝ «Կրասնոդարի» պատմության լավագույն ֆուտբոլիստների թվում
Վանաձորի թիվ մեկ գիշերօթիկից <<Մեր տունը>> հկ-ում արդեն երեք տարի հյուրընկալված հրաշք աղջիկներից մեկը՝ Օֆելյա Խաչատրյանը երազում էր ուսման, լավ ու կայացած մարդ լինելու մասին եւ այսօր նա ունի այն՝ Պետական քոլեջի սպասարկման բաժնի երրորդ կուրսի ուսանող է: Շուտով կավարտի ուսումը, բայց միայն այդ երազանքով նա չի բավարավում:

Շատ քաջ, բարի ու չնայած տարիքին՝ կամքի մեծ ուժ ունեցող աղջնակ է Օֆելյան: Մեկ տարի էլ չկա, որ կորցրել է մայրիկին, բայց դա նրան չի ընկճել, հակառակը նա ամեն ինչ անում է, որ լուսահոգի մայրը վերեւից նայի ու հպարտանա իր դստեր հաջողություններով:

Իսկ, թե ի՞նչ երազանք ունի Օֆելյան մեզ հետ զրույցում երկար մտածելուց հետո ասաց.

- Քանի որ մարիկիս հետ ավելի շատ եմ ապրել, քան պապայիս՝ միշտ երազել եմ, որ ունենամ ամուր ընտանիք, լինեմ լավ մայր: Մայրս, կարելի է ասել մենակ է մեծացրել մեզ, ու դա է պատճառը, որ ամուր, միասնական ընտանիքը իմ համար այդպես էլ երազանք է մնացել: Երբ մայրս կենդանի էր, այդքան խորթություն չէի զգում հայրիկիս նկատմամբ, բայց մայրիկիս մահից հետո այդ հեռավորությունը, սառնությունը զգում եմ առավել քան երբեւէ: Մայրիկիս մահից հետո միայն հասկացա, որ մայրս ինձ համար եղել է ե՛ւ մայր, ե՛ւ հայր: Այսօր մայրիկիս սերն ու ջերմությունը զգում եմ <<Մեր տան>> աշխատողներից: Երբ տիկին Կարապետյանը ինձ գրկում է՝ ինձ թվում է հարազատ մայրս է ինձ գրկում, անբացատրելի զգացողություններ եմ ապրում այդ պահին:

Հիմա ունեմ մի նպատակը , որ կատարեմ մայրիկիս երազանքը՝ ուսում ստանամ, կարողանամ ոտքերիս վրա ամուր կանգնել, որ մայրս վերեւից նայի ու հպարտանա: Տիկին Կարապետյանը շատ հոգատար է մեր նկատմամբ: Եթե ոչ մի նյութական օգնություն մեզ համար չանի տիկին Կարապետյանը, մեզ միայն նրա ծնողական սերը կբավարարի ողջ կյանքի ընթացքում: Նա մեր մեջ ամուր ընտանիքի հիմք է դնում, մեզ խորհուրդ է տալիս, թե ինչպես մեզ դրսեւորենք եթե ընտանիք կազմենք:

Օֆելյան այդպես էլ չի հասկանում, թե ինչպես են ծնողները լքում իրենց երեխաներին.

մանրամասները՝սկզբնաղբյուրում: 

Զրույցը՝ ԻԼՈՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻ